Από τα τέσσερα του χρόνια πίεζε τους γονείς του – «η μαμά είχε τις αντιρρήσεις της, κυρίως αργότερα, καθότι ήμουν και καλός μαθητής» – να τον εγγράψουν στην ακαδημία του Απόλλωνα Καλαμαριάς. Ήταν μικρός, όμως κι αναγκάστηκε να περιμένει έναν χρόνο. Πήγε, έμεινε δύο χρόνια, εκπαιδεύτηκε με μεγαλύτερα παιδιά και ακολούθησε για την επόμενη διετία ο Ηρακλής. Το 2010 μπήκε στη ζωή του ο ΠΑΟΚ. Τότε άρχισαν και τα ταξίδια, τα τουρνουά, οι εμπειρίες ζωής, όπως λέει. «Από την Κ11 δωμάτιο με τον Χάρη Τσιγγάρα και από το 2012 πρωταγωνιστές σε όποιο τουρνουά συμμετείχαμε», θυμάται. Δεύτεροι στην Ολλανδία, δεύτεροι στη Σουηδία, όπου αντίκρισε και την μοναδική κόκκινη κάρτα στην ποδοσφαιρική του ζωή. «Στον τελικό με την Μάλμε ήταν όταν χάσαμε το τουρνουά στα πέναλτι και θυμάμαι την κάθε στιγμή…», διηγείται.

Στη μνήμη του Μάριου Τσαούση έντονα χαραγμένα είναι πολλά, βέβαια. Η πρωτιά στο τουρνουά της UEFA στη Ζυρίχη με την Κ19, τα πρωταθλήματα με την Κ15, την Κ17, οι τρεις κούπες με την Κ19, το ότι φόρεσε την γαλανόλευκη στα 15 του και ότι με την Εθνική Παίδων Κ17 πανηγύρισε την εκτός έδρας  νίκη με 2-1 επί της Αγγλίας. Μνημονεύει και τους Μεσογειακούς Αγώνες του 2018, στην Ταραγόνα της Ισπανίας, ως μια υπέροχη εμπειρία, τότε που η Εθνική Νέων πέρασε στα προημιτελικά νικώντας την Γαλλία, μα αποκλείστηκε από την Ιταλία. Ανεξίτηλο και το πρώτο του γκολ στην Super League, που πέτυχε ως παίκτης του Βόλου.

«Την χρονιά που έπαιζα στον Βόλο, στο μυαλό μου πάντα επικρατούσε η σκέψη να επιστρέψω στον ΠΑΟΚ», ομολογεί ο Μάριος, που την σεζόν 2019-20 έπαιξε 16 ματς με την ομάδα της Μαγνησίας και σκόραρε δύο φορές. Κάποια χρόνια νωρίτερα, μόλις στα 16 του, είχε φορέσει την φανέλα της Α΄ ομάδας σε ένα φιλικό παιχνίδι στη Δράμα. Το 2016 έκανε προπονήσεις με την Α’ ομάδα, το καλοκαίρι του 2019 συμμετείχε στην προετοιμασία, το 2019 παραχωρήθηκε δανεικός στον ΝΠΣ Βόλος και το 2021 στην Σπαρτάκ Τρνάβα.

Δεν διστάζει να μιλήσει με παρρησία γι’ αυτή τη διαδρομή.  «Ένιωσα πως απομακρύνομαι. Ένιωσα απόρριψη και απογοήτευση. Είμαι σε θέση προφανώς να κατανοήσω πια πως οι δανεισμοί αυτοί με βοήθησαν, γνώρισα νωρίς το ανδρικό επαγγελματικό ποδόσφαιρο και η εμπειρία στη Σλοβακία ήταν διδακτική, καθώς άλλαξα, έγινα πιο υπεύθυνος, έμαθα να ζω μόνος». Μα; «Μα πάντα ο ΠΑΟΚ, πάντα η καθιέρωση σ΄ αυτόν ήταν και παραμένει το όνειρό μου». Προφανώς και πείσμωσε τότε. Κι όταν «κάτι αρχικά με αποθαρρύνει, πεισμώνω περισσότερο, είμαι επίμονος – στα όρια του ψυχαναγκασμού ίσως – ακολουθώ με ακόμα μεγαλύτερη συνέπεια τον στόχο».

Πράγματι, ο Μάριος Τσαούσης είναι συνεπής – «στερήθηκα πολλά, αλλά δεν με νοιάζει, ανέκαθεν ήθελα να είμαι συνεπής» – εργατικός -«κάθε μέρα δουλεύω και περισσότερο» είναι και σαφής με το πώς λειτουργεί η επιτυχία. «Προσπαθώ πάντα να σκέφτομαι ότι εγώ είμαι ο αποκλειστικά υπεύθυνος για να κρατήσει το όνειρο που ζω». Το πιτσιρίκι που όπως όλα ήθελε να είναι 10άρι και ως τέτοιο άρχισε ν’ αγαπά το ποδόσφαιρο, που συνέχισε ως δεξί, αλλά και αριστερό εξτρέμ και κατέληξε αριστερός μπακ, σαφώς και ζει ό,τι ονειρεύτηκε. Υπήρξε βασικός και αρχηγός σε όλες τις ηλικιακές κατηγορίες, βασικός σε όλα τα τμήματα των Εθνικών ομάδων και πια βασικός από την απαρχή της σεζόν 2022-23 στον ΠΑΟΚ. Ή, αλλαγή του Αντρέ Βιεϊρίνια …

«Όταν ήμουν στη γραμμή και περίμενα τον Αντρέ για την αλλαγή, δεν ήμουν σίγουρος ότι το ζω», λέει με περίσσεια ταπεινότητα ο  Μάριος. Το ζει και το απολαμβάνει, φυσικά. Αν και δεν κρύβει πως το συνειδητοποίησε πλήρως όταν οι φίλοι του ΠΑΟΚ …ξεπροβόδιζαν την ομάδα από το ξενοδοχείο για το Χαριλάου για το ματς με τον Άρη. «Δεν περνούσαν οι ώρες στο ξενοδοχείο, ήταν η μέρα ατελείωτη», λέει περιγράφοντας το άγχος και την αναμονή.

Ο αριστεροπόδαρος αριστερός οπισθοφύλακας του ΠΑΟΚ υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο στα 16 του χρόνια. Το τρέχον έχει ισχύ έως το 2025. Αριθμοί… Όχι κάτι άλλωστε, που απασχολεί ιδιαιτέρως τον ίδιο. Εκείνος επιθυμεί απλά να παίζει ποδόσφαιρο, να ακούει μουσική κι ενίοτε να σιγοτραγουδά συνθήματα, καθώς ανεβοκατεβαίνει την πλευρά του…

paokfc.gr