Τις τελευταίες ημέρες γίνεται όλο και πιο έντονη η συζήτηση γύρω από το μέλλον του Ράζβαν Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ. Και όσο περνούν οι ώρες, τόσο μεγαλώνει η αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά σε εξελίξεις που μπορεί να αλλάξουν πολλά για την επόμενη μέρα της ομάδας.
Αν το τέλος έχει συγκεκριμένη ώρα, τότε μοιάζει να είμαστε στο παρά πέντε.
Όχι γιατί έχει παρθεί οριστικά κάποια απόφαση. Όχι γιατί υπάρχει ήδη ένα επίσημο αντίο. Αλλά γιατί για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια μοιάζει να υπάρχει η πραγματική σκέψη ότι ο κύκλος αυτός ίσως ολοκληρώθηκε.
Και εδώ δεν μιλάμε για μια συνηθισμένη συνεργασία προπονητή και ομάδας. Μιλάμε για τον πιο επιτυχημένο προπονητή της σύγχρονης ιστορίας του ΠΑΟΚ. Για έναν άνθρωπο που συνέδεσε το όνομά του με τίτλους, μεγάλες νίκες, ευρωπαϊκές βραδιές και εικόνες που δύσκολα θα ξεχάσει ο κόσμος της ομάδας.
Γι’ αυτό και η πιθανότητα ενός διαζυγίου δεν είναι μια απλή ποδοσφαιρική είδηση. Είναι μια εξέλιξη που αγγίζει ένα ολόκληρο κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας του Δικεφάλου.
Η αλήθεια είναι πως εδώ και αρκετό καιρό υπήρχαν σημάδια ότι η σχέση περνάει μια διαφορετική φάση. Η φετινή χρονιά δεν κύλησε όπως θα ήθελαν όλοι, οι προσδοκίες ήταν μεγαλύτερες από το αποτέλεσμα και η συζήτηση για την επόμενη μέρα άρχισε να γίνεται όλο και πιο έντονη.
Κάπου εκεί φαίνεται πως μπήκε στο τραπέζι και ο προβληματισμός του Ιβάν Σαββίδη. Όχι για όσα πρόσφερε ο Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ. Αυτά δεν αμφισβητούνται. Ούτε μπορούν να σβηστούν. Αλλά για το αν η ομάδα χρειάζεται πλέον μια διαφορετική προσέγγιση, ένα νέο ξεκίνημα και μια νέα ποδοσφαιρική κατεύθυνση.
Πολλές φορές στο ποδόσφαιρο οι αποφάσεις δεν παίρνονται μόνο με βάση το παρελθόν. Αν συνέβαινε αυτό, αρκετοί προπονητές θα έμεναν για πάντα στις ομάδες τους. Οι αποφάσεις παίρνονται κυρίως με βάση το μέλλον. Με βάση το πού βρίσκεται μια ομάδα και πού θέλει να φτάσει.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι τέτοιες αποφάσεις είναι εύκολες.
Γιατί όταν απέναντί σου δεν έχεις έναν απλό προπονητή αλλά έναν άνθρωπο που έγινε κομμάτι της ιστορίας του συλλόγου, τότε το συναισθηματικό βάρος είναι διαφορετικό. Και για τον ιδιοκτήτη και για τον κόσμο και για τον ίδιο τον προπονητή.
Ίσως γι’ αυτό οι τελευταίες ημέρες μοιάζουν τόσο περίεργες. Από τη μία υπάρχει η αίσθηση ότι το τέλος πλησιάζει. Από την άλλη κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει μια νέα ανατροπή. Άλλωστε, δεν θα είναι η πρώτη φορά που ο ΠΑΟΚ και ο Λουτσέσκου βρίσκονται μπροστά σε ένα σταυροδρόμι και τελικά συνεχίζουν μαζί.
Αυτή τη φορά, όμως, τα δεδομένα μοιάζουν διαφορετικά.
Ίσως γιατί η φθορά του χρόνου είναι πλέον πιο εμφανής. Ίσως γιατί οι απαιτήσεις της επόμενης ημέρας είναι μεγαλύτερες. Ίσως γιατί και οι δύο πλευρές καταλαβαίνουν ότι κάποια στιγμή όλοι οι κύκλοι, ακόμη και οι πιο επιτυχημένοι, φτάνουν στο τέλος τους.
Αν τελικά οι δρόμοι χωρίσουν, αυτό που δεν πρέπει να ξεχαστεί είναι η διαδρομή. Γιατί οι τελευταίες μέρες δεν μπορούν να σβήσουν όσα προηγήθηκαν. Δεν μπορούν να ακυρώσουν τους τίτλους, τις επιτυχίες, τις μεγάλες βραδιές και τη σχέση που χτίστηκε όλα αυτά τα χρόνια.
Και ίσως αυτό να είναι το σημαντικότερο.
Αν όντως το ρολόι δείχνει παρά πέντε για το τέλος της εποχής Λουτσέσκου στον ΠΑΟΚ, τότε η τελευταία πράξη αυτής της ιστορίας αξίζει να γραφτεί με σεβασμό. Γιατί οι μεγάλες συνεργασίες δεν κρίνονται μόνο από όσα πέτυχαν. Κρίνονται και από τον τρόπο που ολοκληρώνονται. Και αυτή είναι μια ιστορία που αξίζει ένα φινάλε αντάξιο όσων πρόσφερε.
Πλέον, το θέμα δεν μπορεί να παραμείνει για πολύ ακόμη σε εκκρεμότητα. Ο σχεδιασμός της νέας αγωνιστικής περιόδου πιέζει και στον ΠΑΟΚ γνωρίζουν ότι οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν άμεσα. Οι επόμενες ώρες αναμένονται καθοριστικές, με όλα τα ενδεχόμενα να παραμένουν ανοιχτά, αλλά με την αίσθηση ότι η υπόθεση Λουτσέσκου οδεύει προς την τελική της κατάληξη. Ένα τέλος ή μια νέα αρχή, που όπως όλα δείχνουν δεν θα αργήσει να ξεκαθαρίσει.
