Μεγάλη κουβέντα γίνεται το τελευταίο χρονικό διάστημα για τις μεταγραφές που έγιναν στον ΠΑΟΚ και την ποιοτική αναβάθμιση που τελικά έγινε παρά τις μεγάλες καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν για ακόμη μια χρονιά.
Καθυστερήσεις που αν η προεργασία για τα μεταγραφικά γινόταν αρκετό καιρό πιο πριν τότε δεν θα υπήρχε καθυστέρηση γιατί σε πολλές περιπτώσεις όπως για παράδειγμα η περίπτωση του Γκαμπιαντίνι θα είχε ολοκληρωθεί πολύ καιρό πιο πριν.
Άρα η καθυστέρηση δεν ήταν αναπόφευκτη και είναι λανθασμένο πως στην Ελλάδα θεωρείται κάτι δεδομένο. Γεγονός που είναι εκτός ποδοσφαιρικής λογικης.
Κάτι που έχει σαν αποτέλεσμα ο προπονητής να έχει κάποιους παίκτες από την αρχή της προετοιμασίας και να μην χρειαστεί να πάρει ο σύλλογος το μεγάλο ρίσκο στα πρώτα Ευρωπαϊκά ματς να πάει χωρίς μεταγραφική ενίσχυση.
Πέρσι αυτό δεν βγήκε στον ΠΑΟΚ και γνώρισε έναν ντροπιαστικό αποκλεισμό από την Λέφσκι Σόφιας. Φέτος ο Λουτσέσκου φρόντισε να κάνει μια εξαιρετική δουλειά στην προετοιμασία και να παρουσιάσει εντυπωσιακή εικόνα και αποτελέσματα που οδήγησαν μέχρι και τους ομίλους του Conference League.
H επιτυχία είναι στον προπονητή και στους παρόντες που έδωσαν την συγκεκριμένη “μάχη”. Απλά θα πρέπει να κρατηθούν κάποιες ισορροπίες και η αναγνώριση να μην περάσει σε αποθέωση.
Γιατί πολύ απλά η παρουσία του “Δικεφάλου” στους ομίλους ήταν το ελάχιστο του Ευρωπαϊκού στόχου που έχει τεθεί από την ιδιοκτησία και την διοίκηση προς την ομάδα.
