Για έναν σύλλογο του μεγέθους του ΠΑΟΚ, δεν είναι ανεκτό οι τύχες του Ερασιτέχνη να καθορίζονται από 200-300 άτομα. Ο Δικέφαλος είναι πολύ μεγαλύτερος: είναι οι χιλιάδες φίλοι και μέλη που στηρίζουν καθημερινά τα τμήματά του, αλλά παραμένουν αποκλεισμένοι από τη λήψη αποφάσεων.
Για χρόνια η συζήτηση γύρω από τον Ερασιτέχνη περιστρέφεται γύρω από το ίδιο ζήτημα: πώς θα φέρει ο Σύλλογος τον κόσμο πιο κοντά, πώς θα επιτρέψει στον απλό φίλαθλο να συμμετέχει ενεργά και να νιώθει κομμάτι της διοίκησης.
Η ευκαιρία φαίνεται να έχει φτάσει. Με τον εκσυγχρονισμό και την ψηφιοποίηση των διαδικασιών, η δυνατότητα ηλεκτρονικής εγγραφής μελών, ενημέρωσης για τα τμήματα και συμμετοχής σε αποφάσεις μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Ο Ερασιτέχνης έχει τη δυνατότητα να ανοίξει τις πόρτες του στον κόσμο του ΠΑΟΚ, ξεπερνώντας περιορισμούς δεκαετιών.
Δεν είναι απλώς απαραίτητο. Είναι υποχρέωση της διοίκησης να ξεφύγει από τις λογικές του «κλειστού κλαμπ» και να δώσει στον κόσμο του ΠΑΟΚ τον ρόλο που του αξίζει στη ζωή του συλλόγου. Η αλλαγή δεν είναι θέμα επιλογής, αλλά ευθύνης.
