Στην επίκληση προσωπικού προβλήματος, κανονικά, τελειώνει κάθε συζήτηση.
Δεν υπάρχει «ναι, αλλά». Δεν υπάρχει «κάτι θα έκανε». Δεν υπάρχει «για να δούμε τι πραγματικά έγινε». Δεν υπάρχει δικαστήριο των social media.
Υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος που για τους δικούς του λόγους αντιμετωπίζει ένα προσωπικό ζήτημα και ζητά, έστω και έμμεσα, το αυτονόητο: σεβασμό.
Αυτό ισχύει για όλους. Για τον ποδοσφαιριστή, τον προπονητή, τον πρόεδρο, τον ηθοποιό, τον τραγουδιστή, τον δημοσιογράφο. Για όλους.
Και ισχύει απόλυτα και για τον Γιάννη Κωνσταντέλια.
Ο Κωνσταντέλιας έμεινε αρχικά εκτός αποστολής του ΠΑΟΚ για το παιχνίδι στις Βρυξέλλες λόγω προσωπικού θέματος. Η ενημέρωση ήταν ξεκάθαρη. Δεν χρειαζόταν τίποτα περισσότερο.
Κι όμως, αυτό ήταν αρκετό για να ανοίξει ο βόθρος.
Γιατί περί βόθρου πρόκειται όταν άνθρωποι που δεν γνωρίζουν απολύτως τίποτα για μια κατάσταση αισθάνονται ότι έχουν δικαίωμα να ειρωνευτούν, να καταδικάσουν, να βγάλουν συμπεράσματα και να στήσουν ολόκληρα σενάρια.
Οι γνωστοί «ειδικοί» των social media πήραν θέση.
Οι παντογνώστες έκαναν διάγνωση.
Οι επαγγελματίες της κακίας έβγαλαν ετυμηγορία.
Και οι γνωστοί keyboard warriors, ασφαλείς πίσω από μια οθόνη, ξεκίνησαν να γράφουν πράγματα που πιθανότατα δεν θα τολμούσαν να ξεστομίσουν ποτέ μπροστά στον ίδιο τον άνθρωπο.
Αυτή είναι η πραγματική παθογένεια των social media.
Δεν είναι η κριτική.
Δεν είναι η διαφορετική άποψη.
Δεν είναι ακόμη και η έντονη διαφωνία.
Είναι η αποανθρωποποίηση.
Το να βλέπεις έναν άνθρωπο ως προϊόν. Ως φανέλα. Ως περιουσιακό στοιχείο. Ως ποδοσφαιριστή που «σου χρωστάει» εξηγήσεις επειδή αγωνίζεται στην ομάδα που υποστηρίζεις.
Δεν σου χρωστάει τίποτα.
Κανένας ποδοσφαιριστής δεν σου χρωστάει πρόσβαση στην προσωπική του ζωή.
Κανένας αθλητής δεν χάνει το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα επειδή έγινε γνωστός.
Και κανένα συμβόλαιο εκατομμυρίων δεν περιλαμβάνει όρο που να λέει ότι ο άνθρωπος πίσω από τον ποδοσφαιριστή παύει να υπάρχει.
Αλλά προφανώς, για κάποιους, αυτό είναι ψιλά γράμματα.
Γιατί το πληκτρολόγιο έχει κάνει πολλούς να ξεχάσουν κάτι βασικό: ότι απέναντί τους υπάρχει άνθρωπος.
Ένας άνθρωπος που μπορεί να έχει οικογένεια. Φίλους. Άγχος. προβλήματα. δύσκολες στιγμές. προσωπικές υποθέσεις. Πράγματα που δεν θέλει ή δεν μπορεί να μοιραστεί δημόσια.
Και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να απαιτεί να τα μάθει.
Το πιο εξοργιστικό είναι ότι όλη αυτή η «ανάλυση» έγινε χωρίς κανένα στοιχείο.
Χωρίς γνώση.
Χωρίς πραγματικά δεδομένα.
Μόνο με υποθέσεις.
Και πάνω στις υποθέσεις κάποιοι έχτισαν κατηγορίες.
Αυτό δεν είναι άποψη. Δεν είναι «δικαίωμα του φιλάθλου να γνωρίζει».
Είναι απλώς κακεντρέχεια.
Και όταν η κακεντρέχεια αποκτά μαζικότητα, γίνεται ανθρωποφαγία.
Το γεγονός ότι τελικά ο Κωνσταντέλιας αναμένεται να είναι παρών σήμερα στις Βρυξέλλες κάνει όλη αυτή την ιστορία ακόμη πιο εξοργιστική.
Μέσα σε λίγες ώρες κάποιοι πρόλαβαν να τον δικάσουν για κάτι που δεν γνώριζαν, να δημιουργήσουν σενάρια για κάτι που δεν γνώριζαν και να τον σχολιάσουν για κάτι που δεν τους αφορούσε.
Ο Κωσταντέλιας ειναι πολύ πιθανό το βράδυ να φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ και να μπει στο γήπεδο να παίξει.
Και τότε όλοι αυτοί οι «δικαστές» θα επιστρέψουν στον ρόλο του οπαδού.
Θα πανηγυρίσουν αν σκοράρει.
Θα τον αποθεώσουν αν κάνει μια μεγάλη εμφάνιση.
Και αν χάσει μια ευκαιρία, ίσως κάποιοι από τους ίδιους να επιστρέψουν ξανά στο γνώριμο έργο της ισοπέδωσης.
Τόσο εύκολα αλλάζει η στάση απέναντι σε έναν άνθρωπο όταν η αξία του μετριέται αποκλειστικά από το αν εξυπηρετεί τη δική μας ποδοσφαιρική ανάγκη.
Και κάπου εδώ πρέπει να τελειώνει η ανοχή.
Ναι, να κρίνουμε τον Κωνσταντέλια ως ποδοσφαιριστή.
Να τον κρίνουμε αυστηρά.
Να διαφωνήσουμε με τις εμφανίσεις του.
Να σχολιάσουμε τις αποφάσεις του.
Να ασκήσουμε κριτική στον προπονητή, στη διοίκηση, στους πάντες.
Αλλά την προσωπική ζωή ενός ανθρώπου την αφήνουμε έξω από το γήπεδο.
Γιατί αν ούτε ένα «προσωπικό θέμα» δεν αρκεί πλέον για να σταματήσει την αδιακρισία, την ειρωνεία και τον οχετό των social media, τότε έχουμε χάσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι.
Έχουμε χάσει την ανθρωπιά μας.
Και αυτό δεν είναι άποψη.
Είναι σκατοψυχιά.
