Η πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια θα ήταν ένα από τα μεγαλύτερα και ίσως ανεξήγητα λάθη της εποχής Σαββίδη στον ΠΑΟΚ. Κι αν κάτι απέτρεψε αυτή την κίνηση, δεν ήταν απλώς η λογική, αλλά και η μαζική, άμεση και ξεκάθαρη αντίδραση του κόσμου. Οι φίλαθλοι του «Δικεφάλου» έστειλαν ένα μήνυμα πιο ηχηρό από κάθε επίσημη τοποθέτηση: ο Κωνσταντέλιας δεν πωλείται όχι τώρα, όχι έτσι.
Για την αξία του Έλληνα μεσοεπιθετικού έχουν ειπωθεί τα πάντα. Ταλέντο, ωριμότητα, ηγετικά χαρακτηριστικά, αγωνιστική επιρροή, σύνδεση με την κερκίδα. Δεν πρόκειται απλώς για έναν παίκτη με τεράστια προοπτική, αλλά για έναν από τους ελάχιστους που μπορούν να εξελιχθούν σε “σημαία” του συλλόγου. Και όμως, φτάσαμε ένα βήμα πριν το αδιανόητο: να παραχωρηθεί με πρόταση περίπου 18 εκατομμυρίων ευρώ, ποσό που ουδείς πιστεύει πως αντανακλά την πραγματική του αξία.
Το πιο ανησυχητικό δεν ήταν το ποσό, αλλά το timing. Μιλάμε για έναν σύλλογο που μέσα σε 11 μήνες έχει ήδη αποχωριστεί τρεις βασικούς ποδοσφαιριστές. Μια τέταρτη απώλεια και μάλιστα αυτή του σημαντικότερου Έλληνα παίκτη του ρόστερ σε μια χρονιά με υψηλές απαιτήσεις, θα ήταν καταστροφική όχι μόνο αγωνιστικά, αλλά και ψυχολογικά για τον σύλλογο και την οπαδική του βάση.
Το ακόμα πιο εντυπωσιακό (και θετικό) είναι πως η… στροφή της ΠΑΕ δεν άργησε. Ο ΠΑΟΚ πήγε να κάνει το λάθος, αλλά ο ίδιος ο ΠΑΟΚ το διόρθωσε. Όσοι ειρωνεύονται τον Ιβάν Σαββίδη για τις τελευταίες εξελίξεις είτε δεν καταλαβαίνουν είτε προσποιούνται ότι δεν καταλαβαίνουν. Η αλήθεια είναι πως, υπό την πίεση των γεγονότων και των έντονων αντιδράσεων, στον ΠΑΟΚ είδαν καθαρά τι θα σήμαινε μια τέτοια πώληση. Ο κόσμος έπαιξε τον ρόλο του. Και αυτό από μόνο του είναι ένα τεράστιο κέρδος.
Ο Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν είναι απλώς ένας πολλά υποσχόμενος παίκτης. Είναι το παρόν και το μέλλον του ΠΑΟΚ. Είναι ένας ποδοσφαιριστής που, μέσα από τις τελευταίες εξελίξεις, φορτίστηκε ψυχολογικά αλλά ταυτόχρονα ένιωσε το βάρος και τη σημασία που έχει για το σύλλογο. Αυτό και μόνο μπορεί να λειτουργήσει ως καύσιμο για να πάει ακόμα ψηλότερα.
Ο Κωνσταντέλιας έμεινε και αυτό είναι μια νίκη λογικής, συναισθήματος και ταυτότητας.
