Τουλάχιστον όχι έτσι. Όχι με σκιές, με ειρωνεία, με βιαστικά συμπεράσματα και εύκολη στοχοποίηση. Όχι για έναν άνθρωπο που αφιέρωσε (χωρίς υπερβολή ) τη ζωή του στον ΠΑΟΚ. Η παραίτηση του Θανάση Κατσαρή από την προεδρία του ΑΣ ΠΑΟΚ κλείνει έναν ιστορικό κύκλο σχεδόν τριών δεκαετιών. Και δυστυχώς, αντί να συνοδευτεί με τον ελάχιστο σεβασμό που επιβάλλει μια τέτοια διαδρομή, αντιμετωπίστηκε σε μεγάλο βαθμό με μικροψυχία και αχαριστία.
Δεν είναι υποχρεωμένος κανείς να συμφωνεί με τις αποφάσεις του. Ούτε με τους πρόσφατους χειρισμούς του, ειδικά στο επικοινωνιακό πεδίο, όπου πράγματι έγιναν λάθη. Αλλά είναι στοιχειώδης υποχρέωση όλων όσοι ασχολούνται με τον ΠΑΟΚ να αξιολογήσουν αυτή την κίνηση με νηφαλιότητα και ψυχραιμία. Να δουν τη μεγάλη εικόνα, όχι τη φωτογραφία της στιγμής.
Ο Θανάσης Κατσαρής κοντεύει τα 80. Δεν έχει ανάγκη από αξιώματα, ούτε από δόξα, ούτε από δημόσιες σχέσεις. Τα έχει ζήσει και τα έχει χορτάσει. Δεν ζήτησε ποτέ τίποτα για τον εαυτό του από τον ΠΑΟΚ. Δεν έκανε “δουλίτσες” με το Δημόσιο, δεν περίμενε ανταλλάγματα, δεν έψαξε εργολαβίες. Δούλεψε στον ιδιωτικό τομέα, εκεί που δεν υπάρχει περιθώριο για “διευκολύνσεις”.
Η πορεία του στον ΑΣ δεν ήταν ανέφελη. Δεν μπορεί να είναι, όταν έχεις ευθύνη για τόσα τμήματα, τόσους ανθρώπους, τόσες ανάγκες. Όμως ο απολογισμός του είναι πλούσιος, διαχρονικός, ουσιαστικός. Χάρη σε αυτόν, ο ΑΣ ΠΑΟΚ διατήρησε παρουσία σε δεκάδες αθλήματα. Πολλά από αυτά, μάλιστα, δεν θα υπήρχαν καν αν δεν τα στήριζε προσωπικά. Με την παρουσία του, τη δικτύωσή του, ακόμα και με το πορτοφόλι του όταν χρειαζόταν.
Αυτόν τον άνθρωπο, λοιπόν, κάποιοι βιάστηκαν να τον ακυρώσουν μέσα σε λίγες εβδομάδες. Λες και τα 27 χρόνια διαγράφονται με ένα post. Λες και η ιστορία δεν έχει βαρύτητα, δεν έχει συνέχεια. Λες και ο ΠΑΟΚ δεν έχει στο παρελθόν κατασπαράξει ανθρώπους που του έδωσαν πολλά ( βλέπε Παντελάκη, Βεζυρτζή κ.α)
Η παραίτηση Κατσαρή είναι, χωρίς καμία αμφιβολία, τομή. Είναι ένα τέλος εποχής. Αλλά δεν είναι (και δεν πρέπει να γίνει) αντικείμενο χαιρεκακίας ή ευκαιρία για ξεκαθάρισμα λογαριασμών. Είναι, πρώτα και κύρια, μια ανθρώπινη πράξη ευθύνης και αξιοπρέπειας. Μια απόφαση που αξίζει να αντιμετωπιστεί με σοβαρότητα.
Ο ΠΑΟΚ οφείλει να προχωρήσει μπροστά. Ο νέος πρόεδρος καλείται να προστατεύσει την περιουσία του Συλλόγου, να επισπεύσει τα έργα για τη Νέα Τούμπα, να χτίσει έναν εξωστρεφή, σύγχρονο ΠΑΟΚ. Να ενώσει και όχι να διχάσει.
Αλλά αυτή η επόμενη ημέρα δεν μπορεί να σταθεί πάνω σε ερείπια ή στη λήθη. Ούτε να αρχίσει σβήνοντας τα ονόματα εκείνων που υπηρέτησαν με καθαρότητα. Ο ΠΑΟΚ έχει ανάγκη από κριτική. Έχει όμως και ανάγκη από δικαιοσύνη. Και στο τέλος της ημέρας, όποιος δεν το αναγνωρίζει αυτό για τον Θανάση Κατσαρή, δεν ξέρει πού βρίσκεται…
