Η χρονιά των 100 χρόνων για τον ΠΑΟΚ αποτέλεσε μια χρονιά με έντονα συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα, που έδειξε για άλλη μία φορά την αλήθεια του αθλητισμού: την αβεβαιότητα και τις αντιφάσεις του. Η σεζόν αυτή δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως τραγική απλώς και μόνο επειδή η ομάδα απέτυχε σε κάποιους από τους στόχους της. Ο αθλητισμός, άλλωστε, έχει ως αναπόσπαστο στοιχείο την ήττα, όσο και τη νίκη.
Η φετινή χρονιά του ΠΑΟΚ σημαδεύτηκε από μια σκληρή πραγματικότητα: την απώλεια 8+1 ανθρώπων που έφυγαν από τη ζωή με έναν απρόσμενο και βίαιο τρόπο. Ανθρωποι που αποτέλεσαν μέρος της ιστορίας και της πορείας του συλλόγου, άνθρωποι που συνδέθηκαν με τον ΠΑΟΚ όχι μόνο ως φιλάθλοι, αλλά και ως ενεργά μέλη της οικογένειάς του. Η αίσθηση της απώλειας σε μια τέτοια χρονιά, η οποία συμπίπτει με τον εορτασμό ενός αιώνα ζωής του συλλόγου, είναι έντονη και υπογραμμίζει τη φθαρτότητα του ανθρώπινου στοιχείου. Και αν υπάρχει κάτι που καθιστά αυτή τη χρονιά ξεχωριστή, είναι ακριβώς αυτό το συναίσθημα της απώλειας, που προσέδωσε μια πιο ανθρώπινη διάσταση σε μια χρονιά γεμάτη από εξαιρετικές, αλλά και απογοητευτικές στιγμές.
Όμως, ο ΠΑΟΚ δεν τελειώνει με ήττες ή απώλειες. Δεν τελειώνει με δύο χαμένους τελικους σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ ή με την αποτυχία σε τίτλους. Η ομάδα αυτή, όπως κάθε μεγάλη ομάδα, αποτελεί έναν ζωντανό οργανισμό, που διαρκώς εξελίσσεται και ανανεώνεται. Στην πραγματικότητα, τα αποτελέσματα είναι απλώς στιγμές στη μακρά πορεία του συλλόγου. Ο ΠΑΟΚ δεν υπήρξε ποτέ μια ομάδα που να καθορίζεται από μία νίκη ή μία ήττα, από έναν τίτλο ή μία αποτυχία. Οι στιγμές δόξας και οι απογοητεύσεις είναι φυσικό μέρος του αθλητικού παιχνιδιού, όμως δεν καθορίζουν την ουσία της ύπαρξης του συλλόγου.
Στη διάρκεια αυτών των 100 χρόνων, ο ΠΑΟΚ υπήρξε μάρτυρας αλλαγών και εξελίξεων, αλλά η ψυχή του παρέμεινε αλώβητη. Οι άνθρωποι που συνδέθηκαν με τον σύλλογο (παίκτες, προπονητές, διοίκηση, φιλάθλοι) δεν παραδίδονται εύκολα, ανεξαρτήτως των συγκυριών. Το γεγονός ότι η ομάδα συνεχίζει να δίνει μάχες, να κερδίζει και να χάνει, να γιορτάζει και να απογοητεύεται, είναι ακριβώς αυτό που την κάνει ξεχωριστή: η αδιάκοπη προσπάθεια και το πάθος για τη συνέχεια.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να αναζητούμε την ολοκλήρωση ή το τέλος της ομάδας σε κάθε ήττα, αλλά να αντιληφθούμε ότι αυτή η ιστορία δεν έχει τέλος. Η αξία του ΠΑΟΚ είναι στην παρουσία του στο γήπεδο, στο να παραμένει ζωντανός, να προσφέρει συναισθηματική διέξοδο και να φέρνει κοντά ανθρώπους. Όπως και η ζωή, έτσι και ο αθλητισμός έχει τις αντιφάσεις του. Κάθε ήττα μπορεί να φέρει αναστοχασμό, αλλά ποτέ δεν πρέπει να μας οδηγήσει στην απογοήτευση και την αίσθηση του τέλους.
Ο ΠΑΟΚ παραμένει και θα παραμείνει ζωντανός, όσο συνεχίζουμε να πιστεύουμε στην αξία του. Και αυτή η πίστη δεν έχει να κάνει μόνο με την κατάκτηση τίτλων, αλλά με την αφοσίωση στην ιστορία, στην ομάδα και στους ανθρώπους που την απαρτίζουν. Ο ΠΑΟΚ δεν τελειώνει ποτέ. Και αν η φετινή χρονιά προσδιόρισε κάποιες από τις δυσκολίες του, η πραγματική του αξία είναι ότι συνεχίζει να μάχεται, αψηφώντας τις αντιξοότητες και παραμένοντας πιστός στις αρχές του.
Σε αυτόν τον αιώνα ζωής, ο ΠΑΟΚ δεν είναι απλώς μια ομάδα, είναι μια διαρκής παρουσία στον αθλητικό και κοινωνικό χάρτη, που δεν περιορίζεται από τις νίκες και τις ήττες του γηπέδου, αλλά από την αληθινή του αξία, την οποία κανένας τίτλος δεν μπορεί να αναδείξει καλύτερα από την αγάπη και την πίστη των ανθρώπων του.
