Ο Ολυμπιακός επέλεξε να μιλήσει όταν όλα είχαν ήδη κριθεί. Όχι στην αρχή, όχι τη στιγμή που τα ζητήματα τέθηκαν θεσμικά, αλλά εκ των υστέρων. Και αυτό είναι που γεννά ερωτήματα.
Η υπόθεση Τσακαλίδη, όπως και η συζήτηση περί Ελλήνων διαιτητών με ξένο VAR στο Κύπελλο, δεν εμφανίστηκαν αιφνιδιαστικά. Αντιθέτως, από τον Αύγουστο, στη συνεδρίαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου, το θέμα είχε τεθεί ξεκάθαρα. Εκεί, όπου υπήρχε χρόνος για ουσιαστική τοποθέτηση, ο Ολυμπιακός δεν πήρε θέση. Ούτε ένσταση, ούτε διαφωνία, ούτε έστω μια επιφύλαξη.
Το ίδιο μοτίβο επαναλήφθηκε στις 3 Σεπτεμβρίου. Ο Μάκης Γκαγκάτσης μίλησε δημόσια και με σαφήνεια για το πλαίσιο των αποφάσεων. Και πάλι, από την πλευρά του Πειραιά, δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Απόλυτη σιωπή.
Και φτάνουμε στο σήμερα. Κυριακή βράδυ, δηλώσεις, ένταση, επικοινωνιακός θόρυβος. Μια όψιμη αντίδραση που δεν συνοδεύεται από εξήγηση για το γιατί δεν εκφράστηκε νωρίτερα, όταν οι αποφάσεις συζητούνταν στα αρμόδια όργανα. Όχι τότε που μπορούσε να επηρεάσει την ουσία, αλλά τώρα που δημιουργεί εντυπώσεις.
Ο Βασίλης Τσακαλίδης βρίσκεται στο επίκεντρο, όμως το πραγματικό ερώτημα αφορά τη στάση του Ολυμπιακού. Πρόκειται για θέση αρχής ή για επικοινωνιακή διαχείριση της στιγμής;
Και κυρίως τι θα κάνει στην πράξη;
Θα κατέβει να αγωνιστεί απέναντι στον ΠΑΟΚ ή θα επιλέξει ξανά την οδό της αποχής, όπως στο πρόσφατο παιχνίδι πρωταθλήματος, επικαλούμενος αυτή τη φορά διαφορετικές αιτίες αλλά με το ίδιο αποτέλεσμα;
Μέχρι σήμερα, όταν υπήρχε περιθώριο για σοβαρή και θεσμική παρέμβαση, δεν υπήρξε καμία. Τώρα, οι δηλώσεις δεν αρκούν. Η ουσία θα φανεί στο γήπεδο.
Η ευθύνη και η απόφαση ανήκουν πλέον αποκλειστικά στον Ολυμπιακό.
