Σύμφωνα με όσα προκύπτουν από το ρεπορτάζ, ο Θανάσης Κατσαρής έχει λάβει την απόφαση να αποχωρήσει από τη θέση του προέδρου του Α.Σ. ΠΑΟΚ. Πρόκειται για μια καθοριστική στιγμή για τον σύλλογο, ανεξαρτήτως αν είναι η “σωστή” ή η “λάθος” χρονικά περίοδος. Άλλωστε, κάθε αποχώρηση από μία τόσο μακρά και ισχυρή διοικητική παρουσία φέρνει αλυσιδωτές συνέπειες και ερωτήματα.
Το βασικό, ωστόσο, είναι ένα: ποιος θα είναι ο επόμενος;
Και εδώ δεν χωρούν επιπολαιότητες ούτε πρόχειρες λύσεις. Η επόμενη ηγεσία του Ερασιτέχνη δεν θα διαχειριστεί μόνο το φλέγον ζήτημα της νέας Τούμπας, όσο σημαντικό κι αν είναι αυτό. Θα αναλάβει την ευθύνη απέναντι σε ολόκληρο τον οργανισμό που λέγεται Α.Σ. ΠΑΟΚ , και που δυστυχώς πολλές φορές αντιμετωπίζεται σαν… σκιά της ΠΑΕ ή των επαγγελματικών τμημάτων.
Γιατί ο ΠΑΟΚ δεν είναι μόνο η Τούμπα, το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ. Είναι και τα τμήματα που βρίσκονται καθημερινά στα γυμναστήρια, στα κλειστά, στις αίθουσες και στους στίβους. Είναι οι αθλητές και οι αθλήτριες όλων των ηλικιών που φορούν το ασπρόμαυρο και εκπροσωπούν τον Δικέφαλο σε κάθε γωνιά της χώρας — πολλές φορές με μηδενική στήριξη και σχεδόν καμία δημοσιότητα.
Είναι οι προπονητές που δουλεύουν με αυταπάρνηση, οι διοικήσεις των τμημάτων που κρατούν ζωντανά τα αθλήματα με προσωπικές θυσίες, και μια κοινότητα φιλάθλων που αγωνιά εξίσου για την πορεία του χάντμπολ, του βόλεϊ, της πάλης, του στίβου, όπως και για την πορεία της ποδοσφαιρικής ομάδας.
Αυτούς δεν πρέπει να τους ξεχάσει κανείς. Η μετά-Κατσαρή εποχή οφείλει να τους συμπεριλάβει, να τους ενισχύσει και να τους δώσει χώρο να αναπτυχθούν. Γιατί χωρίς τα ερασιτεχνικά τμήματα, ο ΠΑΟΚ δεν θα ήταν αυτό που είναι σήμερα, ένας πολυαθλητικός σύλλογος με ιστορία, τίτλους και διακρίσεις σε κάθε επίπεδο.
Ευχής έργον είναι ο σύλλογος να έχει μεριμνήσει εγκαίρως για τη διαδοχή. Όχι απλώς για να υπάρχει «διοίκηση», αλλά για να υπάρξει όραμα. Όραμα που να αγκαλιάζει το σύνολο του Ερασιτέχνη και να τον ενισχύει θεσμικά, οικονομικά και επικοινωνιακά.
