Η κατάσταση στον ΠΑΟΚ έχει πλέον ξεφύγει από τα όρια της αγωνιστικής ή διοικητικής διαχείρισης. Εδώ και αρκετές ημέρες, το θέμα της παραμονής ή όχι του Ραζβάν Λουτσέσκου έχει μετατραπεί σε ένα σίριαλ, χωρίς σαφές τέλος, με φήμες και εκτιμήσεις να διαδέχονται η μία την άλλη.
Ο προβληματισμός είναι διάχυτος και η δυσαρέσκεια στον κόσμο έκδηλη. Δεν είναι μονάχα η αγωνία για το τι μέλλει γενέσθαι στο ποδοσφαιρικό τμήμα. Είναι η γενικότερη εικόνα που εκπέμπει ο σύλλογος: έλλειψη ξεκάθαρης στρατηγικής, απουσία οργανωμένης επικοινωνίας και διαρκής αβεβαιότητα για το αύριο.
Αν ο ΠΑΟΚ έχει αποφασίσει να προχωρήσει χωρίς τον προπονητή που συνέδεσε το όνομά του με ιστορικές επιτυχίες, οφείλει να το πράξει με θεσμική σοβαρότητα, διαφάνεια και σεβασμό τόσο προς τον ίδιο όσο και προς τον κόσμο. Το να σέρνεται ένα τόσο σοβαρό ζήτημα χωρίς επίσημες τοποθετήσεις και καθαρές κινήσεις μόνο ζημιά προκαλεί, τόσο στο εσωτερικό του οργανισμού όσο και στην εξωτερική του εικόνα.
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι αυτή η στασιμότητα επηρεάζει και το αγωνιστικό πλάνο. Ο ΠΑΟΚ μπαίνει σε μια κρίσιμη περίοδο, όπου απαιτείται ξεκάθαρη κατεύθυνση, αποφασιστικότητα και επαγγελματισμός στον σχεδιασμό της επόμενης ημέρας. Αντιθέτως, το μόνο που φαίνεται να υπάρχει είναι καθυστερήσεις, εσωστρέφεια και παρασκηνιακές διαρροές που δεν τιμούν το μέγεθος και τη δυναμική του συλλόγου.
Η χρονιά που διανύουμε είναι συμβολική. Ο ΠΑΟΚ συμπληρώνει 100 χρόνια ιστορίας. Αντί αυτή να συνοδευτεί από σταθερότητα και σχέδιο για το μέλλον, κινδυνεύει να στιγματιστεί από κρίσεις και αποφάσεις που λαμβάνονται με καθυστέρηση και αμφισημία.
Είναι ώρα οι υπεύθυνοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Όχι για να δικαιολογηθούν, αλλά για να χαράξουν ξεκάθαρη πορεία. Ο ΠΑΟΚ δεν έχει την πολυτέλεια να χάνει χρόνο ούτε να παίζει με την εμπιστοσύνη του κόσμου του. Το απαιτούν η ιστορία, η στιγμή και —κυρίως— το μέλλον του συλλόγου.
