Η ΚΑΕ ΠΑΟΚ βρίσκεται μπροστά σε μια σπάνια ευκαιρία. Η είσοδος του Τέλη Μυστακίδη στην ιδιοκτησία φαίνεται πως είναι προ των πυλών και δημιουργεί προϋποθέσεις για μια νέα εποχή στο μπασκετικό τμήμα. Μια εποχή που μπορεί να ξαναδώσει προοπτική σε έναν σύλλογο ταλαιπωρημένο επί δεκαετίες. Κι όμως, αντί αυτή η προοπτική να συσπειρώνει και να εμπνέει, δηλητηριάζεται καθημερινά από ένα στρεβλό επικοινωνιακό παιχνίδι.
Δεν υπάρχει φίλαθλος του ΠΑΟΚ που να μην αναγνωρίζει την κληρονομιά του Ιβάν Σαββίδη. Σε δεκατρία χρόνια έφερε τίτλους όσους χρειάστηκαν ενενήντα για να συγκεντρωθούν στο παρελθόν. Η παρουσία του σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή και η συνεισφορά του είναι μετρήσιμη. Το ίδιο ισχύει και για τον Μυστακίδη, που έρχεται τώρα να βάλει το δικό του λιθαράκι. Ο ένας δεν αναιρεί τον άλλον, ούτε υπάρχει λόγος να παρουσιαστούν ως ανταγωνιστές. Μόνο που κάποιοι, είτε από αφέλεια είτε από σκοπιμότητα, καλλιεργούν μια λανθασμένη αντιπαράθεση, λες και ο ΠΑΟΚ έχει ανάγκη από εσωτερικούς εχθρούς.
Κι εδώ ακριβώς μπαίνουν τα ΜΜΕ. Αντί να κρατούν τον ρόλο του ψύχραιμου παρατηρητή, μετατρέπονται σε μέρος του προβλήματος. Στήνουν δίπολα, χαράσσουν γραμμές, παίζουν το παιχνίδι του «νέου» απέναντι στον «παλιό», σαν να πρόκειται για τηλεοπτικό ριάλιτι. Με υπερβολικούς τίτλους και δήθεν «αποκαλύψεις» που αλλάζουν κάθε εβδομάδα, δεν υπηρετούν ούτε τον Μυστακίδη ούτε τον Σαββίδη, μόνο τον ίδιο τους τον εαυτό.
Το χειρότερο; Όσοι βγήκαν μπροστά να στηρίξουν τον νέο επενδυτή με υπερβολικό ζήλο, του έκαναν μεγαλύτερη ζημιά από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές του Σαββίδη. Γιατί η άκριτη υπεράσπιση είναι εξίσου δηλητηριώδης με την εμπάθεια. Ο κόσμος του ΠΑΟΚ δεν τρώει κουτόχορτο, αντιλαμβάνεται πότε υπάρχει ειλικρίνεια και πότε σερβίρεται μια κατευθυνόμενη αφήγηση. Και όταν βλέπει αυτή την αφήγηση να αλλάζει μέρα με τη μέρα, το μόνο που μένει είναι καχυποψία και αποστροφή.
Η ουσία είναι απλή. Ο ΠΑΟΚ δεν χρειάζεται άλλα επικοινωνιακά παιχνίδια. Δεν χρειάζεται «ασπίδες» και «στρατούς» στα ΜΜΕ, που τελικά περισσότερο μπερδεύουν παρά ξεκαθαρίζουν. Χρειάζεται σοβαρότητα, καθαρότητα και πράξεις. Αν η νέα εποχή του Μυστακίδη κριθεί, θα κριθεί στο παρκέ, στις επιλογές διοίκησης, στη διαχείριση της καθημερινότητας, όχι στις φανταχτερές ατάκες και στις μικροπολιτικές κορώνες.
Ο ΠΑΟΚ έχει μπροστά του μια μεγάλη ευκαιρία και είναι στο χέρι των πρωταγωνιστών να την αξιοποιήσουν. Αν χαθεί μέσα στον επικοινωνιακό θόρυβο και τις λανθασμένες αντιπαραθέσεις, τότε το πρόβλημα δεν θα είναι ο Μυστακίδης ή ο Σαββίδης. Θα είναι εκείνοι που νόμισαν πως μπορούν να χειραγωγήσουν τη συνείδηση του κόσμου με μικροπαιχνίδια. Και αυτοί δεν θα γράψουν ποτέ ιστορία.
