Ποδοσφαιρική δραστηριότητα μετά από τόσο καιρό με τις ημέρες της αγωνιστικής ανομβρίας να λαμβάνουν τέλος.
Επιστροφή στη δική μας κανονικότητα, αυτή που είναι βαμμένη με χρώμα ασπρόμαυρο.
Και με εμάς… Με όλους εμάς να θέλουμε απλά να δούμε την ομάδα. Να πούμε πως έχει ΠΑΟΚ σήμερα. Να βρεθούμε ξανά στην Τούμπα. Έστω και από έξω. Να ειδωθούμε, να αντικρύσουμε γνώριμες φάτσες. Να κάνουμε σαματά με τα αδέρφια μας από την ΠΑΟΚτσήδικη κερκίδα.
Να πιούμε την ρετσίνα μας, να φάμε το βρώμικο μας, να κάνουμε το μουχαμπέτι μας, να φωνάξουμε τα συνθήματα μας. Όλο αυτό το ιερό τελετουργικό.
Από την μία λοιπόν, όλη αυτή η λαχτάρα, η όρεξη και η συσσωρευμένη διάθεση να μετράμε ξανά τα δευτερόλεπτα.
Και από την άλλη, ένα πρωτάθλημα που για πολλούς, αν όχι για όλους, έχει χάσει κάθε έννοια του. Πρέπει να ολοκληρωθεί για να πούμε πως ολοκληρώθηκε. Για να πούμε πως βγάλαμε πρωταθλητή.
Και δεν είναι το γεγονός πως εμείς δεν θέλουμε την ολοκλήρωση του. Αλλά οι καταστάσεις, όλα αυτά τα βιώματα, όλα αυτά που έχουμε δει και έχουμε ζήσει πάντα θα μας κάνουν να αναρωτιόμαστε τι θα γινόταν αν…
…αν ο ΠΑΟΚ ήταν στην πρώτη θέση της βαθμολογίας.
…αν ο ΠΑΟΚ είχε αυτή τη διαφορά από τους υπόλοιπους.
…αν έστω ο ΠΑΟΚ ήταν πρώτος ακόμη και με έναν βαθμό μπροστά χωρίς αφαιρέσεις και λοιπές τιμωρίες.
Εμείς όπως και να ‘χει, τον ΠΑΟΚ θέλουμε να δούμε. Πάντα τον ΠΑΟΚ θα θέλουμε να βλέπουμε. Ανεξάρτητα από το κάθετι.
Οι Κυριακές μας, μας νοιάζει να είναι ασπρόμαυρες!
Επειδή η μπάλα είναι απλά η αφορμή!
