Η χθεσινή βραδιά δεν είναι ο πάτος για το ελληνικό ποδόσφαιρο γιατί αυτός έχει έρθει προ πολλού. Όταν οι ιθύνοντες και διαχειριστές του προϊόντος που λέγεται Super League (διοικήσεις ομάδων, Επο, Superleague) δεν σέβονται το προϊόν που “πλασάρουν” και δεν ψάχνουν τρόπους βελτίωσης άλλης μιας ευρωπαϊκά αποτυχημένης χρονιάς για τις ελληνικές ομάδες θα καταλήγουμε πάντα στο ίδιο σημείο.
Αντί λοιπόν τώρα πριν την έναρξη του πρωταθλήματος να υπάρξει ένα ΔΣ της Superleague και μεταξύ των άλλων προβλημάτων (που δεν είναι της παρούσης) να βρεθεί μια λύση στο πως μπορεί να σταματήσει αυτή η ευρωπαϊκή κατρακύλα, θα αναλωθούμε πάλι στις εσωτερικές παθογένειες.
Τις κόντρες του κ. Μπαλτάκου με τον κ. Μαρινάκη των υπολοίπων διοικούντων των ομάδων μεταξύ τους και στο “χάιδεμα” η στρογγύλεμα των αποκλεισμών γράφοντας με στόμφο.
“Μαχητής Παναθηναϊκός πάλεψε κόντρα σε θεούς δαίμονες διαιτητές και τον κ. Θεοδωρίδη” (Για να φανατίσουμε και λίγο με την ελληνική κόντρα ξεχνώντας τον αργό μεταγραφικό σχεδιασμό).
“Γίγαντας Άρης πήγε να κάνει την μεγάλη ανατροπή αλλά δεν πήρε αυτό που αξίζε” (Για να πούμε μπράβο για το δεύτερο παιχνίδι αλλά να ξεχάσουμε την άθλια εικόνα του πρώτου).
“Ο ΠΑΟΚ ήξερε ότι δεν θα είναι έτοιμος είχε πολλές αλλαγές στο ροστερ του και το πλήρωσε” (Παραδοχή λάθους αλλά όχι και κινήσεις ωστε να αποφευχθεί).
Και τέλος ακόμα ακόμα και στον Ολυμπιακό ο Πέδρο Μάρτινς “πλήρωσε το μάρμαρο” του αποκλεισμού από την Μακάμπι Χάιφα και είδαμε την βελτιωμένη; εικόνα των ερυθρόλευκων και την εξαιρετικά αγχωτική πρόκριση κόντρα στην Σλόβαν Μπρατισλάβας. (Κριτική για τον ελλειπή μεταγραφικό σχεδιασμό που είναι εμφανής; Ελάχιστη).
Για να μην το γενικευουμε υπάρχουν και αρκετές φωνές λογικής απλά δυστυχώς δεν υπερισχύουν.
Έτσι λοιπόν το ελληνικό ποδόσφαιρο “ξυπνάει” στην επόμενη μέρα που μας κάνει να αναρωτιόμαστε. Υπάρχει άραγε φως στο τούνελ;
