Ο ΠΑΟΚ πήρε από το Περιστέρι αυτό που είχε ανάγκη. Τη νίκη.
Μετά την απώλεια βαθμών στην πρεμιέρα του Κυπέλλου απέναντι στον ΟΦΗ, το παιχνίδι με τον Ατρόμητο δεν ήταν για πολλές συζητήσεις. Ο «Δικέφαλος» έπρεπε να κερδίσει και το έκανε, χωρίς να χρειαστεί να ανεβάσει ιδιαίτερα στροφές ή να βάλει στο γήπεδο όλα τα βασικά του όπλα.
Η εμφάνιση δεν ήταν εντυπωσιακή, αλλά σε αυτή τη φάση της σεζόν το ζητούμενο ήταν διαφορετικό. Να έρθει το αποτέλεσμα, να μείνει η ομάδα ζωντανή στον στόχο της στο Κύπελλο και παράλληλα να διαχειριστεί σωστά τις δυνάμεις της ενόψει του δύσκολου αγώνα με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο.
Και σε αυτό το κομμάτι, ο ΠΑΟΚ έκανε τη δουλειά του.
Τώρα τα πράγματα είναι διαφορετικά.
Με τους βαθμούς που έχει συγκεντρώσει και με την προοπτική να ολοκληρώσει τη φάση με δέκα, ο «Δικέφαλος» κρατάει στα χέρια του την υπόθεση της απευθείας πρόκρισης στην επόμενη φάση. Δεν έχει τελειώσει τίποτα, αλλά σίγουρα έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για να μη χρειάζεται να κυνηγάει καταστάσεις στο τέλος.
Και αυτό από μόνο του είναι σημαντικό.
Δεν εντυπωσίασε, αλλά έκανε τη δουλειά
Αν περιμένει κάποιος από το συγκεκριμένο παιχνίδι να βγάλει μεγάλα αγωνιστικά συμπεράσματα, μάλλον θα απογοητευτεί.
Ο ΠΑΟΚ είχε τα καλά του διαστήματα, είχε όμως και στιγμές στις οποίες επέτρεψε στον Ατρόμητο να πιστέψει ότι μπορεί να τον απειλήσει. Δεν ήταν μια εμφάνιση από αυτές που λες ότι «η ομάδα πετάει».
Δεν χρειάζεται, όμως, να ψάχνουμε πάντα το εντυπωσιακό.
Ο ΠΑΟΚ πήρε αυτό που ήθελε, κράτησε για δεύτερο συνεχόμενο παιχνίδι ανέπαφη την εστία του και, το σημαντικότερο, κατάφερε να διαχειριστεί το ρόστερ του ενόψει της συνέχειας.
Και αυτό είναι κάτι που δεν πρέπει να υποτιμηθεί.
Οι Ζίβκοβιτς, Τάισον, Μπάμπα και Μιχαηλίδης δεν πήραν ούτε ένα λεπτό συμμετοχής. Εντιαγέ και Πέλκας χρησιμοποιήθηκαν για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ενώ ο ΠΑΟΚ μπόρεσε να δώσει χρόνο σε ποδοσφαιριστές που χρειάζονται παιχνίδια.
Με άλλα λόγια, κέρδισε χωρίς να χρειαστεί να πληρώσει μεγάλο αγωνιστικό κόστος.
Και με το Αγρίνιο να ακολουθεί, αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολύτιμο.
Υπάρχουν και τα μικρά κέρδη
Μέσα σε μια εμφάνιση που δεν ήταν εντυπωσιακή, υπήρχαν πράγματα που αξίζει να κρατήσει κανείς.
Ο Ντιέγκο Κόστα και ο Κρίστιαν Γιάκιτς πήραν ξανά μεγάλο χρόνο συμμετοχής και δείχνουν ότι μπορούν να αποτελέσουν αξιόπιστες λύσεις. Ο Ανέστης Μύθου βρήκε δίχτυα και στο Κύπελλο, ενώ ο Δημήτρης Μπαταούλας κατέγραψε ακόμη μία φετινή συμμετοχή.
Αυτά είναι κομμάτια του παζλ.
Σε μια ομάδα που ακόμη ψάχνει την τελική της μορφή, δεν είναι αδιάφορο να παίρνουν παιχνίδια ποδοσφαιριστές που μέχρι τώρα δεν είχαν σταθερό ρόλο. Ούτε είναι αδιάφορο να μπορεί ο προπονητής να ξεκουράζει βασικές μονάδες χωρίς να χάνει ένα παιχνίδι που πρέπει να κερδίσει.
Ο ΠΑΟΚ αυτή την περίοδο δεν χτίζει μόνο ενδεκάδα. Χτίζει και επιλογές.
Το πραγματικό τεστ είναι στο Αγρίνιο
Στο Κύπελλο η δουλειά έγινε. Τώρα η προσοχή στρέφεται στο πρωτάθλημα.
