Έξι ημέρες έχουν περάσει από την έναρξη της θεσμικής και επικοινωνιακής κρίσης που ταλανίζει τον ΠΑΟΚ και τίποτα δεν δείχνει πως τα πνεύματα οδεύουν προς εκτόνωση. Αντιθέτως, η ένταση βαθαίνει, με την εικόνα του συλλόγου να επιδεινώνεται καθημερινά. Δηλώσεις, διαρροές, παρασκηνιακές εντάσεις και δημόσιες αντιπαραθέσεις δημιουργούν ένα τοπίο γενικευμένης πόλωσης που πλήττει το πρεστίζ, το brand και, κυρίως, την εσωτερική συνοχή του οργανισμού.
Η διαφωνία γύρω από το ζήτημα της νέας Τούμπας και τη διαχείριση του πρότζεκτ εξελίχθηκε ραγδαία σε εμφύλιο πόλεμο. Μια κρίση που θα μπορούσε να μείνει εντός των θεσμών του συλλόγου, μεταφέρθηκε στη δημόσια σφαίρα, με όρους προσωπικής αντιπαράθεσης.
Σε αυτό το κλίμα, ο ρόλος των ΜΜΕ δεν λειτούργησε πυροσβεστικά, αντιθέτως, σε αρκετές περιπτώσεις, συνέβαλε στην κλιμάκωση. Μέσα ενημέρωσης που παραδοσιακά βρίσκονται κοντά στον σύλλογο, αντί να κρατήσουν αποστάσεις και να υπηρετήσουν τον ρόλο της αντικειμενικής αποτύπωσης, επέλεξαν να πάρουν θέση, είτε ευθέως είτε μέσω του τρόπου παρουσίασης των γεγονότων. Η ατζέντα καθορίστηκε από το ποιος «στηρίζει» ποιον, με αποτέλεσμα να ενισχυθούν τα στρατόπεδα και να ενταθεί ο διχασμός στον κόσμο του ΠΑΟΚ.
Η συνθήκη αυτή είχε ως αποτέλεσμα να μετατραπεί το ζήτημα σε ένα τοξικό επικοινωνιακό παιχνίδι, με τα social media να λειτουργούν ως πολλαπλασιαστές του διχασμού. Οπαδοί διασπάστηκαν, κατηγορίες εκτοξεύονται με πρωτοφανή ευκολία, και το «οικογενειακό» προφίλ του ΠΑΟΚ μοιάζει πια με μακρινή ανάμνηση.
Η ευθύνη για αυτή την εικόνα βαραίνει όλες τις πλευρές: την ΠΑΕ, τον Α.Σ., ιστορικά στελέχη, παραγοντικές φωνές, καθώς και όσους λειτουργούν από το παρασκήνιο με υπόγεια επιρροή. Όλοι φέρουν μερίδιο για τη σημερινή κατάσταση. Όλοι, με τη στάση τους, συνέβαλαν στην αποδόμηση του κοινού μετώπου, θέτοντας τις προσωπικές τους προτεραιότητες πάνω από το συλλογικό συμφέρον.
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ο Ιβάν Σαββίδης, ο άνθρωπος που σήκωσε τον ΠΑΟΚ από την αφάνεια και τον οδήγησε σε τίτλους, σταθερότητα και αναγνώριση, στοχοποιείται. Αντίστοιχα, προσωπικότητες όπως ο Θανάσης Κατσαρής –παρά τα επικοινωνιακά λάθη στον χειρισμό του deal με τον Μυστακίδη, βάλλονται χωρίς φρένο, διαγράφοντας με ευκολία δεκαετίες προσφοράς.
Η κρίση δεν είναι αγωνιστική. Είναι βαθιά θεσμική και επικοινωνιακή. Και όσο καμία πλευρά δεν αναλαμβάνει την ευθύνη για εκτόνωση, τόσο βαθαίνει το ρήγμα ,με μοναδικό θύμα τον ίδιο τον ΠΑΟΚ.
Αυτό που χρειάζεται ο σύλλογος αυτή την ώρα δεν είναι νέα στρατόπεδα, αλλά ψυχραιμία, σοβαρότητα και θεσμική ωριμότητα. Η ενότητα δεν μπορεί να απαιτηθεί, πρέπει να χτιστεί ξανά, με ειλικρίνεια, καθαρές τοποθετήσεις και κυρίως με σεβασμό στον ίδιο τον ΠΑΟΚ.
