Σε μια περίοδο αναμονής και ερωτημάτων για την επόμενη μέρα του ΠΑΟΚ, η συζήτηση γύρω από την «αυτάρκεια» έχει έρθει ξανά στο προσκήνιο. Ωστόσο, η συγκυρία και κυρίως η χρονική στιγμή που ανοίγει αυτή η θεματική, δημιουργεί εύλογες απορίες σε μεγάλη μερίδα του κόσμου της ομάδας.
Μετά από 26 ημέρες από το τέλος του Πρωταθλήματος, ο ΠΑΟΚ δεν έχει ακόμη προχωρήσει σε κάποια μεταγραφική ανακοίνωση, τη στιγμή που άλλοι ανταγωνιστές του, όπως η ΑΕΚ, έχουν ήδη ξεκινήσει τις κινήσεις ενίσχυσης. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, ο προβληματισμός μεγαλώνει και οι προσδοκίες μένουν μετέωρες.
Η πραγματική έννοια της αυτάρκειας
Η οικονομική αυτάρκεια, σε θεωρητικό επίπεδο, αποτελεί έναν υγιή στόχο για κάθε σύλλογο. Όμως η ουσία βρίσκεται στο «πώς» και «πότε». Ομάδες όπως ο Βόλος ή ο Πανσερραϊκός μπορούν να διατηρήσουν βιωσιμότητα μέσα από τηλεοπτικά συμβόλαια και βασικές χορηγίες. Όταν όμως μιλάμε για έναν οργανισμό όπως ο ΠΑΟΚ, με φιλοδοξίες πρωταθλητισμού και ευρωπαϊκών διακρίσεων, τότε το να προβάλλεται η αυτάρκεια ως άμεση στρατηγική φαντάζει όχι απλώς υπερβολικό, αλλά και αποπροσανατολιστικό.
Η πραγματική αυτάρκεια προϋποθέτει πρωτίστως σταθερά αγωνιστικά αποτελέσματα, συμμετοχές σε φάσεις ομίλων ευρωπαϊκών διοργανώσεων (ιδανικά στο Champions League) και ένα γήπεδο που να λειτουργεί ως πυλώνας εσόδων. Η Τούμπα, με τα δεδομένα της, απλώς δεν προσφέρει αυτές τις δυνατότητες. Χωρίς σύγχρονο γήπεδο, ο ΠΑΟΚ είναι αναγκασμένος να ζει με περιορισμένα έσοδα, ενώ ταυτόχρονα δεν μπορεί να χτίσει το μοντέλο αυτάρκειας που συζητείται.
Μεταγραφικές καθυστερήσεις και η ακατανόητη σιωπή
Το γεγονός πως δεν έχει υπάρξει ακόμη μεταγραφική ανακοίνωση έχει δημιουργήσει αίσθημα στασιμότητας. Ειδικά όταν η σεζόν που προηγήθηκε χαρακτηρίστηκε από χαμηλές επιδόσεις, αγωνιστικές αστοχίες και επιλογές παικτών που δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Ποδοσφαιριστές όπως οι Μπακαγιόκο, Σαμάτα και Κόλεϊ όχι μόνο δεν βοήθησαν, αλλά «στοίχισαν» και οικονομικά χωρίς αντίκρισμα.
Ταλέντα, πωλήσεις και το μοντέλο «κάθε χρόνο από την αρχή»
Η ανάπτυξη παικτών από τις Ακαδημίες είναι ζωτικής σημασίας σε ένα πλάνο βιωσιμότητας. Όμως, τα ταλέντα δεν μπορούν να αξιοποιούνται αν δεν αγωνίζονται. Χρειάζονται χρόνο, εμπιστοσύνη και ένταξη στο πλάνο. Παράλληλα, η διαρκής ανάγκη πωλήσεων βασικών παικτών για να καλυφθούν ανάγκες, υπονομεύει οποιαδήποτε έννοια σταθερότητας.
Δεν είναι δυνατόν να προσδοκάται ανάπτυξη όταν κάθε σεζόν ξεκινά με την αγωνία του «ποιος θα πουληθεί» για να υπάρξει ρευστότητα. Μοντέλο αυτάρκειας δεν μπορεί να στηρίζεται στον συμβιβασμό και την ελπίδα κάθε χρόνο για ένα… νέο θαύμα.
Η πραγματικότητα σήμερα
Η συζήτηση για την αυτάρκεια του ΠΑΟΚ, χωρίς να έχουν εξασφαλιστεί οι αναγκαίες προϋποθέσεις –οικονομικές, αγωνιστικές, υποδομής–, μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή ασπίδα παρά με ρεαλιστικό πλάνο. Δεν μπορεί να λειτουργήσει ως άλλοθι για την απουσία σχεδιασμού, την έλλειψη γηπεδικής προόδου και την αργοπορία στις μεταγραφικές κινήσεις.
Αντί για θεωρίες αυτάρκειας, αυτό που απαιτείται τώρα είναι ξεκάθαρο πλάνο, έγκαιρες και ουσιαστικές μεταγραφές, αξιοποίηση των Ακαδημιών στην πράξη και πάνω απ’ όλα: προοπτική για τη νέα σεζόν. Γιατί η δημιουργική ασάφεια δεν γεμίζει γήπεδα ούτε φέρνει τίτλους.
