Υπάρχουν μέρες στο ημερολόγιο που πραγματικά δεν θέλεις να έρθουν. Γιατί είναι μέρες που σου θυμίζουν μεγάλες απώλειες και η σημερινή είναι μία από αυτές καθώς σαν σήμερα πριν 11 χρόνια έφυγε άδικα από την ζωή ο Γιώργος Παντελάκης.
Απεβίωσε μετά από τροχαίο δυστύχημα όταν περνώντας την Μητροπόλεως στο ύψος της Αριστοτέλους, χτυπήθηκε από μία μηχανή … Έπεσε στο δρόμο τραυματισμένος στο κεφάλι. Μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο, αλλά παρά τις προσπάθειες των γιατρών δεν μπόρεσε να αποφύγει το μοιραίο, αφού λίγο αργότερα άφησε την τελευταία του πνοή!
Δεν είχα την τύχη και την τιμή να τον γνωρίσω από κοντά, αλλά έτυχε να γνωρίσω ανθρώπους που τον ήξεραν πολύ καλά και μου μοιράστηκαν στιγμές, ιστορίες και λόγια του ανθρώπου που μετέτρεψε τον ΠΑΟΚ σε έναν γίγαντα.
Διάβασα, άκουσα και συζήτησα για το έργο του στον ΠΑΟΚ. Έπιανα τον εαυτό μου να τον θαυμάζει και να τον σέβεται όχι μόνο για τους τίτλους που έφερε, αλλά πολύ περισσότερο λόγω των αξιών που ενέπνευσε.
Άλλωστε ήταν η αφορμή για αρκετό κόσμο να αγαπήσει τον ΠΑΟΚ και το DNA που ο ίδιος έιχε δώσει στην ομάδα.
Μεθοδικός, πεισματάρης, οξυδερκής, ασυμβίβαστος, ντόμπρος, «σκληρός» αλλά και ευαίσθητος, περήφανος, ηγέτης και το σημαντικότερο αθεράπευτα ΠΑΟΚτσης!
Ορισμένοι βέβαια τον «κυνήγησαν» λυσσαλέα, υποκινούμενοι από προσωπικά κίνητρα. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του είχε αυτοεξοριστεί και δεν πήγαινε στο γήπεδο της Τούμπας. Ήταν πικραμένος και δεν το έκρυβε….
Η πρωτοβουλία της διοίκησης του Θοδωρή Ζαγοράκη λίγο πριν αφήσει την τελευταία του πνοή απεκατέστησε μερικώς το όνομα του δίνοντάς του τη δυνατότητα να παρευρεθεί στην Τούμπα και να αποθεωθεί από τον κόσμο της ομάδας.
Μια μικρή κίνηση που έδειξε στον ίδιο τον Παντελάκη πως ο κόσμος αρκετά χρόνια μετά είχε ξεκινήσει να αγνωρίζει το έργο του. Το έζησε και το είδε εκείνο το βράδυ στο γήπεδο της Τούμπας.Ίσως εκείνο το χειροκρότημα να ήταν και η μεγάλη “συγνώμη” που του όφειλαν και ενδεχομένως περίμενε….
Ο Γιώργος Παντελάκης ήταν ο πρόεδρος που μπορεί να μην είχε την μεγάλη οικονομική επιφάνεια αλλά είχε την μαγκιά-ικανότητα να οδηγήσει τον “Δικέφαλο του Βορρά” στην κορυφή του Ελληνικού ποδοσφαίρου.
Ο ΠΑΟΚ της δεκαετίας του ’70 και του ’80 έχουν την δική του σφραγίδα.
Όταν η χούντα των συνταγματαρχών τον απειλούσε ότι θα τον στείλει στην Γυάρο ( εκείνη την εποχή είχαν στείλει κόσμο και κοσμάκη εκεί) αν δεν συμφωνήσει στην μεταγραφή του Κούδα στον Ολυμπιακό, δεν υπολόγισε τίποτα. Πήγε στην Αθήνα και ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να υπογράψει λέγοντας «Στείλε με εξορία στη Γυάρο. Αν θέλετε τον Κούδα στον Ολυμπιακό, να βγάλετε έναν ειδικό νόμο. Με δική μου υπογραφή, δεν θα αγωνιστεί ποτέ στον Ολυμπιακό. Είναι ζήτημα τιμής για τον ΠΑΟΚ και τη Βόρεια Ελλάδα» ήταν η απάντησή του στον γενικό γραμματέα αθλητισμού της Χούντας, Κωνσταντίνο Ασλανίδη…
Αυτός ήταν ο ένας εκ των δύο κορυφαίων παραγόντων στην ιστορία του ΠΑΟΚ!
Πρόεδρε δεν σε ξεχνάμε….
