Τις τελευταίες ώρες, οι πληροφορίες που κυκλοφορούν αναφέρουν πως το OPEN ενδέχεται να αποκτήσει τα τηλεοπτικά δικαιώματα του ΠΑΟΚ για την επόμενη σεζόν. Αν και τίποτα δεν έχει ακόμα οριστικοποιηθεί, το ενδεχόμενο αυτό ανοίγει ξανά μια συζήτηση που έχει απασχολήσει στο παρελθόν την ασπρόμαυρη οικογένεια.
Πριν από κάθε σχόλιο, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάτι: κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τους φιλάθλους που βλέπουν θετικά ή με ανακούφιση την προοπτική να καλυφθούν τα τηλεοπτικά του ΠΑΟΚ, ανεξαρτήτως του μέσου. Είναι εύλογη η ανάγκη του κόσμου να βλέπει την ομάδα του και είναι κατανοητό ότι πολλοί επιλέγουν να σταθούν στο πρακτικό κομμάτι.
Ωστόσο, η ουσία του θέματος βρίσκεται αλλού. Αν ο ΠΑΟΚ οδηγηθεί στην παραχώρηση των τηλεοπτικών του στο OPEN, αυτό πιθανότατα σημαίνει ότι είτε δεν έχει υπάρξει προσφορά από ανεξάρτητο τηλεοπτικό πάροχο, είτε —ακόμη πιο ανησυχητικό— έχει υπάρξει προσφορά, αλλά σε επίπεδο που δεν ανταποκρίνεται στο brand και την εμπορική δυναμική του συλλόγου.
Το OPEN, ως γνωστόν, είναι μέσο συμφερόντων του Ιβάν Σαββίδη. Αυτό σημαίνει πως οποιαδήποτε οικονομική συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών δεν μπορεί να καταγραφεί ως “καθαρό” έσοδο για την ΠΑΕ, σύμφωνα με τους κανόνες της UEFA και του Financial Fair Play. Τα χρήματα που προέρχονται από τον ίδιο τον ιδιοκτήτη, έστω και μέσω άλλης εταιρίας του, δεν αυξάνουν την εμπορική αξία της ομάδας ούτε τη βοηθούν να χτίσει οικονομική ανεξαρτησία.
Η παραχώρηση των τηλεοπτικών στο OPEN δεν μπορεί να ιδωθεί ως επιτυχία, αλλά ως λύση ανάγκης. Μια προσωρινή διευθέτηση που δεν εξυπηρετεί στρατηγικά τον ΠΑΟΚ, ούτε τον τοποθετεί εκεί που πραγματικά ανήκει στην αγορά των τηλεοπτικών δικαιωμάτων.
Σε κάθε περίπτωση, αυτό που χρειάζεται ο ΠΑΟΚ είναι μια ξεκάθαρη και στιβαρή στρατηγική στο κομμάτι των τηλεοπτικών. Όχι απλώς κάλυψη, αλλά επιλογές που θα αντικατοπτρίζουν το πραγματικό μέγεθος και τη δυναμική του συλλόγου. Αν ο Δικέφαλος δεν αντιμετωπίζεται — ούτε καν από την αγορά — ως ισχυρό εμπορικό brand, τότε το πρόβλημα είναι βαθύτερο και απαιτεί γενναίες αποφάσεις. Οι λύσεις ανάγκης μπορεί να δώσουν ανάσες, αλλά δεν χτίζουν προοπτική.
