Με πίστη, συγκίνηση και πλήρη επίγνωση της σημασίας της στιγμής, ο Παντελής Μπούτσκος μίλησε λίγο πριν από τον πρώτο τελικό του FIBA Europe Cup απέναντι στη Μπιλμπάο, τονίζοντας πως ο ΠΑΟΚ δεν έφτασε τυχαία εδώ, αλλά μέσα από σκληρή δουλειά και υπέρβαση.
Ο τεχνικός του «Δικεφάλου» ξεκίνησε αναγνωρίζοντας τη δυσκολία της αποστολής στην Ισπανία, αλλά και το υψηλό κίνητρο που συνοδεύει την ομάδα:
«Έχοντας μπροστά μας την πιο μεγάλη πρόκληση, με πολύ υψηλό κίνητρο αλλά και ενθουσιασμό, πηγαίνουμε στη χώρα των Βάσκων για τον πρώτο τελικό του FIBA Europe Cup απέναντι στην Bilbao Basket», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο Μπούτσκος αναφέρθηκε με σεβασμό στον αντίπαλο, χαρακτηρίζοντας τη Μπιλμπάο ως ομάδα με βάθος, ποιότητα και ιδιαίτερη μπασκετική κουλτούρα. Εξήρε την εντυπωσιακή ανατροπή της στα ημιτελικά κόντρα στη Ντιζόν, τονίζοντας την ανάγκη συγκέντρωσης και αξιοποίησης κάθε κατοχής:
«Μόνο τυχαία δεν είναι η παρουσία τους στον τελικό […] Καταλαβαίνουμε λόγω του format της διοργάνωσης πόσο σημαντική είναι η κάθε κατοχή».
Μιλώντας για τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά των Βάσκων, ανέλυσε τους παίκτες-κλειδιά της Μπιλμπάο, όπως τον Abdur-Rahkman, τον Dragic, τον De Ridder και τον πρώην «ασπρόμαυρο» Marvin Jones, δίνοντας έμφαση στην ομοιογένεια και το πλουραλισμό της ομάδας:
«Είναι μία ομάδα με ιδιαίτερο στυλ […] κάθε βράδυ μπορούν να έχουν διαφορετικό πρωταγωνιστή».
Στην πιο συγκινησιακά φορτισμένη στιγμή των δηλώσεών του, ο Μπούτσκος αναφέρθηκε στο «ταξίδι» του ΠΑΟΚ μέχρι τον τελικό, μέσα από αμφισβήτηση, κόπο και χτίσιμο μιας ομάδας με ψυχή:
«Έπρεπε να δοκιμαστούμε, να πολεμήσουμε, κάποιες φορές να υποφέρουμε […] χτίσαμε την ομάδα, τόσο στο αγωνιστικό κομμάτι όσο και στο πνευματικό».
Ολοκληρώνοντας με έναν τόνο έμπνευσης και πίστης, έστειλε το μήνυμα προς πάσα κατεύθυνση:
«Πλέον είμαστε στο στάδιο των απαιτήσεων και καλούμαστε στην πιο μεγάλη σκηνή να παίξουμε το καλύτερο μας μπάσκετ και για ακόμη μία φορά η ομάδα να αποδείξει τον χαρακτήρα της και από τι υλικό είναι φτιαγμένη. Ίσως τελικά να είναι φτιαγμένη από το υλικό που φτιάχνονται τα όνειρα…»
