Ο ΠΑΟΚ πήρε την πρώτη του νίκη στην «OPAP Arena» πραγματοποιώντας μια επική ανατροπή, αφού μεταμορφώθηκε.
Γράφει ο Παναγιώτης Μαυρόπουλος
Η διακοπή που προηγήθηκε ήταν μεγάλη και κανείς δεν ήταν σίγουρος για το τι εικόνα θα παρουσίαζαν οι ομάδες στον αγωνιστικό χώρο. Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε να παίζει η ίδια «λούπα» στο συγκεκριμένο γήπεδο, με τον ΠΑΟΚ να μην μπορεί να κάνει το παιχνίδι του, στα πρώτα λεπτά η κατοχή να είναι συντριπτικά υπέρ της ΑΕΚ με ποσοστό 80-20, ενώ το λάθος των Ζίβκοβιτς και Κοτάρσκι, έβαλαν την ΑΕΚ σε θέση οδηγού νωρίς στο ντέρμπι.
Η επανάληψη ξεκίνησε το ίδιο άσχημα με τον Λαμέλα να εκμεταλλεύεται την λάθος εκτίμηση του Μπάμπα και να κάνει το 2-0. Για σχεδόν μια ώρα αγώνα ο ΠΑΟΚ παρουσίαζε μια εικόνα γεμάτη επιπολαιότητες, ασυνεννοησία και ραθυμία. Έδωσε δύο εύκολα γκολ στον αντίπαλο του και όλα έδειχναν πως θα έφευγε ηττημένος με κατεβασμένα τα χέρια.
Το εκπληκτικό τελείωμα του Κωνσταντέλια ήρθε σε ένα σημείο όπου η ΑΕΚ δεν μπορούσε να συνεχίσει να πιέζει με την ίδια συνέπεια και εκεί ο Δικέφαλος του Βορρά, κατάλαβε πως μπορεί να πάρει πολλά παραπάνω από αυτό το παιχνίδι. Η «Ένωση» κατέρρευσε πνευματικά, οι «ασπρόμαυροι» το αντιλήφθηκαν και χτύπησαν καταδρομικά σε εκείνους που στεκόντουσαν το λιγότερο καλά στο χόρτο.
Τα υπόλοιπα γράφτηκαν στην ιστορία του αγώνα. Η ισοφάριση ήρθε άμεσα και κάπου εκεί φάνηκε πως αν μια ομάδα πάρει το τρίποντο θα είναι αυτή του Λουτσέσκου. Πράγματι λίγα λεπτά πριν συμπληρωθούν τα 90, ο Τσάλοφ έκανε μια εξαιρετική ενέργεια, πάσαρε στον Πέλκα, που είχε μόλις περάσει ως αλλαγή και σκόραρε για το τελικό 2-3.
Πρωταγωνιστές σε αυτή την νίκη τα δικά του παιδία. Ο Κωνσταντέλιας με το εκπληκτικό του τελείωμα, που έδωσε το έναυσμα για την ανατροπή και όλη η εικόνα του φυσικά, καθώς ακόμα και στο κακό διάστημα ήταν ο μόνος που έκανε προσπάθεια για κάτι δημιουργικό, ο Μιχαηλίδης με πολύ καλή παρουσία στα αμυντικά του καθήκοντα και με δύο τρομερές μεγάλες μπαλιές στα δύο από τα τρία γκολ, ενώ το κερασάκι ήταν ο Πέλκας που σκόραρε το νικητήριο τέρμα, μόλις μπήκε στον αγώνα.
Φτάσαμε στα τέλη του Μάρτη, παραλίγο Απρίλιος για να κάνει η ομάδα νίκη σε ντέρμπι. Μια νίκη απαραίτητη, που δικαίως πανηγυρίστηκε από όλο τον οργανισμό. Είναι μια ανάσα, σε αντίθεση με την εσωστρέφεια που υπάρχει από χθες σε Παναθηναϊκό και ΑΕΚ.
Ωστόσο εξακολουθεί να είναι τέταρτος και επιβάλλεται να αλλάξει πολλά σε όλα τα επίπεδα, καθώς δεν έγινε superteam σε ένα βράδυ. Δικαιούται μετά την χθεσινή νίκη να κοιτάει ψηλότερα, είναι υποχρεωμένος όμως να βελτιωθεί και να δώσει την μάχη του για την δεύτερη θέση μέχρι τέλους.
Υ.Γ. Με την λήξη της αναμέτρησης είχαμε την σκηνή της χρονιάς με τους Ντέλια και Πήλιο να δίνουν τις φανέλες τους στον μικρό φίλο τη ΑΕΚ, που κέρδισε την μάχη με τον καρκίνο και έδωσε ένα δυνατό μήνυμα προς όλους μας.
