Να ξεκινάει νέα εβδομάδα και να μην ξέρεις πως να ξεκινήσεις το blog… Καλά θα πάει αυτό, που λέει και ένας σοφός. Μετά το Άρης-ΠΑΟΚ 0-0 μοιάζουν οι δύο ομάδες κάπως συμβιβασμένες με το τελικό αποτέλεσμα. Ιδίως οι γηπεδούχοι έμοιαζαν να μην παίζουν καν για το τρίποντο που ίσως, λέω ίσως να τους έδινε αισιοδοξία για το κυνήγι της τέταρτης θέσης και των play off. Πάμε όμως στα δικά μας…
Η αναμέτρηση με τους «κιτρινόμαυρους» ξεκίνησε μία ώρα πριν τη σέντρα, όταν στο άκουσμα της ενδεκάδας υπήρξε και το όνομα του Ταρίκ Τισουντάλι. Δεν είναι μονάδα η χαμένη ευκαιρία στο τέλος του ημιχρόνου που μπορεί να σταθεί κανείς. Ο Βελγομαροκινός ήταν παντελώς αφελής, άνευρος σε όλη την αναμέτρηση. Απέναντι σε δύο (συν ένα) στόπερ του Άρη που είχαν δύναμη, δεν φάνηκε σε καμία περίπτωση.
Ο ΠΑΟΚ έπαιξε, ιδίως μετά το δεκάλεπτο είχε την απόλυτη κυριαρχία-κατοχή, δεν απειλήθηκε σχεδόν ποτέ, ενώ σπατάλησε κάμποσες ευκαιρίες, σε ένα παιχνίδι που καλώς ή κακώς δεν είχε και λύσεις από τον πάγκο. Με τον Ζίφκοβιτς εκτός, τον Σορετίρε να παίρνει λίγο χρόνο, τα φορ με τα γνωστά προβλήματα και τον Μουργκ εκτός αποστολής, οι λύσεις ήταν περιορισμένες. Μία βραδιά με καλή δημιουργία και εμφάνιση ολοκληρώθηκε με το απόλυτο μηδέν λόγω της κάκιστης εκτελεστικά ημέρας των επιθετικών.
Θέλω ωστόσο να κρατήσουμε και τα θετικά της αναμέτρησης. «ΟΚ», για τους Ότο, Κεντζιόρα, Οζντόεφ και Κωνσταντέλια γνωρίζουμε τι μπορεί να προσφέρει ο καθένας. Αμφότεροι βρέθηκαν σε καλή βραδιά, κράτησαν ισορροπίες, δημιούργησαν και πήραν θετικό βαθμό. Ωστόσο, θέλω να σταθώ στον Γιάννη Μιχαηλίδη. Ένα παιδί του ΠΑΟΚ, που βρίσκεται από την έναρξη της σεζόν σε ΟΛΕΣ τις κακές στιγμές. Σε πέναλτι, λάθη. Σε ΟΛΑ. Τόσο απέναντι στην ΑΕΚ στο Κύπελλο, όσο και απέναντι στον Άρη ήταν αλάνθαστος, σβήνοντας τα αντίπαλα φορ και βοηθώντας στο build up. Και στις δύο περιπτώσεις δικαίωσε την εμπιστοσύνη του προπονητή του και άφησε θετικά σημάδια για το μέλλον και την υπόλοιπη σεζόν.
Ακολουθεί η Σλάβια Πράγας, σε μία must win αναμέτρηση που ο Ραζβάν Λουτσέσκου δεν θα έχει στη διάθεσή του τους Καμαρά και Ζίφκοβιτς, ενώ και ο Πένια θα είναι εκτός, από τη στιγμή που δεν μπορεί να δηλωθεί. Θα αναγκαστικά να εμπιστευτεί τον Μπακαγιόκο κατά τη διάρκεια του ματς, παρότι ο παίκτης βρίσκεται με το ενάμιση πόδι εκτός Τούμπας.
Επί των μεταγραφικών, θα πρέπει να κλείσει άμεσα ο Δημήτρης Πέλκας, για τον οποίο μαθαίνω πως υπάρχει συμφωνία για 2,5 χρόνια, ενώ έχω θετική σκέψη και για τον Βιετέσκα. Ένα ενδεχόμενο Πολωνικό δίδυμο στα μετόπισθεν σίγουρα θα είναι αξιόπιστο και εργατικό, αν κρίνουμε από τον Κεντζιόρα. Κλείνοντας, στον ΠΑΟΚ έχει προταθεί ο Λυκογιάννης, ένας ποδοσφαιριστής με παραστάσεις από τη Serie A, που στα 31 του ψάχνει την επιστροφή στην Ελλάδα. Δεν γνωρίζω ποιες είναι οι σκέψεις αυτών που αποφασίζουν, ούτε εάν θα ασχοληθούν με την περίπτωσή του. Προσωπικά, θα ήθελα να ασχοληθούν διότι μπορεί να κοντράρει τον Μπάμπα για τη φανέλα του βασικού, αλλά αποτελεί και Έλληνα ποδοσφαιριστή, κάτι που ο δικέφαλος του βορρά χρειάζεται…
ΥΓ. Τη Σλάβια να κερδίσω!
ΥΓ1. Περί Τζίμα θα τα πούμε με την ολοκλήρωση της μεταγραφικής περιόδου.
