Οι αλλαγές σε επίπεδο διοίκησης σε έναν σύλλογο αποτελούν πάντα μια περίοδο προσαρμογής, όπου το σημαντικότερο στοιχείο είναι η ομαλή και σωστή μετάβαση. Όταν αυτή δεν πραγματοποιείται με σταθερά βήματα, είναι λογικό να προκύπτουν δυσκολίες και αγωνιστικά μπερδέματα. Το ζήτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο σύνθετο όταν αφορά μια ομάδα και μάλιστα όταν οι εξελίξεις λαμβάνουν χώρα στη διάρκεια της αγωνιστικής περιόδου.
Στην περίπτωση της ΚΑΕ ΠΑΟΚ, μετά την εξαγορά από τον Τέλη Μυστακίδη, ήταν δεδομένο πως θα ακολουθούσαν αλλαγές σε πολλά επίπεδα. Παράλληλα, ήταν αναμενόμενο να υπάρξει και μια προσπάθεια ποιοτικής αναβάθμισης στο αγωνιστικό κομμάτι, μέσα από τις προσθήκες που πραγματοποιήθηκαν στο ρόστερ.
Οι παίκτες που ήρθαν διαθέτουν αναμφίβολα ποιοτικά χαρακτηριστικά ως μονάδες. Ωστόσο, μέχρι στιγμής αυτό δεν έχει μεταφραστεί στον βαθμό που θα περίμενε κανείς στη συνολική εικόνα της ομάδας μέσα στο παρκέ. Οι αρκετές αλλαγές στο ρόστερ μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα φαίνεται πως έχουν επηρεάσει τη συνοχή και τη σταθερότητα της ομάδας, κάτι που αποτυπώνεται και στην αγωνιστική της εικόνα. Παράλληλα, είναι ιδιαίτερα δύσκολο να «δέσει» μια ομάδα μέσα στη διάρκεια της σεζόν, όταν οι προσθαφαιρέσεις είναι συνεχείς, καθώς απαιτείται χρόνος για να δημιουργηθούν αυτοματισμοί και χημεία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, άλλωστε, κανένας προπονητής δεν διαθέτει «μαγικό ραβδάκι» ώστε να αλλάξει άμεσα την εικόνα μιας ομάδας.
Ενδεχομένως ο ρυθμός των αλλαγών να ήταν ταχύτερος από όσο θα μπορούσε να αντέξει μια ομάδα που ήδη βρισκόταν στη μέση της σεζόν. Μέχρι πρότινος, ο ΠΑΟΚ είχε διαμορφώσει ένα σύνολο που, για τα δεδομένα και τις δυνατότητές του, πάλευε μέχρι το τέλος των αγώνων, με σαφή προσανατολισμό στο ομαδικό παιχνίδι.
Η νέα πραγματικότητα φαίνεται πως έχει δημιουργήσει μια περίοδο προσαρμογής και, σε ορισμένες περιπτώσεις, μια μορφή αγωνιστικής ανασφάλειας. Την ίδια στιγμή, είναι γνωστό ότι το μπάτζετ της επόμενης σεζόν αναμένεται να εκτοξευθεί, ενώ το τοπίο γύρω από τον μελλοντικό σχεδιασμό προμηνύει σαρωτικές αλλαγές σε πρόσωπα. Είναι λογικό, λοιπόν, αυτή η προοπτική να επηρεάζει σε έναν βαθμό και την ψυχολογία ορισμένων παικτών, οι οποίοι αντιλαμβάνονται ότι το περιβάλλον της ομάδας ενδέχεται να διαφοροποιηθεί σημαντικά το προσεχές καλοκαίρι χωρίς την δική τους παρουσία.
Σε κάθε περίπτωση, είναι άδικο και άτοπο να αποδοθεί το σύνολο της ευθύνης στον Γιούρι Ζντοβτς. Σε μια κατάσταση όπως αυτή που έχει διαμορφωθεί, το μερίδιο της ευθύνης μοιράζεται σε πολλά επίπεδα. Στον επαγγελματικό αθλητισμό, άλλωστε, σπάνια τα ζητήματα έχουν έναν μόνο υπεύθυνο. Η λειτουργία μιας ομάδας είναι συλλογική υπόθεση και αντίστοιχα συλλογική είναι και η ευθύνη όταν τα πράγματα δεν εξελίσσονται όπως θα επιθυμούσαν όλοι.
