Χρειάστηκε να περάσουν περίπου δύο 24ωρα για να καταφέρω να βάλω κάτω τις σκέψεις μου και να δω καθαρά τι ήταν αυτό που οδήγησε τον ΠΑΟΚ να ισοφαρίσει το ιστορικό ρεκόρ που έχει από το 1974 με την πρόκριση τότε στους “8” του Κυπελλούχων, σήμερα στους “8” του Conference League.
Το βράδυ της Πέμπτης είδαμε ένα παιχνίδι οριακό που…. όλα πήγαν με τον δικέφαλο. Είχε τύχη, αποφασιστικότητα, πάθος, ένταση και παίκτες του… προπονητή. Τις μέρες πριν το παιχνίδι τα πράγματα έδειχναν να “στραβώνουν” με τους Γιάσμιν Κούρτιτς και Αντρίγια Ζίφκοβιτς εκτός λόγω καρτών, ήρθαν να προστεθούν και ο Γιάννης Μιχαηλίδης με τον Ομάρ Έλ Καντουρί και ήρθε κατά την διάρκεια του αγώνα και ο Άνχελ Κρέσπο. Η ψυχολογία όμως όλων, ομάδας και οπαδών ήταν ότι ο ΠΑΟΚ θα ήταν το βράδυ της Πέμπτης στα προημιτελικά. Όπως και έγινε.
Το παιχνίδι αγωνιστικά δεν ξεκίνησε καλά με την Γάνδη να υπερφορτώνει την περιοχή των φιλοξενούμενων με πάρα πολλά γεμίσματα αλλά την αστοχία στην τελική και η αμυντική υπερπροσπάθεια των παικτών του ΠΑΟΚ δεν άφησαν τους Βέλγους να σκοράρουν. Αυτό το έκανε ο Κρέσπο με την συμπλήρωση 20 λεπτών και… έκοψε τα πόδια των γηπεδούχων. Μπορεί να βρήκαν το γκολ της ισοφάρισης με τον Ντεπουάτρ 20 λεπτά αργότερα αλλά και πάλι οι φιλοξενούμενοι δεν έχασαν λεπτό την πίστη τους ότι αυτοί θα περάσουν.
Και είπαμε αυτό συνέβη για ένα πολύ βασικό λόγο. Γιατί ο ΠΑΟΚ είχε παίκτες του… προπονητή που μπήκαν και όλοι μα όλοι μηδενός εξαιρουμένου για να φέρουν την πρόκριση. Να σταθούμε στον ακούραστο Τσιγγάρα, στον μαχητικό Αουγκούστο που σκόραρε και ένα πολύ όμορφο γκολ στους φοβερούς Κρέσπο και Ίνγκασον, ο πρώτος δυστυχώς τραυματίστηκε στο ημίχρονο ωστόσο ο αντικαταστάτης του Ενέα Μιχάι έκανε ένα από τα πιο σοβαρά παιχνίδια του με τους ασπρόμαυρους.
Ο Αλέξανδρος Πασχαλάκης ο οποίος μετά τα τέλη Ιανουαρίου και στο πιο κρίσιμο σημείο της σεζόν για τον δικέφαλο κάνει τις καλύτερες του εμφανίσεις επίσης μπαίνει μέσα στους διακριθέντες. Μένουν τέσσερα πρόσωπα που θέλω να αναφερθώ θα σταθώ όμως πρώτα στον Τσούμπα Άκπομ ο οποίος μπορεί να μην σκόραρε αλλά έδωσε ανελέητες μάχες πήρε πολλά φάουλ και άσκησε πίεση στο μέτρο που αυτό ήταν δυνατό στους κεντρικούς αμυντικούς των Βέλγων. Έτσι βοήθησε σε πάρα πολλές περιπτώσεις την υπόλοιπη ομάδα να απορροφήσει την πίεση και να πάρει ανάσες.
