Τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, από την τηλεόραση μέχρι το ραδιόφωνο, φαίνεται να χάνουν την επαφή τους με τη σύγχρονη κοινωνία και ιδιαίτερα με τη νέα γενιά. Η επιλογή προσώπων χωρίς βάθος γνώσεων, δεξιότητες και επαφή με την πραγματικότητα, έχει οδηγήσει σε μία κατάσταση στασιμότητας και έλλειψης ποιότητας. Το φαινόμενο αυτό δημιουργεί ένα φαύλο κύκλο: το κοινό απομακρύνεται, οι νέες φωνές και οι καταρτισμένοι επαγγελματίες παραμένουν στο περιθώριο, και το επίπεδο συνεχώς πέφτει.
Οι 50+ δημοσιογράφοι που διαχειρίζονται το τοπίο, δείχνουν να μην επιθυμούν την ανανέωση ή την καινοτομία. Η προτίμησή τους στο λαϊκισμό, στις ανούσιες συζητήσεις και στην εύκολη, επιφανειακή προσέγγιση, καθρεφτίζει την αδυναμία τους να προσαρμοστούν στις ανάγκες της νέας εποχής. Ο προβληματισμός και ο σοβαρός λόγος έχουν υποχωρήσει μπροστά στο “ελαφρύ” περιεχόμενο, που στοχεύει μόνο στο άμεσο κέρδος και την επιβίωση στο σήμερα.
Αυτό έχει αντίκτυπο και στις νέες προσπάθειες που γίνονται στα ΜΜΕ. Νέα ραδιόφωνα κλείνουν, τηλεοπτικές εκπομπές πατώνουν και η ηλικία του κοινού, αλλά και των εργαζομένων στον χώρο, συνεχώς αυξάνεται. Παράλληλα, η αγορά αδυνατεί να προσελκύσει νέους χορηγούς και διαφημιζόμενους, καθώς οι παραδοσιακές μέθοδοι επικοινωνίας δεν αγγίζουν το νεανικό κοινό που έχει στραφεί σε ψηφιακές πλατφόρμες, όπως το Spotify πχ.
Η αδυναμία των παραδοσιακών μέσων να κατανοήσουν τις νέες τάσεις οδηγεί σε ένα αβέβαιο μέλλον. Οι νεότερες γενιές ενημερώνονται πλέον μέσω πιο σύγχρονων μορφών, όπως τα podcasts και τα κοινωνικά δίκτυα, όπου οι φωνές με ουσία και γνώση βρίσκουν χώρο για να ακουστούν. Αν τα ΜΜΕ συνεχίσουν να αγνοούν αυτή την πραγματικότητα, σύντομα θα δουν την πλήρη απομάκρυνση του κοινού και την απώλεια της θέσης τους στον ενημερωτικό και ψυχαγωγικό χάρτη.
Η λύση θα έρθει μόνο όταν αναγνωρίσουν πως η σοβαρότητα, η κατάρτιση και η ουσιαστική επαφή με το κοινό είναι το μέλλον της ενημέρωσης. Αν δεν το κάνουν, το μέλλον τους θα μοιάζει με έναν άδειο δέκτη τηλεόρασης και ένα ραδιόφωνο που παίζει μόνο ησυχία.
