Ο Γκρεγκ Τέιλορ, με βάση τα δεδομένα της περσινής του σεζόν στη Σέλτικ, αποτελεί ένα εργαλείο που μπορεί να δώσει ξεκάθαρη προπονητική κατεύθυνση σε μια ομάδα που επιδιώκει να παίξει σύγχρονο, δομημένο και ορθολογικό ποδόσφαιρο κατοχής. Οι αριθμοί του δείχνουν έναν παίκτη που προσφέρει σταθερότητα και ποδοσφαιρική ωριμότητα, κάτι που δίνει στον προπονητή μια σταθερή βάση για την ανάπτυξη από τα άκρα ή ακόμα και για εσωτερικές μετατοπίσεις στο build-up.
Ο Τέιλορ δεν είναι ένας “φλύαρος” full-back. Δεν επιδιώκει συνεχώς το overlap για να βγάλει σέντρα, αλλά κινείται με πειθαρχία, διαβάζει σωστά τις φάσεις και συμμετέχει οργανωμένα στην κυκλοφορία. Με σχεδόν 89 πάσες ανά ματς και ποσοστό ακρίβειας 87.5%, δίνει λύσεις στην ανάπτυξη με απόλυτη συνέπεια, ιδανικό για ένα σχήμα που θέλει να έχει τον έλεγχο μέσω κατοχής και υπεραριθμίας. Η ικανότητά του να δημιουργεί με ασφάλεια (0.43 xA ανά 90’, 1.66 key passes) τον καθιστά σημαντικό όταν η ομάδα αντιμετωπίζει χαμηλά μπλοκ και πρέπει να “ξεκλειδώσει” κλειστές άμυνες μέσω κυκλοφορίας και καλού positioning.
Σε επίπεδο τακτικής ευελιξίας, ο Τέιλορ προσφέρεται και για inverted full-back ρόλο, να συγκλίνει δηλαδή προς τον άξονα κατά την ανάπτυξη, δίνοντας επιπλέον παίκτη στη μεσαία γραμμή και βοηθώντας στο λεγόμενο positional play. Τα στατιστικά του υποστηρίζουν κάτι τέτοιο: καλό ποσοστό επιτυχημένων πασών υπό πίεση, χαμηλό ποσοστό λαθών, καλή τεχνική υποδομής και ελάχιστες φορές που χάνει τη μπάλα από ντρίμπλες αντιπάλων. Αυτό είναι χρυσάφι για έναν προπονητή που θέλει ο full-back του να μην περιορίζεται στην πλευρά, αλλά να διαβάζει το παιχνίδι και να προσαρμόζεται στις ανάγκες κάθε φάσης.
Αμυντικά, παρότι δεν έχει ιδιαίτερα aggressive νούμερα (λίγα τάκλιν ή interceptions), η ομάδα του δέχτηκε μόλις 11 γκολ με τον ίδιο στο γήπεδο σε 2037 αγωνιστικά λεπτά. Δηλαδή, με αυτόν μέσα, η Σέλτικ δεχόταν γκολ κάθε περίπου τρεις αγώνες. Αυτή η αμυντική αποτελεσματικότητα δείχνει κυρίως καλή τοποθέτηση και αντίληψη, στοιχεία που σε ένα καλά δομημένο σύνολο μπορούν να υποστηρίξουν άριστα μια αμυντική τετράδα, ή και σχηματισμούς με τριάδα πίσω και τον Τέιλορ ως wing-back.
Για τον εκάστοτε προπονητή, ο Τέιλορ δεν είναι ο παίκτης που θα “σηκώσει” τη γραμμή μόνος του ή θα κάνει τη διαφορά με ατομικές ενέργειες. Είναι, όμως, εκείνος που θα εκτελέσει με ακρίβεια το πλάνο. Θα τοποθετηθεί σωστά, θα υποστηρίξει τον άξονα ή την πτέρυγα όταν πρέπει, θα κάνει το overlap όταν το απαιτεί η φάση, και θα δώσει κάθετη πάσα με καθαρό μυαλό. Είναι το “ήσυχο” αλλά απαραίτητο στοιχείο μιας ομάδας που δουλεύει βάσει αρχών και σχεδίου. Οι προπονητές που στηρίζονται στο σύνολο και όχι στις μονάδες, θα εκτιμήσουν το ποδοσφαιρικό IQ και την πειθαρχία του παίκτη, τον οποίο μπορούν να εντάξουν σε διάφορα σχήματα – 4-3-3, 3-5-2, 4-2-3-1 – χωρίς να χαλάει η συνοχή της ομάδας.
Εν κατακλείδι, ο Τέιλορ είναι ο ποδοσφαιριστής που δίνει στον προπονητή προβλεψιμότητα, έλεγχο, ασφάλεια και συνέπεια. Δεν θα βγει MVP, αλλά θα είναι πάντοτε στο σωστό σημείο, με τη σωστή επιλογή. Και στο σύγχρονο ποδόσφαιρο, αυτό συχνά αξίζει περισσότερο από μια φαντασμαγορική στιγμή.
