Στη δημοσιογραφία δεν υπάρχουν «φίλτρα» ούτε προσωπικές ατζέντες. Ο δημοσιογράφος δεν είναι ούτε κριτής ούτε λογοκριτής. Είναι εκείνος που οφείλει να μεταφέρει τα γεγονότα και να δίνει χώρο σε όλες τις πλευρές, ώστε το κοινό να έχει την πλήρη εικόνα και να κρίνει μόνο του. Αυτό είναι το καθήκον και αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στη δημοσιογραφία και στη χειραγώγηση.
Δυστυχώς, το βλέπουμε καθημερινά: καλεσμένοι που «κόβονται», φωνές που δεν βολεύουν και άρα φιμώνονται, συνεργάτες που αναγκάζονται να προσαρμοστούν σε γραμμές για να χωρέσουν. Και όλα αυτά βαφτίζονται… «δημοσιογραφία». Όμως η δημοσιογραφία που επιλέγει ποιες αλήθειες θα ακουστούν, παύει να είναι δημοσιογραφία· γίνεται προπαγάνδα, γίνεται εργαλείο σκοπιμοτήτων.
Είναι εύκολο να στήσεις μια «πλαστική» εικόνα, φιλτραρισμένη από οτιδήποτε ενοχλητικό. Είναι δύσκολο, όμως, να αντέξεις την πολυφωνία, τις αντίθετες απόψεις, ακόμα και την κριτική. Κι εκεί φαίνεται ποιο μέσο σέβεται πραγματικά το ρόλο του και ποιο μέσο υποδύεται το ρόλο του.
Σε αυτό το σημείο, νιώθω πραγματικά περήφανος για το PAOKDAY.gr. Από τον Σεπτέμβριο του 2018, όταν γεννήθηκε, μέχρι και σήμερα, δεν υπήρξε ποτέ συνεντευξιαζόμενος που να κόπηκε, ούτε συνεργάτης που να λογοκρίθηκε,ακόμη κι όταν εξέφραζε απόψεις αντίθετες. Αυτό δεν είναι τυχαίο, είναι επιλογή. Μια επιλογή που έδωσε υπόσταση και αξιοπιστία στο μέσο, γιατί σεβάστηκε την πιο βασική αρχή: η αλήθεια δεν φοβάται την αντιπαράθεση.
Κάποιοι σήμερα μπορεί να έχουν ξεχάσει τι σημαίνει αμεροληψία. Κάποιοι μπορεί να θεωρούν πως το να φιμώνεις είναι δείγμα ισχύος. Για εμάς, είναι δείγμα αδυναμίας. Γιατί όποιος έχει επιχειρήματα, δεν φοβάται καμία φωνή,την αφήνει να ακουστεί.
Και αυτή είναι η ουσία της δημοσιογραφίας: να μην υπηρετείς την ευκολία της μονοφωνίας, αλλά τη δύναμη της αλήθειας μέσα από την πολυφωνία.
