Μόλις 33 ημέρες έχουν περάσει από το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό στις 5 Οκτωβρίου, τότε που η ένταση και η αμφιβολία γύρω από τον ΠΑΟΚ είχαν χτυπήσει κόκκινο. Τότε που η ήττα από τον Λεβαδειακό, με τα τέσσερα γκολ που δέχθηκε η ομάδα, έγινε το σημείο αναφοράς για φωνές αποπομπής και «τελειωμένων κύκλων». Η κοινωνία των φιλάθλων, τα Μέσα, ακόμη και κομμάτια της διοίκησης φάνταζαν έτοιμοι να πάρουν δραστικές αποφάσεις. Η συζήτηση για την απομάκρυνση του Ράζβαν Λουτσέσκου ήταν έντονη και η πίεση ασφυκτική.
Κι όμως, λίγες ώρες πριν από εκείνο το ματς, έγραψα άρθρο στο PAOKDAY με τίτλο: «Δεν είναι ώρα για πειράματα: Η μοναδική διέξοδος από την κρίση λέγεται Λουτσέσκου». Το επιχείρημα ήταν απλό και ξεκάθαρο: η ομάδα χρειάζεται σταθερότητα και γνώση, όχι πειραματισμούς και αλλαγές «αέρα στα αποδυτήρια». Ο Λουτσέσκου δεν είναι απλώς ένας προπονητής, είναι ο άνθρωπος που έχτισε τον ΠΑΟΚ της σύγχρονης εποχής, με τίτλους, συμμετοχές και νίκες που μιλούν από μόνα τους.
Σήμερα, 33 ημέρες μετά, τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: 24 γκολ σε επτά αναμετρήσεις ( δηλαδή 3,4 ανά παιχνίδι) και μόλις πέντε τέρματα παθητικό. Η ομάδα ξαναβρήκε αυτοπεποίθηση, ρυθμό και κυρίως την πίστη στις δυνατότητές της. Η κρίση δεν εξαφανίστηκε μαγικά, αλλά η σωστή επιλογή στη σωστή στιγμή έκανε τη διαφορά.
Αυτή η ιστορία δεν είναι απλώς για νίκες ή γκολ. Είναι για υπομονή, στρατηγική και πίστη στο σχέδιο. Ο ΠΑΟΚ έδειξε ότι η σταθερότητα, η συνέπεια και η εμπιστοσύνη στο κορυφαίο προπονητικό του κεφάλαιο, μπορούν να γυρίσουν την κατάσταση σε ριζικά θετική τροχιά.
Ο Ράζβαν Λουτσέσκου έχει ευθύνες, δεν το αμφισβητεί κανείς. Αλλά έχει και την ικανότητα να τις αναλάβει και να οδηγήσει την ομάδα έξω από δύσκολες καταστάσεις. Και όπως φάνηκε, όταν του δίνεται χρόνος και στήριξη, ο ΠΑΟΚ δεν επιβιώνει μόνο, αναγεννιέται.
Τα υπόλοιπα είναι ιστορία…
