Η νίκη του ΠΑΟΚ με 1-2 επί του ΟΦΗ στη Λεωφόρο, για την 3η αγωνιστική της Stoiximan Super League, δεν καταγράφεται απλώς στα κιτάπια της στατιστικής. Είναι ένα αποτέλεσμα που κουβαλάει νόημα, γιατί δείχνει ότι ο Δικέφαλος του Βορρά μπαίνει στη σεζόν με σοβαρότητα και πλάνο. Τρεις νίκες σε τρία παιχνίδια δεν είναι κάτι που μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ειδικά σε ένα πρωτάθλημα που παραδοσιακά κρίνεται από τη συνέπεια και όχι μόνο από τις μεγάλες βραδιές.
Ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε το ματς ιδανικά. Ο Οζντόεφ στο 10’ «ξεκλείδωσε» την αντίπαλη άμυνα με ένα σουτ-σέντρα που αιφνιδίασε τον Χριστογεώργο. Στο 24’ ο ίδιος παίκτης έδωσε την ασίστ στον Πέλκα, ο οποίος με ψύχραιμο πλασέ έκανε το 0-2. Σε λιγότερο από μισή ώρα, η ομάδα του Λουτσέσκου είχε αποκτήσει προβάδισμα ασφαλείας και έδειχνε να «καθαρίζει» το παιχνίδι.
Αν υπάρχει ένας παίκτης που καθόρισε την εξέλιξη της αναμέτρησης, αυτός ήταν ο Μαγκόμεντ Οζντόεφ. Ο Ρώσος μέσος υπέγραψε σχεδόν μόνος του το πρώτο ημίχρονο του ΠΑΟΚ. Η παρουσία του δεν περιορίστηκε μόνο στις δύο φάσεις των γκολ· ήταν ο παίκτης που έδινε ηρεμία στο κέντρο, που κρατούσε την μπάλα όταν έπρεπε, που με την εμπειρία του πρόσφερε ισορροπία. Στη μέρα του μοιάζει με «προπονητή μέσα στο γήπεδο» και στη Λεωφόρο απέδειξε ακριβώς αυτό.
Η επιρροή του ήταν τέτοια που όταν άρχισε να κουράζεται, φάνηκε αμέσως το κενό. Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται αυτόν τον Οζντόεφ σε διάρκεια, γιατί είναι παίκτης που ανεβάζει επίπεδο όλη την ομάδα.
Κι όμως, τα πράγματα δεν αποδείχτηκαν τόσο απλά. Το χαμένο πέναλτι και η χαλάρωση στο δεύτερο ημίχρονο έδωσαν θάρρος στον ΟΦΗ. Οι Κρητικοί μείωσαν στο 75’ με τον Νους, έβαλαν πίεση και έκαναν το ματς ντέρμπι ως το τέλος. Ο ΠΑΟΚ, όμως, έδειξε χαρακτήρα και αντοχή, κράτησε το υπέρ του σκορ και πήρε το τρίποντο σε μια έδρα όπου αρκετοί μπορεί να δυσκολευτούν φέτος.
Με αυτό το αποτέλεσμα, ο ΠΑΟΚ φτάνει στο 3×3 και παραμένει στην κορυφή με το απόλυτο. Το σερί αυτό δεν έχει απλώς αριθμητική σημασία· στέλνει και αγωνιστικά μηνύματα. Η ομάδα δείχνει ότι μπορεί να κερδίζει διαφορετικά παιχνίδια: άλλοτε με άνεση, άλλοτε με δυσκολία, άλλοτε παίζοντας καλό ποδόσφαιρο, άλλοτε δείχνοντας χαρακτήρα. Αυτή η ικανότητα να «προσαρμόζεται» είναι βασικό στοιχείο για όποιον θέλει να μείνει στην κούρσα του τίτλου μέχρι τέλους.
Ο Λουτσέσκου έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύνολο με ομοιογένεια και ξεκάθαρους ρόλους. Δεν είναι μόνο τα γκολ που μετρούν· είναι η αίσθηση πως η ομάδα ξέρει τι θέλει στο γήπεδο. Οι πρώτες τρεις αγωνιστικές έδειξαν μια πειθαρχία που στο παρελθόν έλειπε, και αυτό ίσως αποδειχτεί καθοριστικό.
Φυσικά, ο ΠΑΟΚ δεν είναι άψογος. Στη Λεωφόρο φάνηκαν αδυναμίες που δεν μπορούν να αγνοηθούν: η έλλειψη συγκέντρωσης στο δεύτερο μέρος, τα κενά στην άμυνα, το χαμένο πέναλτι που θα μπορούσε να «κλειδώσει» νωρίτερα το ματς. Αυτά τα στοιχεία πρέπει να διορθωθούν, γιατί τα μεγάλα παιχνίδια κρίνονται σε τέτοιες λεπτομέρειες. Είναι άλλο να χάνεις ευκαιρίες και άλλο να δίνεις την εντύπωση ότι μπορείς να «αυτοκτονήσεις» ενώ έχεις τον έλεγχο. Ο ΠΑΟΚ πρέπει να μάθει να τελειώνει τα παιχνίδια χωρίς να αφήνει περιθώριο στον αντίπαλο να ελπίζει. Αν το πετύχει αυτό, τότε το 3×3 θα είναι μόνο η αρχή.
Ο Δικέφαλος του Βορρά πέτυχε το ζητούμενο: τρεις νίκες σε ισάριθμες αγωνιστικές. Αυτό το απόλυτο ξεκίνημα του δίνει βαθμούς, ψυχολογία και μομέντουμ, ενώ ταυτόχρονα χτίζει μια εικόνα ομάδας που ξέρει να παίρνει τα αποτελέσματα. Δεν είναι ώρα για θριαμβολογίες, αλλά είναι σίγουρα ώρα για να αναγνωριστεί η σοβαρότητα με την οποία ο ΠΑΟΚ μπαίνει στη σεζόν.
Το σερί μπορεί να μη σημαίνει τίποτα αν δεν έχει συνέχεια, όμως προς το παρόν προσφέρει την απαραίτητη αυτοπεποίθηση. Και στο ποδόσφαιρο, η αυτοπεποίθηση είναι συχνά το μεγαλύτερο «όπλο».
