Ο Ιβάν Σαββίδης, με τις πρόσφατες τοποθετήσεις του στην επιτροπή των 100 χρόνων του ΠΑΟΚ, υπενθύμισε ότι στο ελληνικό ποδόσφαιρο (και γενικότερα στον αθλητισμό) υπάρχει χώρος και για μια διαφορετική φιλοσοφία διοίκησης. Σε ένα περιβάλλον όπου για δεκαετίες κυριάρχησαν οι κραυγές, οι προκλήσεις και οι ατάκες του τύπου «να κερδίζουμε εμείς και όλοι οι άλλοι να πάνε να…», ο ισχυρός άνδρας του ΠΑΟΚ επέλεξε έναν άλλο δρόμο: αυτόν της αξιοπρέπειας, του μέτρου και της ηθικής νομιμοποίησης της επιτυχίας.
Η φράση «Θέλουμε να είμαστε στην κορυφή, αλλά όχι για να μας μισούν. Θέλουμε να μας σέβονται και να μας αναγνωρίζουν» δεν είναι απλώς επικοινωνιακή. Είναι μια ξεκάθαρη δήλωση φιλοσοφίας. Σε ένα σύστημα όπου η δύναμη συχνά ταυτίζεται με τον φόβο, την επιβολή και τις παρασκηνιακές νίκες, ο Σαββίδης μιλά για σεβασμό και αναγνώριση. Δηλαδή για μια κορυφή που δεν κατακτιέται μόνο με τίτλους, αλλά και με τον τρόπο που αυτοί έρχονται.
Και το σημαντικότερο: αυτή η προσέγγιση δεν έμεινε στα λόγια. Την έκανε πράξη. Διότι κανείς, αντικειμενικά, δεν μπορεί να αμφισβητήσει το πρωτάθλημα του 2019, που ο ΠΑΟΚ κατέκτησε αήττητος, κάτι ιστορικό και αδιαμφισβήτητο. Όπως κανείς δεν μπορεί να μειώσει και το πρωτάθλημα του 2024, όταν ο ΠΑΟΚ, κόντρα σε όλα τα προγνωστικά, κέρδισε όλα τα κρίσιμα ντέρμπι στις τελευταίες αγωνιστικές, έκανε την απόλυτη ανατροπή και σήκωσε τον τίτλο μέσα στο γήπεδο. Όχι με μαθηματικά σενάρια, όχι με δώρα, αλλά με καθαρές νίκες απέναντι σε όλους.
Ακόμη πιο ουσιαστική είναι η τοποθέτησή του πως «αν ο ΠΑΟΚ ήθελε να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη, θα το είχε κάνει». Η φράση αυτή αγγίζει τον πυρήνα του ελληνικού ποδοσφαίρου, όπου συχνά το πρόβλημα δεν είναι ποιος έχει την εξουσία, αλλά πώς τη χρησιμοποιεί. Ο Σαββίδης δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει απλώς να αλλάξει χέρια η ισχύς, αλλά να αλλάξει λογική. Να αποδείξει ότι μπορείς να διεκδικείς και να κερδίζεις χωρίς να υιοθετείς τις ίδιες παθογένειες που κατήγγειλες.
Η πιο δυνατή, όμως, φράση είναι ίσως η εξής: «Είμαι περήφανος γιατί δεν δεχόμαστε να κερδίζουμε κάτι που δεν αξίζουμε». Σε μια χώρα όπου η καχυποψία συνοδεύει κάθε επιτυχία και όπου τίποτα δεν θεωρείται αυτονόητα καθαρό, αυτή η δήλωση αποκτά ιδιαίτερο βάρος όταν συνοδεύεται από αήττητους τίτλους και πρωταθλήματα που κρίνονται στα ντέρμπι. Εκεί όπου δεν χωρά καμία σκιά.
Φυσικά, ο Ιβάν Σαββίδης δεν είναι υπεράνω κριτικής. Όμως η συνολική διαδρομή του στον ΠΑΟΚ δείχνει κάτι ξεκάθαρο: μια προσπάθεια να συνδεθεί η επιτυχία με την αξία και όχι μόνο με την ισχύ.
Σε τελική ανάλυση, η παρακαταθήκη ενός παράγοντα δεν μετριέται μόνο με τα τρόπαια στη βιτρίνα, αλλά με το αποτύπωμα που αφήνει στο ίδιο το παιχνίδι. Και αν κάτι χαρακτηρίζει τον Ιβάν Σαββίδη, είναι ότι (είτε συμφωνεί κανείς μαζί του είτε όχι) προσπάθησε να αποδείξει πως μπορείς να φτάσεις στην κορυφή χωρίς να χρειάζεται να σε μισούν για τον τρόπο που ανέβηκες εκεί.
