Η ομάδα αγκομαχάει. Ο κορυφαίος προπονητής στην ιστορία της ομάδας, Ραζβάν Λουτσέσκου, μετατρέπεται σε αλεξικέραυνο, αναλαμβάνοντας ευθύνες που κανονικά θα έπρεπε να βαραίνουν τη διοίκηση.
Φταίει; Φυσικά και φταίει. Αλλά με αυτό το ρόστερ, ποιος θα μπορούσε να τα καταφέρει καλύτερα; Η πραγματική ευθύνη βρίσκεται αλλού: στη διοίκηση που επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, χρόνο με τον χρόνο.
Ο Λουτσέσκου προσπαθεί. Παλεύει με περιορισμούς, καλύπτει κενά, προσπαθεί να «βάψει αυγά με πορδές». Και συνεχίζει να πιστεύει ότι θα τα καταφέρει. Η περσινή σεζόν δεν αξιολογήθηκε σωστά. Τα ίδια λάθη επαναλήφθηκαν. Τώρα, η ομάδα μπαίνει στη νέα χρονιά ως φαβορί για την τέταρτη θέση. Ακόμη και αν κερδίσει Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό, το ρόστερ δεν φτάνει για περισσότερα.
Ο κόσμος παρακολουθεί με πάθος και ενθουσιασμό, αλλά συχνά η ένταση του συναισθήματος εμποδίζει να δει την πλήρη εικόνα. Η μεγάλη εικόνα δείχνει ότι η αδυναμία να απαιτηθούν σαφή μέτρα και η επανάληψη των ίδιων λαθών παραμένουν τα βασικά προβλήματα.
Ο Λουτσέσκου φταίει, αλλά δεν είναι μόνος. Η ευθύνη είναι συλλογική. Μέχρι η διοίκηση να σταματήσει να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, η ομάδα θα συνεχίσει να αγκομαχάει – και η συναισθηματική ένταση θα καλύπτει την ψύχραιμη αξιολόγηση της κατάστασης.
