Άκουσε πολλά. Πάρα πολλά. Κατηγορήθηκε σχεδόν για τα πάντα, παρότι παρέλαβε μία ομάδα που δεν ήταν δική του και μάλιστα λίγο πριν ξεκινήσει η περσινή προετοιμασία. Ο ΠΑΟΚ έμοιαζε άδειος μετά την κατάκτηση του πρωταθλήματος και όλα έδειχναν να πηγαίνουν στραβά.
Ο Αμπέλ Φερέιρα όμως το πάλεψε. Το πάλεψε πάρα πολύ. Δοκίμασε κάθε πιθανό και απίθανο τακτικό σχηματισμό, ανακάτεψε αμέτρητες φορές την τράπουλα και σε μία τρομακτική ταραγμένη σεζόν με αφαιρέσεις βαθμών, τον ΠΑΟΚ στα δικαστήρια κατάφερε ξανά κόντρα σε όλους να πάρει την δεύτερη θέση στα πλέι-οφ, μένοντας αλώβητος στον «τελικό» για το Champions League στο ΟΑΚΑ απέναντι στην ΑΕΚ.
Κάπως έτσι, κέρδισε το δικαίωμα να πάρει μία δεύτερη ευκαιρία. Να χτίσει την ομάδα, όπως την σκέφτεται, όπως την ονειρεύεται. Να την δουλέψει, να την σμιλέψει, να την προετοιμάσει όπως ο ίδιος πιστεύει.
Ούτε τώρα είχε μεγάλη πίστωση χρόνου. Η σεζόν του ΠΑΟΚ άρχισε 20 ημέρες μετά το τέλος της προηγούμενης. Η προετοιμασία ήταν κουτσουρεμένη. Μεταγραφές δεν έγιναν (πλην του Σβαμπ). Ο Πορτογάλος τεχνικός έπρεπε να γίνει δημιουργικός και ευφάνταστος.
Έπιασε… κορόιδο την Μπεσικτάς και με υποδειγματικό στήσιμο, την χτύπησε εκεί που πονούσε για να έρθει το πειστικό 3-1, που έβγαλε από τον ΠΑΟΚ ένα τεράστιο βαρίδιο άγχους από τους ώμους του.
Η κλήρωση απέναντι στην Μπενφίκα ήταν το ματς της ζωής του. Εκεί που όλοι έβλεπαν ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο, ο Αμπέλ Φερέιρα έβλεπε την μεγάλη ευκαιρία να κοντραριστεί στα ίσα με ένα ιερό τέρας της χώρας του (Μπενφίκα), αλλά και τον εμβληματικό Ζόρζε Ζεσούς.
Το βράδυ αυτό ήταν το δικό του βράδυ. Ο ΠΑΟΚ έκανε το τέλειο παιχνίδι, παίζοντας με τον μοναδικό τρόπο που θα μπορούσε να προκριθεί. Με μυαλό, συγκέντρωση, δύναμη, πάθος. Με αυτοθυσία, πλάνο, οργάνωση. Το 3-4-2-1 (ή 5-4-1 για τις ανάγκες του ματς) λειτούργησε τέλεια.
Ο Δικέφαλος έκανε την Μπενφίκα να πιστέψει ότι… τον έχει και χτύπησε σαν κόμπρα στις αντεπιθέσεις. Εκεί που ο Δημήτρης Γιαννούλης βρήκε μπόσικο τον Αντρέ Αλμέιντα ίσως στο μοναδικό ματς-απ, το οποίο είχε σε αθλητικό επίπεδο ο ΠΑΟΚ.
Την ώρα που ο πανικόβλητος μετά το γκολ Ζόρζε Ζεσούς γέμιζε επιθετικούς την περιοχή του ΠΑΟΚ, κάνοντας το έργο του πιο εύκολο, ο Αμπέλ Φερέιρα με συνετές κινήσεις από τον πάγκο, έβαλε στο παιχνίδι τον game-changer Άντρια Ζίβκοβιτς και θωράκισε τα μετόπισθεν με τον Εσίτι, δίχως να δώσει εντολή για οπισθοχώρηση.
Για ένα ακόμα ευρωπαϊκό ματς, ο Πορτογάλος τεχνικός κατέθεσε τα διαπιστευτήρια του, ξορκίζοντας το φάντασμα του Ράζβαν Λουτσέσκου, το οποίο βρισκόταν εδώ και ένα χρόνο πάνω από την Τούμπα.
Η πρόκριση είναι και δικό του επίτευγμα, κυρίως γιατί πρόκειται για την δική του ομάδα. Τώρα πια με περισσότερη ηρεμία, περισσότερη εμπιστοσύνη, λιγότερη πίεση, λιγότερες φωνές, μπορεί να βάλει ακόμα περισσότερες πινελιές και να χτίσει τον ΠΑΟΚ που ονειρεύεται.
sdna.gr
