Χθες το βράδυ στο Μόναχο επιβεβαιώθηκε η παράδοση που θέλει την ομάδα από το ζευγάρι του τελικού, η οποία δεν έχει κατακτήσει την κούπα με τα μεγάλα… «αφτιά», να το πετυχαίνει στην πρωτεύουσα της Βαυαρίας. Η Νότιγχαμ (1979), η Μαρσέιγ (1993), η Ντόρτμουντ (1997), η Τσέλσι (2012) και πλέον σε αυτό το γκρουπ ανήκει και η Παρί Σεν Ζερμέν.
Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Οι προσπάθειες των Παριζιάνων για την κατάκτηση του Champions League εδώ και 15 χρόνια απέδωσαν καρπούς. Το προσπάθησε με κάθε δυνατό τρόπο. Καβάνι, Ζλάταν, Τιάγκο Σίλβα, Μπέκαμ, Ντάνι Άλβες, Σέρχιο Ράμος, είναι αστέρια που απέκτησε, ώστε να καταφέρει την πολυπόθητη κατάκτηση. Ας μην λησμονούμε βέβαια και την τελευταία τριάδα με τους Μέσσι, Νεϊμάρ και Μπαμπέ.
Πολλές αλλαγές προπονητών, μοντέλα διαχείρισης και σχεδιασμού. Ήταν φανερό πως το κυνηγούσε. Πικράθηκε πολλές φορές και με σκληρούς τρόπους. Τρανά παραδείγματα οι αποκλεισμοί από Μπαρτσελόνα και Μάντσεστερ Γιουνάιντετ. Το 2020 έφτασε μεν στον τελικό, όμως έπεσε πάνω στην Μπάγερν Μονάχου.
Το πλήρωμα του χρόνου όμως ήρθε. Όπως γίνεται πάντα στο ποδόσφαιρο, όταν αποβάλλεις την λάθος οπτική και νοοτροπία που έχεις για αυτό. Σωστές επιλογές ποδοσφαιριστών, στις σωστές θέσεις και χωρίς τις μεγάλες ποδοσφαιρικές «βεντέτες». Βιτίνια, Ντουέ, Πάτσο, Νούνο Μέντες και Χακίμι, όλοι αυτοί οι «άσημοι» μπροστά στα ονόματα των περασμένων ετών, αποτελούν τον κορμό μιας ομάδας με εξαιρετικά χαρακτηριστικά. Ένα από αυτά, ο χαμηλός μέσος όρος ηλικίας, που είναι βασικό συστατικό για την δημιουργία μιας αυτοκρατορίας.
Ο Λουίς Ενρίκε είδε χθες το δημιούργημα του να σκορπάει στους… πέντε ανέμους τους Ιταλούς οι οποίοι με τον υψηλό μέσο όρο ηλικίας, κατάλαβαν πως δεν φτάνει μόνο η εμπειρία για να περιοριστεί η ορμή που έχουν τα νιάτα. Το ασφυκτικό press των Γάλλων, ήταν όλα τα λεφτά. Δεν υπήρχε σημείο στον αγώνα που οι «Νερατζούρι» δεν ένιωθαν κοντά τους κάποιον αντίπαλο τους. Όποτε η μπάλα επέστρεφε στον Ζόμερ, αυτομάτως βλέπαμε πίεση στην πάσα του.
Μετά από 15 χρόνια η Παρί κατάφερε τον μεγάλο της στόχο. Εγχώρια δεδομένα κυριαρχεί, εδώ και χρόνια. Στο Champions League τα πράγματα είναι διαφορετικά. Φέτος το κατανόησε και στην πράξη. Έχει όλα τα φόντα να επαναλάβει το φετινό. Μια ομάδα με ενέργεια, απίστευτο ταλέντο και πολλά χαρίσματα. Ο Ενρίκε κατάφερε να την κάνει συμπαθητική στα μάτια ακόμα και του σκληρότερου επικριτή της. Αυτό ίσως να είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα ποδοσφαιρικά.
