Ευχές από τη μία πλευρά, επιφανειακές δηλώσεις και υποκριτική στάση από την άλλη, ενώ στη μέση βρίσκονται άνθρωποι που συνεχίζουν να χάνουν τη ζωή τους. Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών σε κάνουν, για ακόμη μια φορά, να αναρωτιέσαι και να αγανακτείς.
Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Το πρωί της περασμένης Παρασκευής πληροφορηθήκαμε την δολοφονία του Κλεομένη στην Καλαμάρια, με πισώπλατες μαχαιριές από οπαδό του Άρη. Ακόμα ένα παιδί, θύμα της κατάστασης που επικρατεί στην κοινωνία μας. Όλες αυτές οι παραβατικές συμπεριφορές οφείλονται στην πρώτη κοινωνική ομάδα, όπου γίνεται μέλος ο άνθρωπος, δηλαδή στην οικογένεια. Τα επεισόδια πλέον δεν γίνονται εντός γηπέδων, αλλά εκτός και στην πλειονότητα των περιπτώσεων μακριά από αυτά, παρ’ όλα αυτά η πολιτεία επιλέγει να πάρει μέτρα κλείνοντας τα γήπεδα. Απόφαση χωρίς καμία λογική, φέρνοντας στο μυαλό μας την παροιμία «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».
Ωστόσο στην συγκεκριμένη δολοφονία όλα και όλοι λειτουργούν διαφορετικά, σε σχέση με την τελευταία που έγινε στην πόλη μας. Τον Φλεβάρη του 2022, όταν και δολοφονήθηκε ο Άλκης στα σκαλιά του σπιτιού του, η κινητοποίηση των αρχών ήταν τέτοια που βρέθηκαν πολύ γρήγορα οι δράστες, γεγονός που είναι ορθό και επικροτήθηκε. Μέσα σε λίγες ώρες μάθαμε τα πάντα για αυτούς με την συνδρομή της ΕΥΠ. Σε διάστημα μικρότερο των 48 ωρών από την δολοφονία έγιναν δεκάδες έρευνες σε συνδέσμους του ΠΑΟΚ στην Θεσσαλονίκη, αλλά μέχρι και στον Πανελλήνιο στην Αθήνα. Στο έγκλημα με θύμα τον 20χρονο, έπρεπε να περάσουν οχτώ ημέρες για να προβούν οι αρχές σε έρευνα σε έναν σύνδεσμο πλησίον του «Κλεάνθης Βικελίδης».
Η ξεκάθαρη καθυστέρηση κινητοποίησης των αρχών πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα την καταστροφή στοιχειών. Ήδη από τα κινητά μάθαμε για τις συνομιλίες, συνοπαδών του 23χρονου, οι οποίοι επικρότησαν την πράξη του και ευχόντουσαν να έχει πεθάνει το θύμα. Οι αρχές μέσα σε όλα θα πρέπει να κινηθούν και για όσους είναι μέλη σε αυτήν την ομαδική συνομιλία.
Η διαφορετική αντιμετώπιση της αστυνομίας στα δύο συμβάντα προκαλεί ερωτηματικά. Στην υπόθεση ότι δεν μιλούσε εξ αρχής για τα οπαδικά κίνητρα της δολοφονίας, σκόπευε στην μη έξαρση της κατάστασης, πέτυχε το ακριβώς αντίθετο. Η αίσθηση της διαφορετικής μεταχείρισης στις δύο περιπτώσεις «φούντωσε» περισσότερο την αγανάκτηση, ενώ είναι πιθανό να έχουν χαθεί σημαντικά στοιχεία της υπόθεσης.
Φυσικά στο κάδρο δεν μπαίνει μόνο η στάση των αρχών, αλλά και του κόσμου εντός και εκτός πόλης. Όταν μια μέρα μετά την δολοφονία, υπάρχει κάλεσμα για συνέλευση και ούτε μισή συγγνώμη στην οικογένεια του Κλεομένη, ενώ πριν τέσσερα χρόνια είδαμε όλοι την προσπάθεια εργαλειοποίησης της δολοφονίας του Άλκη, με ισχυρισμούς πως ένας ολόκληρος λαός, αλλά και ο οργανισμός του ΠΑΟΚ, είναι μια εγκληματική οργάνωση. Σε εκείνην την περίπτωση πάντως, οι Σύνδεσμοι του ΠΑΟΚ εξέδωσαν ανακοίνωση ζητώντας συγγνώμη και αναλαμβάνοντας την ευθύνη που τους αναλογούσε.
Η ΠΑΕ Άρης προχώρησε σε ανακοίνωση η οποία δεν γραφεί πουθενά την λέξη «συγγνώμη» προς την οικογένεια του αδικοχαμένου. Το μόνο που προσπάθησε ήταν ξεκαθαρίσει πως δεν υπάρχει κανένας υπάλληλος της εμπλεκόμενος στην δολοφονία, γεγονός που θα κριθεί από τις αρχές και από τα στοιχεία που έχουν στα χέρια τους, ελπίζοντας αυτή την φορά οι αντιδράσεις τους να είναι ταχύτερες.
Σε αυτή την χώρα λοιπόν που η υποκρισία σπάει κάθε μέτρο, δεν είδαμε κανένα πανό για τον Κλεομένη, εξαιρώντας τα παιδιά του ΟΦΗ, αλλά και του Λεβαδειακού που βρέθηκαν την Κυριακή στην Τούμπα. Κανένας δεν άλλαξε συμβολικά τα χρώματα της ομάδας του σε ασπρόμαυρα, προς τιμήν του δολοφονηθέντος. Τα μέσα δεν μιλάνε ξεκάθαρα για συμβάν οπαδικής βίας, αλλά προκλητικά έψαξαν να βρουν ένα σωρό αφηγήματα στην αρχή, με αποτέλεσμα να αλλοιωθεί η πραγματική εικόνα της κατάστασης. Ποιος ξεχνάει άλλωστε τα πρωτοσέλιδα εφημερίδας της πόλης. Ολόκληρο εξώφυλλο στην μια περίπτωση, στρίμωγμα πάνω – πάνω στην άλλη.
Η «κιτρινόμαυρη» ΠΑΕ δε κατηγορείται από κανέναν ως υπεύθυνη εγκληματικής οργάνωσης, κανένας από την πλευρά του ΠΑΟΚ δεν προχωράει σε καπήλευση της δολοφονίας, ώστε να τσουβαλιαστεί οποιοσδήποτε υποστηρίζει τον Άρη, ενώ οι επώνυμοι Αρειανοί, όσο λαλίστατοι ήταν τότε, σε αυτή την περίπτωση συνιστούν υπομονή και «να δούμε τι θα γίνει», ενώ ταυτόχρονα κλείνουν τα σχόλια στις αναρτήσεις τους.
Τα αισθήματα τσουβαλιάσματος, στιγματισμού και γενικεύσεων εις βάρος του ΠΑΟΚ και του κόσμου του, γυρίσανε μπούμερανγκ αυτή την φορά. Όσοι κατηγορούσαν και σπήλευαν τότε, βρέθηκαν αντιμέτωποι τώρα με αυτά, ακόμα και χωρίς να περάσουν όσα υπέστη ο μέσος φίλος του ΠΑΟΚ. Δεν το μαρτυράνε, όμως βαθιά μέσα τους το γνωρίζουν…
Θα πρέπει σύντομα, αν δεν θέλουμε να έχουμε παρόμοια σκηνικά, να δούμε όλοι την ρίζα του προβλήματος. Η υποκρισία και τα δύο μέτρα και σταθμά, φέρνουν μόνο αντίδραση και εξαγρίωση.
