Από την Κυριακή το βράδυ προσπαθώ να βάλω τις σκέψεις μου σε μια λογική σειρά χωρίς μεγάλη επιτυχία. Εδώ και λίγες μέρες κυριαρχεί ένα συνεχόμενο γράψε σβήσε, μέχρι να καταλήξω στο κείμενο που έχετε μπροστά σας.
Ο ΠΑΟΚ την φετινή σεζόν έβγαλε χαρακτήρα και έστειλε σε όλους ένα μήνυμα πως ποτέ δεν πρέπει να τον ξεγράφεις. Όσες φορές τον ξέγραψαν. Όσες φορές τον υποτίμησαν και τόλμησαν να τον ξεχάσουν. Τόσες απάντησε. Τόσες τους εξέθεσε.
Ποδοσφαιριστές, προπονητής και φίλαθλοι θα πρέπει να είναι περήφανοι για την κατάκτηση αυτού του πρωταθλήματος. Τόσο για το προφανές 4/4 στο τέλος με Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Παναθηναϊκό και Άρη. Αλλά και για το γεγονός πως σε ένα Ελληνικό πρωτάθλημα που το κοντέρ της τοξικότητας βαράει κόκκινο ακούς να τον ΠΑΡΑΔΕΧΟΝΤΑΙ όλοι, φίλοι και πολύ περισσότερο αντίπαλοι.
Ο “Δικέφαλος του Βορρά” κατέκτησε την κορυφή γιατί έκανε το πιο απλό πράγμα και ταυτόχρονα και πιο δύσκολο για Ελληνική ομάδα. Ακολούθησε ένα πλάνο με βάση την ποδοσφαιρική λογική. Το ποδόσφαιρο στο επίκεντρο, οι ακαδημίες σε πρώτο πλάνο, η σταθερότητα αδιαπραγμάτευτη, η συνέπεια και η πίστη στο πλάνο και στις καλές και στις κακές βραδιές εκεί.
Όμως δύο είναι τα πρόσωπα που έχουν βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή τους και έχουν ταυτιστεί και με αυτή την επιτυχία. Ο ένας είναι ο Ιβάν Σαββίδης που άλλαξε το ρου στου συλλόγου και ο άλλος είναι ο Ραζβάν Λουτσέσκου!
Η στήριξη του ενός στον άλλο, η σχέση που έχουν αναπτύξει, είναι το μεγάλο μυστικό της επιτυχίας του ΠΑΟΚ όλο αυτό το διάστημα. Μια σχέση εμπιστοσύνης που δείχνει πως είναι ικανή να οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερες κορυφές τον σύλλογο.
