Η επιλογή του Άνδρεας Παπαμιμίκος ως συμβούλου του Ιβάν Σαββίδης στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ έρχεται σε μια χρονική συγκυρία όπου το διοικητικό τοπίο της ομάδας βρίσκεται σε φάση αναδιάρθρωσης. Η αποχώρηση στελεχών όπως ο Μάκης Γκαγκάτσης και ο Κυριάκος Κυριάκος έχει αφήσει ένα εμφανές κενό, το οποίο εκ των πραγμάτων έπρεπε να καλυφθεί.
Σε αυτό το πλαίσιο, η απόφαση για την τοποθέτηση ενός νέου προσώπου σε συμβουλευτικό ρόλο δεν αποτελεί έκπληξη. Αντιθέτως, μπορεί να θεωρηθεί ως μια αναμενόμενη κίνηση, με στόχο τη διατήρηση της διοικητικής συνοχής και της λειτουργικής συνέχειας της ΠΑΕ. Το ζήτημα, ωστόσο, που τίθεται δεν είναι τόσο η ανάγκη της επιλογής, αλλά η καταλληλότητα του προσώπου.
Οι πρώτες αντιδράσεις που εκφράστηκαν ( κυρίως σε επίπεδο δημόσιου διαλόγου και social media) κινούνται σε δύο κατευθύνσεις. Από τη μία πλευρά, υπάρχουν εκείνοι που αντιμετωπίζουν την επιλογή με επιφύλαξη, εστιάζοντας στο παρελθόν και το προφίλ του νέου συμβούλου. Από την άλλη, διατυπώνεται η άποψη ότι κάθε κρίση πρέπει να βασίζεται σε απτά δεδομένα και όχι σε προκαταλήψεις ή «ταμπέλες».
Η πραγματικότητα πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση. Σε τέτοιου είδους αποφάσεις, η αξιολόγηση δεν μπορεί να είναι ούτε άμεση ούτε επιφανειακή. Ο ρόλος του συμβούλου σε μια ΠΑΕ με το μέγεθος και τις απαιτήσεις του ΠΑΟΚ είναι πολυσύνθετος και τα αποτελέσματα της παρουσίας του κρίνονται σε βάθος χρόνου.
Καθοριστικός παράγοντας θα είναι η πρακτική συνεισφορά του στο οργανωτικό και στρατηγικό επίπεδο, αλλά και η ποιότητα της επικοινωνίας με τον κόσμο της ομάδας.
Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση γύρω από πρόσωπα δεν θα πρέπει να υποκαθιστά την ουσία. Ο ΠΑΟΚ βρίσκεται σε μια περίοδο που απαιτεί σταθερότητα, ξεκάθαρο σχεδιασμό και αποτελεσματικότητα σε όλα τα επίπεδα. Το αν η συγκεκριμένη επιλογή θα συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση, θα φανεί στην πράξη, μακριά από τον θόρυβο της στιγμής και τις εύκολες εντυπώσεις.
