Σήμερα, η ομάδα του Ραζβάν Λουτσέσκου έδωσε τον επαναληπτικό αγώνα κόντρα στη Βόλφσμπεργκερ. Ένα παιχνίδι για γερά νεύρα, με αρκετό τρέξιμο και μονομαχίες για το ποια ομάδα θα πάρει την πρόκριση. Στον πρώτο αγώνα της Τούμπας, το ματς είχε λήξει ισόπαλο 0-0, χωρίς τελικές στην εστία για τον ΠΑΟΚ.
Γράφει ο Λευτέρης Γεωργάκης
Ο Ρουμάνος τεχνικός έπρεπε να ετοιμάσει και να παρατάξει την ενδεκάδα του ΠΑΟΚ, παρά τους «πονοκεφάλους» που είχε με τον τραυματισμό του Τάισον και τις ενοχλήσεις του Καμαρά. Οι μόνες αλλαγές σε σχέση με τον πρώτο αγώνα ήταν η είσοδος του Ιβάνουσετς αντί του Τάισον και η συμμετοχή του Οζντόεφ αντί του Μαντί Καμαρά — μια επιλογή καθαρά για να προφυλάξει τον παίκτη που αντιμετώπιζε ενοχλήσεις.
Μπορεί ο ΠΑΟΚ να έπαιζε για την πρόκριση εκτός έδρας, αλλά οι περίπου χίλιοι ασπρόμαυροι οπαδοί έκαναν το Βόρτεσι να μοιάζει με Τούμπα. Αυτό έδωσε ώθηση και κίνητρο στην ελληνική ομάδα να κυνηγήσει τη νίκη. Πρόκριση που πάντως δεν ήρθε εύκολα…
Σήμερα είδαμε έναν ΠΑΟΚ διαφορετικό σε σύγκριση με το πρώτο παιχνίδι. Έναν ΠΑΟΚ που πίεζε, διατηρούσε την κατοχή και περίμενε τους Αυστριακούς να ανέβουν ψηλά, για να εκμεταλλευτεί τον ελεύθερο χώρο στην πλάτη της άμυνας. Ωστόσο, αυτό δεν έγινε εύκολα. Οι Αυστριακοί ήταν καλά διαβασμένοι, δυνατοί και αρκετά επικίνδυνοι στις αντεπιθέσεις τους. Μόνο που ο Παβλένκα κράτησε το «μηδέν» με τρομερές αποκρούσεις.
Η άμυνα του ΠΑΟΚ ήταν και η αφετηρία της επίθεσης, καθώς το σύστημα του Λουτσέσκου βασίζεται στη δημιουργία παιχνιδιού από πίσω. Ένα στυλ που δείχνει να ταιριάζει ιδανικά στον Άγγλο δεξιό μπακ Κένι, ο οποίος ήταν πανταχού παρών τόσο αμυντικά όσο και επιθετικά. Το κέντρο δούλεψε πολύ καλά και άντεξε στις συνεχείς μονομαχίες. Ο Μεϊτέ πραγματοποίησε ένα πολύ καλό παιχνίδι, αφήνοντας πίσω την κακή του εμφάνιση στον πρώτο αγώνα. Ο Ιβάνουσετς έδειξε ότι του ταιριάζει η θέση του «δεκαριού», καθώς έτρεχε, συμμετείχε ενεργά και δέχτηκε αρκετό σκληρό παιχνίδι από τους Αυστριακούς. Ένας παίκτης που κυριολεκτικά ματώνει τη φανέλα.
Παρά τις αρκετές φάσεις, το 0-0 παρέμενε. Η κούραση και η ένταση ήταν στα ύψη, και ο πιο ψύχραιμος θα καθόριζε την έκβαση του αγώνα. Καθώς όλα έδειχναν ότι το ματς θα οδηγηθεί στην παράταση, οι δύο ομάδες προσπαθούσαν να σκεφτούν στρατηγικά, κάνοντας αλλαγές για φρεσκάδα αλλά και το πολυπόθητο γκολ. Από πλευράς ΠΑΟΚ, μπήκαν οι Καμαρά και Πέλκας. Ο Πέλκας δεν κατάφερε να δώσει την απαιτούμενη φρεσκάδα, κάνοντας αρκετά αβίαστα λάθη και γλιτώνοντας μια κίτρινη κάρτα μετά από αχρείαστο φάουλ. Αντίθετα, ο Καμαρά πρόσφερε ανάσες στο κέντρο και την άμυνα, δίνοντας ηρεμία, δημιουργία και τρέξιμο.
Με το τέλος της κανονικής διάρκειας, το παιχνίδι πήγε στην παράταση. Οι νεαροί Μύθου και Χατσίδης αντικατέστησαν τους Τσάλoφ και Κωνσταντέλια. Ο χαρακτηρισμός «πιτσιρικάδες» δεν τους εκπροσωπεί, αφού με την εμφάνισή τους έδειξαν ωριμότητα και αξία. Από κλέψιμο και εξαιρετική ενέργεια του Χατσίδη, η μπάλα έφτασε στον Μαντί Καμαρά, ο οποίος με εκπληκτικό σουτ έστειλε την μπάλα στο «Γ» της αντίπαλης εστίας. Λίγο πριν το ματς οδηγηθεί στα πέναλτι, ο Καμαρά χάρισε την πρόκριση στον ΠΑΟΚ. Χρειάστηκαν 115 λεπτά για να ανοίξει το σκορ. Αλλά, όπως λένε, παιχνίδι του ΠΑΟΚ χωρίς καρδιοχτύπι… δεν είναι ΠΑΟΚ.
Η νίκη άξιζε και η χαρά είναι μεγάλη, όμως ο ΠΑΟΚ δεν πρέπει να επαναπαυθεί. Επόμενος αντίπαλος η κροατική Ριέκα. Αν δεν διορθωθούν τα αβίαστα λάθη και η αναποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια, η ελληνική ομάδα θα έχει μπροστά της δύο δύσκολες βραδιές. Το θετικό είναι ότι έχει ήδη εξασφαλίσει τη συμμετοχή στους ομίλους του Conference League — αλλά αυτό δεν είναι ο τελικός στόχος.
