Τις τελευταίες εβδομάδες, το όνομα του ΠΑΟΚ βρέθηκε για ακόμη μία φορά στο επίκεντρο, όχι για τις αθλητικές του επιτυχίες, αλλά για τις διοικητικές αντιπαραθέσεις. Άνθρωποι που δηλώνουν πιστοί στον Δικέφαλο, φιλάθλοι και παράγοντες, έσπευσαν να διαλέξουν στρατόπεδο, να πάρουν θέση υπέρ του ενός ή του άλλου. Κατσαρής ή Σαββίδης; ΠΑΕ ή Α.Σ.; Όμως, μέσα σε όλο αυτόν τον θόρυβο, πέρασε ποτέ από το μυαλό κάποιου το τι σημαίνει πραγματικά ο Α.Σ. ΠΑΟΚ; Ποιος σκέφτηκε τον Ερασιτέχνη και τις πραγματικές του ανάγκες;
Η απάντηση είναι απλή: σχεδόν κανείς.
Και όμως, όσο κι αν αυτό ενοχλεί κάποιους, ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο η ΠΑΕ, το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ. Είναι και οι δεκάδες αθλητές και αθλήτριες που αγωνίζονται με το ασπρόμαυρο στις αίθουσες προπόνησης, στα στάδια, στα παρκέ και στους αγωνιστικούς χώρους όλης της χώρας. Παιδιά και έφηβοι που μαθαίνουν τι σημαίνει ΠΑΟΚ μέσα από τον ιδρώτα τους και όχι από τηλεοπτικά συμβόλαια.
Είναι οι προπονητές που εργάζονται με αυταπάρνηση, οι διοικήσεις των τμημάτων που παλεύουν καθημερινά με πενιχρά μέσα και προσωπικές θυσίες για να διατηρήσουν ενεργό το ερασιτεχνικό κομμάτι του συλλόγου. Και είναι και οι φίλαθλοι που ενδιαφέρονται πραγματικά, όχι μόνο για τις ευρωπαϊκές πορείες στο ποδόσφαιρο ή τις κινήσεις στο μπάσκετ, αλλά και για το χάντμπολ, το βόλεϊ, τον στίβο, την πάλη και όλα τα αθλήματα που στεγάζει ο Α.Σ.
Η Νέα Τούμπα είναι ένα ιστορικό έργο. Ένα όνειρο δεκαετιών. Όμως το όραμα για έναν μεγάλο ΠΑΟΚ δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο σε τσιμέντο και χωρητικότητα. Γιατί μέσα στον χώρο του σημερινού γηπέδου στεγάζονται αυτή τη στιγμή ενεργά τμήματα του Α.Σ., με προπονήσεις, δράσεις και αθλητική ζωή που δεν απασχόλησε σχεδόν κανέναν στη δημόσια συζήτηση. Πού θα στεγαστούν όλα αυτά τα τμήματα όταν ξεκινήσει η κατασκευή; Υπάρχει σχέδιο ή πάλι θα αφεθούν στο περιθώριο; Είναι απορίας άξιο πώς, σε έναν τόσο κρίσιμο διάλογο για το μέλλον του συλλόγου, δεν υπήρξε η παραμικρή αναφορά σε αυτούς που καθημερινά κρατούν ζωντανή την αθλητική βάση του ΠΑΟΚ.
Ένας σύλλογος γίνεται πραγματικά μεγάλος όταν σέβεται τις ρίζες του. Κι αυτές οι ρίζες είναι ο Ερασιτέχνης. Δεν μπορεί να σχεδιάζεται η επόμενη μέρα, χωρίς να διασφαλίζεται η καθημερινότητα αυτών των παιδιών και των ανθρώπων που στηρίζουν τα μη ποδοσφαιρικά τμήματα του συλλόγου. Γιατί χωρίς αυτούς, ο ΠΑΟΚ χάνει κομμάτι της ψυχής του.
