Ο μπασκετικός ΠΑΟΚ βρίσκεται στην κρισιμότερη φάση της ιστορίας του και έχει ανάγκη από ανθρώπους που τον αγαπούν, που νιώθουν από ΠΑΟΚ, που δε θα έχουν το εγώ τους πάνω από την ομάδα, που θα βάλουν πλάτη όταν χρειαστεί, που θα δώσουν και την ψυχή τους για να πετύχει η ομάδα τους χαμηλούς στόχους που θα έχει την επόμενη, τουλάχιστον, σεζόν. Το ξέρω πως όλα αυτά είναι τετριμμένα και βαρετά, αλλά αυτή είναι η αλήθεια.
Η πραγματικότητα είναι σκληρή και ο Φλεβαράκης τη δεδομένη χρονική στιγμή ήταν η λογικότερη και πιο ορθολογική λύση. Όνομα ο Ζντοβτς αλλά πολλά τα λεφτά, προσωπικότητα ο Μούλα αλλά με μικρή προπονητική εμπειρία, μυαλό ο Χαραλαμπίδης και σημαία μας, αλλά όχι ακόμα. Το τάιμινγκ έδειχνε τον Κώστα από πέρσι ακόμα που φαινόταν ότι θα αποχωρήσει ο Παπαθεοδώρου. Ένα δικό μας παιδί, ο τελευταίος προπονητής με τον οποίο ο ΠΑΟΚ κατέκτησε τίτλο πριν από 20 χρόνια και που την επόμενη χρονιά έπαιξε στους τελευταίους τελικούς ελληνικού πρωταθλήματος της ιστορίας μας, είναι ξανά εδώ.
Η καριέρα του μπορεί αντικειμενικά να μην λέει και πολλά, προπονητής ειδικών αποστολών μάλλον δε μπορεί να θεωρηθεί αφού με τις δύο τελευταίες ομάδες που κοούτσαρε στη χώρα μας (Ρέθυμνο και Ρόδος) απέτυχε, όπως απέτυχε και στο μικρό του πέρασμα από τον πάγκο μας το 2008, αλλά ο Coach F είναι εδώ και αυτό έχει σημασία. Τώρα καλείται άμεσα να μπει στο κλίμα και να τα βάλει με ένα βουνό προβλήματα, να χτίσει μια ομάδα σε χρόνο ρεκόρ, με τον Μαργαρίτη, μάλλον τον Τσόχλα και τον Σχίζα, συν τους Καραμανώλη και Κλωνάρα (τι απέγινε άραγε ο Καρράς;) να είναι οι μοναδικοί κανονικοί μας καλαθοσφαιριστές, αφού ο Λίνος μάλλον δε ψήνεται και αποχωρεί.
Ο Φλεβαράκης θα πρέπει βιαστικά να επιλέξει κάποιους από τους λίγους Έλληνες που είναι ακόμα ελεύθεροι στην αγορά (ακούγονται Παπαντωνίου και Γιάνκοβιτς οι οποίοι είναι μάλλον και οι καλύτεροι διαθέσιμοι), πρέπει να ποντάρει σε ξένους λαχεία με πολύ μικρά συμβόλαια(έχει κάνει πολλές σωστές επιλογές ξένων στο παρελθόν κυρίως στα Τρίκαλα) και φυσικά να λειτουργήσει ως ένα τείχος για να μην επηρεάζεται το αγωνιστικό τμήμα από όσα θα λέγονται και θα γράφονται, από καθυστερήσεις σε πληρωμές, αλλαγές παιχτών μέσα στη σεζόν και γενικότερα από τα εξωαγωνιστικά προβλήματα που αντιμετωπίζει κάθε ομάδα με οικονομικά προβλήματα. Οπότε κόουτς, με όλη μας την καρδιά, καλό κουράγιο και καλή δύναμη.
Μόνη λύση φυσικά για να έχει το τμήμα μια σχετικά αξιοπρεπή πορεία παραμένει αυτό το πολύ ωραίο και χιλιοειπωμένο ποίημα: η στήριξη του λαού του ΠΑΟΚ με διαρκείας και μαζική παρουσία στο Παλατάκι. Η αλήθεια είναι πως έστω και 1000 άνθρωποι στο γήπεδό μας μπορούν να βοηθήσουν να δημιουργηθεί μια έδρα φρούριο που θα φέρει νίκες σε κρίσιμους αγώνες, κάτι που θα μας αποτρέψει από δύσκολους μήνες στο τέλος της χρονιάς. Και όλα αυτά για να έχουμε τον Ιβάν όσο το δυνατό λιγότερη ανάγκη γίνεται…
