Το πρώτο δεκάλεπτο δεν είχε κάτι τόσο εξαιρετικό να επιδείξει μιας και ήταν ένα χρονικό διάστημα αναγνωριστικό και για τις δύο ομάδες.Ο Π.Α.Ο.Κ. όπως προείπαμε δεν ήταν αρκετά ενεργητικός παρόλο που είχε την κατοχή της μπάλας η αλλαγή του σχηματισμού της ομάδας σε (3-5-2) δεν απέδιδε καρπούς αφού οι μεγάλες αποστάσεις των γραμμών οδηγούσαν σε μεγάλες μεταβιβάσεις.
Αυτή ήταν η εικόνα των “Ασπρόμαυρων” σε όλο το πρώτο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου με συνέπεια οι πρώτες καλές στιγμές να έρθουν στο 20′ λεπτο μετά την ωραία κάθετη πάσα του Ντιέγκο Μπίσεσβαρ προς τον Τσούμπα Άκπομ με τον δεύτερο να μην προλαβαίνει την έξοδο του Διούδη.Οι ανοικτές γραμμές που είχε η ομάδα για μια ακόμη φορά από τις τακτικές του Άμπελ Φερέιρα σε συνδυασμό με την φρεσκάδα της ενδεκάδας του Παναθηναϊκού καθιστούσαν αδύνατο για τον “Δικέφαλο του Βορρά” να περάσει το κέντρο με αξιώσεις.
Μετά το πρώτο τέταρτο η σχετικά μέτρια προς κακή εικόνα που είχε η ομάδα,η εντύπωση που σου δινόταν από το χρονικό διάστημα του 15′ έως και του 30′ οι παίκτες του Ίβηρα προπονητή φαινόταν να παραδίδουν εαυτόν στο γήπεδο.Με την αδυναμία των αλληλοκαλύψεων στους τεράστιους κενούς χώρους έδιναν την ευκαιρία στον Παναθηναϊκό να χτυπάει στις αντεπιθέσεις.
Με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα δύσκολο διάστημα για τον Π.Α.Ο.Κ. χωρίς όμως να κινδυνέψει η εστία του “Δικεφάλου του Βορρά”. Εάν ο Π.Α.Ο.Κ. μπορούμε να πούμε ότι ήταν αρκετά δραστήριος, ήταν το τελευταίο τέταρτο του πρώτου ημιχρόνου όπου άφησε εν μέρει τις σέντρες και έψαξε με τους πιο ποιοτικούς του παίκτες χωρίς όμως να μπορέσει να βρει κάποιο τέρμα.
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με περισσότερη ένταση σε σχέση με το πρώτο και για τις δύο ομάδες. Με τους ρόλους να αντιστρέφονται και τον Παναθηναϊκό να είναι πιο νωχελικός και τον Π.Α.Ο.Κ. να είναι πιο ορεξάτος και δραστήριος με αποκορύφωμα τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία των “Ασπρόμαυρων” γύρω στο 55′ λεπτό που χάθηκε από τον Ομάρ Ελ Καντούρι.
Φυσικά μετά το πρώτο εικοσάλεπτο του δεύτερου ημιχρόνου ο αγωνιστικός ρυθμός έπεσε διότι οι παίκτες του Γιώργου Δώνη δεν είχαν κάποιο ιδιαίτερο διακύβευμα. Από την άλλη πλευρά οι παίκτες Π.Α.Ο.Κ. να μη μπορούν να διασπάσουν την άμυνα του Παναθηναϊκού με συνέπεια να αρχίσουν τα μακρινά σουτ. Φυσικά ούτε και οι δύο πρώτες αλλαγές (Βγήκε ο Τζόλη, Μπίσεσβαρ και μπήκε ο Στοχ, Λημνιός) μπόρεσαν να προσφέρουν μια ανάσα φρεσκάδας στους ήδη αγωνιζόμενους.
Τα πράγματα στον εναπομείναντα χρόνο δεν άλλαξαν ουσιαστικά με τον Παναθηναϊκό να έχει θωρακίσει τις γραμμές του και να είναι συμβιβασμένος με την ιδέα του ενός βαθμού. Ο “Δικέφαλος του Βορρά” από την άλλη βλέποντας τον χρόνο να περνάει και να τον πιέζει για ένα γκολ γύρισε στην τακτική των μεγάλων και άσκοπων μεταβιβάσεων. Με μοναδική εξαίρεση την μεγάλη ευκαιρία στο πρώτο λεπτό των καθυστερήσεων και μετά από εκτέλεση κόρνερ ουσιαστικά αυτή ήταν και η τελευταία ευκαιρία του αγώνα.
(Επιμέλεια άρθρου Γιώργος Σομούνης)
