Βγήκε κάποτε ο Ζαγοράκης και δήλωσε πως για τα επόμενα 3 χρόνια θα έχεις τον ίδιο προπονητή κλείνοντας την πόρτα κατάμουτρα σε κάθε φωνή που μιλούσε για απόλυση, παραίτηση ή αλλαγή του προπονητή!
Το πιο σημαντικό ήταν πως το έκανε πράξη. Και όλο αυτό απέδωσε. Το γιατί δεν απέφερε και καρπούς, το γνωρίζουμε όλοι. Δεν είναι η ώρα να μιλήσουμε για τις… «σπαθάτες» διαιτησίες που παίχτηκαν στις πλάτες του ΠΑΟΚ.
Η ουσία είναι πως ο τότε προπονητής ήξερε πως έχει στην διάθεση του τον χρόνο για να δουλέψει έχοντας την αμέριστη στήριξη της διοίκησης χωρίς να νιώθει πως κάθεται σε ηλεκτρική καρέκλα. Κι ας τερμάτισε η ομάδα ως 9η στην πρώτη του χρονιά στην Τούμπα. Την Τρίτη χρονιά η ομάδα διεκδικούσε να στεφθεί πρωταθλήτρια. Κάτι σημαίνει αυτό.
Κάπου οφείλεται το γεγονός πως η ομάδα μέσα σε μια χρονιά καταφέρνει να κάνει μόλις μία νίκη σε εκτός έδρας παιχνίδι (με Απόλλων Καλαμαριάς) επειδή περί κατορθώματος πρόκειται και την μεθεπόμενη πάει για πρωτάθλημα. Σημαίνει πως δόθηκε χώρος και χρόνος για να γίνει δουλειά.
Μια χαρά είναι όταν υπάρχει πίεση στην ομάδα αλλά πάντα μιλάμε για την παραγωγική πίεση. Αυτήν που είναι ικανή να αποφέρει κέρδος και όχι να φορτώνει με περίσσιο βάρος προπονητές, παίκτες και διοικήσεις.
Και για να προλάβω κάποιον που έχει την τάση να χάνει την ουσία και να παίρνει σβάρνα κάθε παράπλευρη οδό προκειμένου να δώσει μια απάντηση χωρίς να του καίγεται καρφί το πόσο άστοχη και άσχετη είναι θα γράψω πως η γνώμη που έχει ο καθένας για τις μετέπειτα πολιτικές επιλογές του Ζαγοράκη είναι κάτι το εντελώς αδιάφορο.
Το γεγονός δεν αλλάζει! Ο Ζαγοράκης είχε πάρει μια απόφαση, την στήριξε και η επιλογή του δικαιώθηκε.
Και τώρα όπως φαίνεται, πάλι για Πορτογάλο προπονητή παρεπιμπτόντως, ο Σαββίδης πρέπει να κάνει το ίδιο.
Και ήδη το κάνει!
