Η ανακοίνωση του ΑΣ ΠΑΟΚ για την προτεινόμενη παραχώρηση του Αλεξανδρείου Αθλητικού Μελάθρου στην ΚΑΕ Άρης για 49 χρόνια αναδεικνύει ένα σημαντικό ζήτημα για τον ελληνικό αθλητισμό. Η ανάγκη διατήρησης των δημόσιων αθλητικών εγκαταστάσεων υπό δημόσια διαχείριση, με παράλληλη διασφάλιση της πρόσβασης των ερασιτεχνικών σωματείων, είναι μια θέση που έχει ουσιαστική βάση και δύσκολα μπορεί να αμφισβητηθεί ως προς τη σημασία της.
Ωστόσο, η συγκεκριμένη παρέμβαση θα μπορούσε να αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα, εάν η συζήτηση δεν περιοριζόταν αποκλειστικά στην περίπτωση του Αλεξανδρείου. Γιατί το ζήτημα της αξιοποίησης των μεγάλων αθλητικών εγκαταστάσεων δεν αφορά μόνο τη Θεσσαλονίκη, αλλά ολόκληρη τη χώρα.
Το ΟΑΚΑ και η χρήση του από τον Παναθηναϊκό, το ΣΕΦ και η παραχώρησή του στον Ολυμπιακό, καθώς και οι εγκαταστάσεις των Άνω Λιοσίων που χρησιμοποιεί η ΑΕΚ, αποτελούν επίσης περιπτώσεις που μπορούν να ενταχθούν σε αυτή τη συζήτηση. Προφανώς, κάθε συμφωνία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες και δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται αυτομάτως με τον ίδιο τρόπο. Ωστόσο, η ανάγκη ύπαρξης σαφών όρων και η προστασία της πρόσβασης των ερασιτεχνικών σωματείων είναι ζητήματα που αφορούν όλες τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις.
Εδώ βρίσκεται και το σημείο στο οποίο η ανακοίνωση του ΑΣ ΠΑΟΚ θα μπορούσε να έχει διαφορετική επικοινωνιακή στόχευση. Αντί να σταθεί αποκλειστικά σε μία συγκεκριμένη παραχώρηση, θα μπορούσε να αναδείξει την ανάγκη για ένα ενιαίο πλαίσιο αξιοποίησης των δημόσιων αθλητικών εγκαταστάσεων, με συγκεκριμένες εγγυήσεις για το σύνολο των αθλητικών σωματείων.
Μια τέτοια προσέγγιση δεν θα αποδυνάμωνε την αντίθεση του Δικεφάλου στην προτεινόμενη παραχώρηση. Αντιθέτως, θα έδινε στην παρέμβασή του μεγαλύτερη θεσμική διάσταση και θα την τοποθετούσε σε ένα ευρύτερο πλαίσιο διεκδίκησης για τον ελληνικό αθλητισμό.
Η ουσία της θέσης του ΑΣ ΠΑΟΚ είναι σαφής και έχει τη δική της αξία. Εκείνο που μένει ως προβληματισμός είναι πως, όταν ανοίγει μια τόσο σημαντική συζήτηση, η ευκαιρία για μια συνολικότερη παρέμβαση δεν πρέπει να περιορίζεται στα όρια μιας μεμονωμένης περίπτωσης.
Γιατί το ζητούμενο δεν είναι μόνο τι θα συμβεί με το Αλεξάνδρειο, αλλά ποιες αρχές θα διέπουν συνολικά τη διαχείριση των αθλητικών εγκαταστάσεων στη χώρα.
