Τα έχουμε πει κατά την φετινή αγωνιστική περίοδο η έπαρση έχει προξένησει μόνο δεινά στον ΠΑΟΚ.
Το “Έλα μωρέ ποιος Άρης” αντίπαλος μας μόνο ο Ολυμπιακός δεν πρέπει να λέγεται ουτε για αστείο γιατί μόνο τέτοιο αποτελεί.
Γιατι ο “ποιος Άρης” είναι αυτός που φέτος σε 360 αγωνιστικά λεπτά κράτησε τον ΠΑΟΚ στο μηδέν (σε όλα όχι μόνο στα γκολ) και τον κέρδισε τις τρεις.
Γιατι ο “ποιος Άρης” έχει 6 νίκες την τελευταία τετραετία έναντι τεσσάρων του δικεφάλου.
Η σημερινή ήττα δεν πρέπει να προξενεί απορία σε κανέναν για δύο λόγους.
Πρώτος ότι οι αλλαγές του ΠΑΟΚ (και ορισμένοι βασικοί) είναι ξεκάθαρα κατώτεροι από οποιαδήποτε ομάδα των play off.Δεύτερος ότι η αδικαιολογητη χαλαρότητα ολοκλήρου του οργανισμού του ΠΑΟΚ πριν από τέτοια παιχνίδια σε αντίθεση με την εγρήγορση όπως φαίνεται και στο γήπεδο αλλά και τα πανηγύρια μετα(τα οποία η “πλευρά” των ασπρόμαυρων κάθε φορά λοιδωρει) γιατί πάντα έπεται κάτι σημαντικότερο για τον δικέφαλο μόνο σε άσχημα μονοπάτια τον οδηγεί.
Και θα συνεχίσει εάν ο ΠΑΟΚ δεν… κατέβει από το “σύννεφο” στο οποίο βρίσκεται και αντιληφθεί ότι τα παιχνίδια με τον Άρη είναι ΝΤΕΡΜΠΙ.
Στο γενικότερο πλαίσιο δυστυχώς η εικόνα της ομάδας δεν πρόκειται να αλλάξει στα δυο εναπομειντα παιχνίδια πολύ απλά γιατί όσοι παίζουν έχουν ξεπεράσει το ταβάνι τους είτε σε θέμα κούρασης είτε σε θέμα ικανότητας.
Υ.Γ: Ο ΠΑΟΚ σε 10 μέρες παίζει ΤΕΛΙΚΟ και για να επιτευχθεί αφύπνιση θεωρώ ότι χρειάζεται ΗΧΗΡΗ παρέμβαση του Ιβάν Σαββίδη. Με ότι αυτό συνεπάγεται.
