Είχε ψωμί η αγωνιστική που πέρασε στο πρωτάθλημα μας, αφού πριν το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό προηγήθηκε ακόμα ένα γεγονός που θα σηκώσει ιδιαίτερη κουβέντα, σε ένα θέμα που θα πρέπει να… μετράμε τα λόγια μας από εδώ και μπρος. Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος.
Θα τα πάρουμε με σειρά προτεραιότητας. Αρχίζουμε από το ντέρμπι της Τούμπας, όπου ο Δικέφαλος χάρισε βαθμό στον Ολυμπιακό και έχασε την ευκαιρία να τον αφήσει τρεις βαθμούς πίσω του. Ο ΠΑΟΚ ήταν καλύτερος στο μεγαλύτερο μέρος της αναμέτρησης, είχε τις περισσότερες και τις πιο ουσιαστικές ευκαιρίες, με τους φιλοξενούμενους να μην πατάνε σχεδόν καθόλου στην περιοχή του Κοτάρσκι, με μοναδική στιγμή απειλής το φοβερό σουτ του Χάμες που τράνταξε το δοκάρι.
Ο Δικέφαλος μπήκε δυνατά στο ματς και έδειξε ξεκάθαρα την διάθεση του, για να παίξει και να πάρει την νίκη σε αντίθεση με τον… χιλιοτραγουδισμένο μεγάλο και τρανό Ολυμπιακό, που ήταν ξεκάθαρα φοβισμένος. Τρομερά ήταν τα πρώτα 20-25 λεπτά σε τρεξίματα και πίεση, όμως εκεί που τα χάλασε η ομάδα ήταν ορισμένες επιλογές, κυρίως στην εκτέλεση, εκεί όπου συνήθως σημάδευαν τον Πασχαλάκη. Στην συνέχεια υπήρξε μια καθίζηση, χωρίς να δεχτεί κάποια απειλή η αμυντική γραμμή του ΠΑΟΚ. Ο ΠΑΟΚ έκλεισε ξανά τον Ολυμπιακό, περισσότερο στο τελευταίο κομμάτι, όπου αντικαταστάθηκε ο Χάμες και χάθηκε η μπάλα για την ομάδα του Μίτσελ, όμως η κούραση, η έλλειψη φαντασίας και η έλλειψη ποιοτικών επιλογών από τον πάγκο, ειδικότερα με την απουσία του Τάισον. Η νίκη δεν ήρθε, παρά την καλή εμφάνιση του συνόλου. Και είναι κρίμα γιατί πραγματικά ο αντίπαλος στα αμυντικά του καθήκοντα είναι τραγικός, αν και προχτές παρουσίασε καλύτερο πρόσωπο συγκριτικά με άλλες φορές. Πάλι όμως θα μπορούσε να εκτεθεί αρκετές φορές.
Όπως και να έχει, ο κόσμος χειροκρότησε την ομάδα, αναγνωρίζοντας την προσπάθεια της και γνωρίζοντας πως η ομάδα στην ουσία με 12-13 παίχτες, αυτή την στιγμή ίσως παίζει και το καλύτερο ποδόσφαιρο αυτό το διάστημα, κάνει την υπέρβαση και έχει επικεντρωθεί καθαρά στα ποδοσφαιρικά δρώμενα, αφήνοντας τους τοξικούς να ρημάζουν το πρωτάθλημα. Πριν φυσικά από το αγωνιστικό την Κυριακή, κάποιοι επέλεξαν να μην αγωνιστούν επιστρατεύοντας, μεζούρες, μέτρα και σταθμά. Λίγο αργότερα κάποιοι άλλοι, γνωστοί άγνωστοι και αυτοί, ήθελαν να τινάξουν ένα ματς στον αέρα με απίστευτο κρύο, χωρίς να σεβαστούν τον κόσμο που γέμισε το γήπεδο, λόγω ενός πανό. Οι ίδιοι βέβαια, πριν δύο εβδομάδες δεν έκαναν καμία κίνηση για άλλο πανό, στην πόλη μας που αναφερόταν σε ευαίσθητο οικογενειακό τους πρόσωπο.
Ο Δικέφαλος, ότι και να γίνει, θα συνεχίσει την δουλειά του project που τρέχουν οι Μπότο και Λουτσέσκου, με στόχο το χτίσιμο μιας ομάδας που θα κάνει πρωταθλητισμό από την επόμενη χρονιά.
Υ.Γ. Το μπούλινγκ στον διαιτητή μέρες πριν το ματς έπιασε τόπο. Δεύτερη κίτρινη στον Παπασταθόπουλο, για μαρκάρισμα από πίσω δεν βγήκε ποτέ, ενώ στο τράβηγμα του Μπακαμπού στον Ίνγκασον δεν έδωσε καθαρό πέναλτι. Στην φάση του Σοάρες έχω να πω πως εφόσον φτάσεις εκεί δεν πέφτεις, αλλά σουτάρεις. Κανένα πέναλτι.
