Εγώ πάλι έχω κουραστεί από εμάς τους ίδιους!
Προβληματική η ομάδα, μια του ύψους μια του βάθους, μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Δεν γίνεται όμως την μία αγωνιστική η ομάδα να γίνεται ΟΜΑΔΑΡΑ και την άλλη αγωνιστική η ομάδα να είναι για πέταμα. Δεν γίνεται μετά από ένα ματς να πηγαίνουμε για τίτλο έστω αυτόν του κυπέλλου και μετά από κάποιο άλλο ματς να ζητάμε κεφάλια.
Ας αποφασίσουμε!
Μετά το 2-2 κόντρα στον Απόλλωνα Σμύρνης είμαστε όλοι πυρ και μανία.
Αν… Αν το φάουλ στο τελευταιο λεπτό γινόταν γκολ και εληγε το ματς 3-2 τι θα λέγαμε;
Θα μιλούσαμε για ΠΑΟΚτσήδικη ψυχή, για ΠΑΟΚ από μέταλλο, για καρδιά πρωταθλητή κλπ;
Ναι ή Όχι;
Ας το πάρουμε πρέφα πως η ομάδα ακόμα βιώνει περίοδο μεταβατική. Για να βρεθεί ξανά η ιδανική αήττητη συνταγη μάλλον θέλει πολύ χρόνο. Τι να κάνουμε τώρα;
Σε fast forward δεν μπαίνει η εξέλιξη της ομάδας!
Θέλει υπομονή είτε ακούγεται κλισέ είτε όχι…