Η αναμέτρηση με τον Παναιτωλικό στο Αγρίνιο είναι διαφορετική υπόθεση και θα απαιτήσει περισσότερα. Περισσότερη ένταση, καλύτερη κυκλοφορία, μεγαλύτερη διάρκεια στο καλό παιχνίδι και, κυρίως, καθαρό μυαλό.
Το θετικό είναι ότι ο ΠΑΟΚ πηγαίνει σε αυτό το παιχνίδι με αρκετούς βασικούς ποδοσφαιριστές ξεκούραστους.
Ο Ζίβκοβιτς, ο Τάισον, ο Μπάμπα και ο Μιχαηλίδης δεν επιβαρύνθηκαν καθόλου. Άλλοι πήραν ελάχιστα λεπτά. Ο Λίσι είχε τη δυνατότητα να μοιράσει τον χρόνο και τώρα θα πρέπει να αξιοποιήσει αυτή τη διαχείριση.
Γιατί στο Αγρίνιο δεν αρκεί απλώς ένα ακόμη αποτέλεσμα.
Ο ΠΑΟΚ έχει ανάγκη να δείξει ότι αρχίζει να βρίσκει τα πατήματά του.
Ο Λισι χρειάζεται χρόνο. Αλλά και η ομάδα πρέπει να του δώσει λόγο να τον πιστέψει .
Αυτό είναι ίσως το βασικότερο συμπέρασμα της σημερινής εικόνας.
Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μια περίοδο κατά την οποία ο προπονητής του καλείται περισσότερο να βρει λύσεις παρά να απολαύσει τα αποτελέσματα μιας δουλειάς που έχει ήδη ολοκληρωθεί.
Υπάρχουν αρκετοί νέοι ποδοσφαιριστές. Υπάρχουν διαφορετικοί ρόλοι. Υπάρχουν παίκτες που ακόμη προσαρμόζονται και ένας βασικός κορμός που σταδιακά αρχίζει να ξεχωρίζει.
Αυτά δεν λύνονται από τη μία μέρα στην άλλη.
Οι νίκες, όμως, βοηθούν.
Δίνουν ηρεμία στον προπονητή, αυτοπεποίθηση στους ποδοσφαιριστές και, κυρίως, χρόνο για να δουλευτούν πράγματα χωρίς το βάρος μιας διαρκούς κρίσης πάνω από την ομάδα.
Ο ΠΑΟΚ αυτή τη στιγμή χρειάζεται ακριβώς αυτό.
Να κερδίζει και να δουλεύει.
Να παίρνει αποτελέσματα, αλλά παράλληλα να γίνεται λίγο καλύτερος κάθε εβδομάδα.
Μέχρι τη διακοπή υπάρχει ένας ακόμη στόχος
Το παιχνίδι με τον Παναιτωλικό είναι το τελευταίο κομμάτι μιας σειράς αγώνων πριν από τη μεγάλη διακοπή των τριών εβδομάδων λόγω Nations League.
Μια νίκη στο Αγρίνιο θα επέτρεπε στον ΠΑΟΚ να πάει στη διακοπή με ηρεμία και, στη χειρότερη περίπτωση, να παραμείνει σε απόσταση τριών βαθμών από την κορυφή.
Και τότε θα έχει μπροστά του κάτι που αυτή τη στιγμή του είναι απολύτως απαραίτητο: χρόνο για δουλειά.
Εκεί, όμως, θα αλλάξουν και οι απαιτήσεις.
Τα ελαφρυντικά δεν μπορούν να υπάρχουν για πάντα. Η προσαρμογή, οι νέες μεταγραφές και η ανάγκη να βρεθεί ο κατάλληλος κορμός είναι απολύτως λογικές δικαιολογίες σε αυτή τη φάση. Μετά τη διακοπή, όμως, ο ΠΑΟΚ θα πρέπει να αρχίσει να παρουσιάζει και αποδείξεις ότι όλη αυτή η διαδικασία οδηγεί κάπου.
Περισσότερα καλά διαστήματα.
Καλύτερη τακτική ισορροπία.
Μεγαλύτερη σταθερότητα.
Περισσότερη ηρεμία με την μπάλα και χωρίς αυτήν.
Και πάνω απ’ όλα, μια ομάδα που να δείχνει ότι κάθε εβδομάδα καταλαβαίνει λίγο καλύτερα τι θέλει να κάνει μέσα στο γήπεδο.
Ο ΠΑΟΚ στο Περιστέρι πήρε το αποτέλεσμα που χρειαζόταν. Δεν έλυσε τα προβλήματά του, ούτε ξαφνικά έγινε ομάδα χωρίς αδυναμίες.
Κέρδισε, όμως, κάτι πολύ σημαντικό: λίγο ακόμη χρόνο.
Τώρα είναι στο χέρι του Λίσι και των παικτών του να αποδείξουν ότι αυτός ο χρόνος δεν θα χαθεί.
Γιατί στο ποδόσφαιρο η υπομονή έχει αξία μόνο όταν, κάποια στιγμή, αρχίζεις να βλέπεις την πρόοδο.
