Η χθεσινή βραδιά στο Μπαλαϊδός δεν ήταν μια απλή ευρωπαϊκή αποστολή. Ήταν εξαρχής μια αποστολή υπέρβασης. Απέναντι στη Θέλτα , σε μια έδρα που ξέρει να πιέζει και απέναντι σε έναν αντίπαλο ποιοτικά ανώτερο και πληρέστερο, ο ΠΑΟΚ έπρεπε να δει τους πλανήτες να ευθυγραμμίζονται. Έπρεπε ο λαβωμένος Δαυίδ να κοιτάξει στα μάτια τον υγιή Γολιάθ. Και το έκανε. Έστω κι αν το τελικό 1-0 έφερε τον αποκλεισμό από τη συνέχεια της Ευρώπης.
Ο Δικέφαλος του Βορρά παρατάχθηκε ουσιαστικά με ενδεκάδα ανάγκης. Δέκα απουσίες σε ευρωπαϊκό εκτός έδρας παιχνίδι τέτοιου επιπέδου δεν είναι απλώς πρόβλημα είναι συνθήκη οριακή. Ο Ραζβάν Λουτσέσκου αναγκάστηκε να ανακατέψει την τράπουλα εκ βάθρων. Στα εξτρέμ βρέθηκαν τα μπακ: ο Σάντσεζ δεξιά, ο Τέιλορ αριστερά. Αμυντικά χαφ «βαφτίστηκαν» επιτελικά. Ρόλοι άλλαξαν, ισορροπίες δοκιμάστηκαν, κι όμως το σύνολο στάθηκε όρθιο.
Για εξήντα λεπτά και κάτι παραπάνω οι «ασπρόμαυροι» έπαιξαν σαν ίσος προς ίσο έναν αντίπαλο που θεωρητικά είχε το πάνω χέρι από το πρώτο σφύριγμα. Με άκρως περιορισμένα εργαλεία, ο Ρουμάνος τεχνικός έκανε ό,τι περνούσε από το χέρι του για να αυξήσει το ισχνό ποσοστό πιθανοτήτων που είχε απομείνει. Το τέντωσε μέχρι εκεί που έπαιρνε. Οι ποδοσφαιριστές του κατέθεσαν ό,τι είχαν. Δεν υπήρχαν εναλλακτικές από τον πάγκο, δεν υπήρχαν «καθαρές» λύσεις για να αλλάξει η ροή. Υπήρχε μόνο προσπάθεια, πειθαρχία και πίστη.
Μέσα σε αυτό το πειραματικό σκηνικό, ξεχώρισε η πιο μεστή μέχρι τώρα εμφάνιση του Χρήστου Ζαφείρη. Με καθαρό μυαλό, ένταση και προσωπικότητα, έδειξε πως μπορεί να αποτελέσει σημείο αναφοράς στο παρόν και στο μέλλον της ομάδας. Σε μια βραδιά που απαιτούσε χαρακτήρα, ο νεαρός μέσος ανταποκρίθηκε.
Ο ΠΑΟΚ αποκλείστηκε, ναι. Αλλά ο αποκλεισμός αφήνει μια γεύση γλυκόπικρη. Όχι αποτυχίας περισσότερο ανακούφισης. Γιατί όταν το μέλλον μοιάζει προδιαγεγραμμένο λόγω του αποτελέσματος στην Τούμπα και των μαζικών απουσιών, τότε το να παλεύεις μέχρι τέλους είναι από μόνο του δήλωση. Τι να προσάψεις σε μια ομάδα που αγωνίστηκε με μισό ρόστερ και δεν κρύφτηκε; Που προσπάθησε να επιβάλει ρυθμό, να κυκλοφορήσει, να διεκδικήσει;
Κι ας μην ξεχνάμε: αυτή η ομάδα φέτος μας χάρισε σπουδαίες ευρωπαϊκές βραδιές. Το διπλό μέσα στη Γαλλία απέναντι στη Λιλ , η μεγάλη νίκη επί της Ρεάλ Μπέτις στην Τούμπα. Στιγμές που θύμισαν πως ο ΠΑΟΚ έχει αποκτήσει ευρωπαϊκό εκτόπισμα και ξέρει να κοιτάζει στα μάτια ομάδες από τα μεγάλα πρωταθλήματα.
Το δύσκολο πρόγραμμα, βέβαια, δεν τελείωσε στη Γαλικία. Μπροστά του ανοίγεται μια εβδομάδα-φωτιά: Αστέρας AKTOR , Κηφισιά και Ολυμπιακός. Παιχνίδια που θα κρίνουν το πλασάρισμα στα playoffs της Stoiximan Super League . Το βουνό έχει ανηφόρα και ο Λουτσέσκου συνεχίζει να λύνει μια καθημερινή σπαζοκεφαλιά διαχείρισης.
Θα επιστρέψει κόσμος. Ο Τάισον, ο Ντέλιας, ο Ντεσπόντοβ και όσοι βρίσκονται στα «πιτς» θα δώσουν ξανά βάθος και ποιότητα. Χρειάζεται, όμως, σωστή διαχείριση. Το βάρος μέχρι το τέλος δεν μειώνεται αυξάνεται. Μαζί με την πίεση για την κατάκτηση των δύο εγχώριων τίτλων, σε μια χρονιά με ιδιαίτερο συμβολισμό και απαιτήσεις.
Η Ευρώπη μπορεί να τελείωσε για φέτος, όμως η εικόνα μένει. Σε μια βραδιά που όλα έμοιαζαν εναντίον του, με μισή ομάδα και ρόλους μοιρασμένους από ανάγκη, ο ΠΑΟΚ δεν κρύφτηκε. Κοίταξε στα μάτια έναν ανώτερο αντίπαλο, διεκδίκησε ό,τι του αναλογούσε και εξάντλησε κάθε πιθανότητα. Γιατί πάνω απ’ όλα, ο Δικέφαλος πάλεψε και έπεσε αξιοπρεπέστατος εχθές.
Υ.Γ.: Η σεζόν δεν τελείωσε, τώρα αρχίζει το πιο απαιτητικό της κομμάτι. Χρειάζεται καρδιά, καθαρό μυαλό και πίστη μέχρι το τέλος.
