Όταν ο πάγκος του Άρη επισκιάζει τον πάγκο της Εθνικής

PAOKDAY
Ανάγνωση 2'

Η απογοήτευση του Βασίλη Σπανούλη μετά την ήττα του Άρη από τον ΠΑΟΚ στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης είναι απολύτως κατανοητή. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συνθήκη δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για δημόσιες τοποθετήσεις που αφορούν αθλητές με τους οποίους έχει συνυπάρξει στην Εθνική Ελλάδας και έχουν προσφέρει σημαντικά στο αντιπροσωπευτικό συγκρότημα.

Η αναφορά του στον Νικ Καλάθη και η αμφισβήτηση της ικανότητάς του να σκοράρει από την περιφέρεια προκαλούν εύλογα ερωτήματα. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για έναν παίκτη που έχει γράψει τη δική του ιστορία στο ελληνικό και ευρωπαϊκό μπάσκετ, ενώ υπήρξε συμπαίκτης του ίδιου του Σπανούλη στην Εθνική ομάδα.

Εδώ, όμως, υπάρχει και μια σημαντικότερη παράμετρος που δεν πρέπει να παραβλέπεται. Ο Βασίλης Σπανούλης δεν είναι μόνο προπονητής του Άρη. Είναι παράλληλα ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Εθνικής Ελλάδας και, ως εκ τούτου, οι δημόσιες τοποθετήσεις του οφείλουν να χαρακτηρίζονται από διαφορετική υπευθυνότητα και θεσμική προσέγγιση.

Η ήττα σε ένα ντέρμπι μπορεί να προκαλέσει έντονα συναισθήματα, αλλά δεν δικαιολογεί την απώλεια της απαραίτητης ψυχραιμίας. Όταν ένας προπονητής που εκπροσωπεί το ελληνικό μπάσκετ σε εθνικό επίπεδο επιλέγει να τοποθετείται με αυτόν τον τρόπο για έναν πρώην συμπαίκτη του και διεθνή αθλητή, τότε δημιουργείται ένα ζήτημα που ξεπερνά τα όρια μιας απλής μπασκετικής αντιπαράθεσης.

Αν ο Σπανούλης δεν μπορεί να διαχωρίσει την απογοήτευσή του από την ήττα του Άρη από τις ευθύνες που απορρέουν από τον ρόλο του στην Εθνική, τότε οφείλει να αναλογιστεί σοβαρά αν μπορεί να υπηρετήσει και τις δύο θέσεις. Γιατί η ιδιότητα του ομοσπονδιακού προπονητή δεν είναι ένας τίτλος που μπορεί να θυμάται κανείς μόνο όταν τον εξυπηρετεί.

Elabet
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Κοινοποίησε αυτό το άρθρο