Τόσο μακριά αλλά και τόσο κοντά στα ποδοσφαιρικά σήμερα. Ο αθλητισμός είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την κοινωνία. Άλλωστε δεν είναι λίγες οι φορές που στα γήπεδα ο κόσμος παίρνει θέση για διάφορα ζητήματα, είτε μέσω συνθημάτων, είτε μέσω της ανάρτησης πανό. Οπότε σήμερα θα μου επιτρέψετε σήμερα να επικεντρωθώ σε αυτά.
Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Λίγες ημέρες πριν, δημοσιεύτηκαν τα ανατριχιαστικά ηχητικά από το μοιραίο τρένο την νύχτα της σύγκρουσης της επιβατικής με την εμπορική αμαξοστοιχία. Στο άκουσμα τους θεωρώ πως δεν υπάρχει κανένας που να μην ανατρίχιασε, ενώ ορισμένοι έχουμε χάσει και τον ύπνο μας, καθώς ηχούν οι φωνές που ζητούσαν βοήθεια. Η οργή απέναντι σε όλη την προσπάθεια που γίνεται για συγκάλυψη του εγκλήματος, διότι περί εγκλήματος πρόκειται, έφερε άμεσα μαζικές συγκεντρώσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και όπου υπάρχει το Ελληνικό στοιχείο στο εξωτερικό.
Παρά τις προσπάθειες γνωστών και μη εξαιρετέων, ένθερμων υποστηρικτών της κυβέρνησης σε κανάλια πανελλαδικής εμβέλειας, να πείσουν τον κόσμο πως η δικαιοσύνη θα κάνει την δουλειά της και είναι περιττή η κάθοδος στις πορείες, απέτυχαν παταγωδώς. Δρόμοι και πλατείες γέμισαν ασφυκτικά από ανθρώπους όλων των ηλικιών, διαφόρων αποχρώσεων και πιστεύω με ένα και μοναδικό αίτημα. Δικαίωση. Να μην περάσει η συγκάλυψη, να γίνει γνωστό τι υπήρχε στην εμπορική αμαξοστοιχία, γιατί άρον – άρον έριξαν τσιμέντο στον τόπο του δυστυχήματος. Ενώθηκαν από την διαπίστωση ότι το να παραλαμβάνουν γονείς τα παιδιά τους σε σακούλες και έκτοτε να αντιμετωπίζονται με ειρωνεία από αυτούς που θα έπρεπε να τους προστατέψουν και να τους δικαιώσουν, είναι αισχρό και ανήθικο.
Τα ερωτήματα για τα σκάνδαλα σε αυτή την υπόθεση είναι πολλά και παραμένουν αναπάντητα. Η απέναντι πλευρά αντί να δώσει απαντήσεις, επιστρέφει ειρωνεία και κατηγορίες πως οι συγγενείς των θυμάτων αποσκοπούν στο να εισπράξουν μεγάλα ποσά, αλλά χτυπάνε και την ίδια την Καρυστιανού, πως έχει πολιτικές βλέψεις και χτίζει καριέρα. Ρεσιτάλ ανηθικότητας, με απόψεις τις οποίες δυστυχώς συμμερίζεται και απλός καθημερινός κόσμος, ο οποίος είναι σαφώς μειοψηφία, αλλά η αλήθεια είναι πως υπάρχουν, είναι σαν εμάς και εθελοτυφλούν μπροστά στα χρώματα.
Οι χθεσινές πορείες είναι τρανή απόδειξη πως χωρίς τις μεγάλες «πλάτες» στόμα με στόμα και ενωμένοι μπορούμε να καταφέρουμε πολλά. Είναι ένα δείγμα ελπίδας πως τα social media δεν χρησιμεύουν μόνο στην συμμετοχή giveaways διαφόρων influencer, οι οποίοι τις περασμένες ημέρες, συνέχισαν να ζούνε στο δικό τους συννεφάκι, χωρίς καμία κοινοποίηση στο μεγάλο αυτό κάλεσμα. Αντίθετα μας απέδειξαν για ακόμα μια φορά, πόσο εκτός τόπου και χρόνου βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι, που με την δύναμη που τους δίνουμε εμείς θα μπορούσαν να προσφέρουν κινητοποιώντας τους followers.
Επιπλέον με την μαζική παρουσία του κόσμου στους δρόμους χθες, πήραν την απάντηση που έπρεπε όσοι αναρωτιούνται «ποιος ασχολείται με τα Τέμπη πλεον»; Απάντηση εκκωφαντική προς πάσα κατεύθυνση, η οποία όμως θα πρέπει να έχει διάρκεια και να λάβει μέρος και στις εκλογές δίνοντας ένα γερό χαστούκι σε αυτούς που συγκαλύπτουν και προς αυτούς που για να συζητήσουν επί του θέματος, πρέπει να ξεκινήσει κάλεσμα από τους πολίτες. Για να μην παρερμηνευθώ, δεν αναφέρομαι στην αποχή, ο νοών νοείτω.
Σημαντικό είναι η αντίδραση αυτή είναι να είναι προς την σωστή κατεύθυνση, διότι όπως βλέπουμε στο υπόλοιπο κόσμο, τέτοιες περιπτώσεις περιμένουν καλοθελητές, για δικό τους όφελος.