Ο επόμενος που θα αναφερθώ είναι ο Λούκας Τέιλορ. Ένας παίκτης κυριολεκτικά ξεχασμένος, μπήκε στο ματς της χρονιάς μέχρι το βράδυ της Πέμπτης για τους ασπρόμαυρους και έκανε μια ικανοποιητική εμφάνιση στο μέτρο που αυτό ήταν δυνατό. Και θα πει κάποιος ωραία και τι έγινε μ αυτό αφού ο παίκτης λογικά μετά το καλοκαίρι θα αποτελέσει παρελθόν; Αυτή η παράμετρος είναι σημαντικότερη όμως. Ένας παίκτης που πιθανότατα έκανε μια από τις τελευταίες εμφανίσεις του με την φανέλα των ασπρόμαυρων μπήκε μέσα και έδωσε πολλές μάχες και έπαιξε με το απαιτούμενο πάθος. Και αυτό είναι έργο Λουτσέσκου.
Ο τελευταίος ποδοσφαιριστής που θα σταθώ είναι αυτός που αποθεώνουν όλοι από το βράδυ της Πέμπτης είναι ο Αντελίνο Βιεϊρίνια. Ο Πορτογάλος μας θύμισε τι πρέπει να κάνει ένας πραγματικός αρχηγός στο γήπεδο. Πέρα από την εξαιρετική του εμφάνιση στο αγωνιστικό κομμάτι καθώς ο ΠΑΟΚ δέχθηκε πολύ πίεση από την μεριά του, αυτός ανταπεξήλθε μετά το πρώτο εικοσάλεπτο κέρδισε μπάλες, φάουλ έκανε πολλά κοψίματα και είχε και την στιγμή του αγώνα όταν στο δεύτερο ημίχρονο δέχθηκε ένα σκληρό μαρκάρισμα σε διεκδίκηση στον αέρα. Το κεφάλι του μάτωσε και ενώ όλοι ανησύχησαν ο Βιεϊρίνια δεν… κατάλαβε πόνο, ούτε η ζαλάδα που ένιωσε μετά το χτύπημα τον επηρέασε. “Ο αρχηγός πρέπει να δίνει πάντα το παράδειγμα και γι’ αυτό δεν δέχθηκα να βγω” η δήλωση του που μαζί με την εικόνα του με το ματωμένο κεφάλι έδωσε την πεμπτουσία της λέξης ΑΡΧΗΓΟΣ.
Τελευταίος αλλά ο κύριος υπαίτιος αυτής της τεράστιας πρόκρισης ο Ραζβάν Λουτσέσκου. Η καλύτερη καλοκαιρινή μεταγραφή της οικογένειας Σαββίδη και ο άνθρωπος που ισοφάρισε το ευρωπαϊκό ρεκόρ του δικεφάλου που κρατάει 48 χρόνια και έχει συμβεί άλλη μια φορά. Με ένα ρόστερ με πολλά κενά ο Ρουμάνος προπονητής αναγκάστηκε προχθές να παραταχθεί χωρίς τους δύο πιο ποιοτικούς παίκτες του με την αλλαγή του Τσιγγάρα (Σβάμπ) βασικό, με το τρίτο του δεκάρι κατά σειρά που έπαιξε δεξί εξτρέμ (Μούργκ), βασικό για ένα ημίχρονο το πέμπτο του κατά σειρά σέντερ μπακ στην αρχή της σεζόν (Μιχάι) και περίπου για μισή ώρα μέσα ένα δεξί μπακ που χρησιμοποιήθηκε ως δεξί εξτρεμ με δύο συμμετοχές- συνολικά 87′ λεπτά- από τον Δεκέμβριο και μετά (Τέιλορ).
Κατάφερε λοιπόν σε όλους αυτούς του παίκτες να εμφυσήσει το μαχητικό του mentality, να παίξουν για την ομάδα και για τον προπονητή της. Να “σκυλιάσουν” για μια τέτοια μεγάλη πρόκριση και ας ξέρουν ότι βρίσκονται στο rotation της ομάδας και όχι στην βασική ενδεκάδα, έκαναν τα πάντα για να αποδείξουν ότι δίκαια βρέθηκαν στο ρόστερ του, ακόμα και αν δεν παίζουν πολύ.
Το mentality του Λουτσέσκου λοιπόν που έχει περάσει σε όλη την ομάδα είναι αυτό που πρώτιστα έφερε την πρόκριση μαζί με τις μεγάλες προσωπικότητες,
Επόμενη ευρωπαϊκή πρόκληση για την… αρμάδα του Λουτσέσκου η Μαρσέιγ με άπαντες στον ΠΑΟΚ πλέον να ονειρεύονται ελεύθερα μέχρι τον… Μάιο,
