Πέρσι τέτοια μέρα, μέσα από το PAOKDAY.GR, είχα αναφερθεί στη σημασία της ανανέωσης και της ενεργοποίησης νέων μελών στον ΑΣ ΠΑΟΚ (διαβάστε το άρθρο EΔΩ). Ένα χρόνο μετά, το ζήτημα αυτό όχι μόνο παραμένει επίκαιρο, αλλά καθίσταται ακόμη πιο ουσιαστικό για το μέλλον του συλλόγου.
Η ανάγκη για έναν ανοιχτό, προσιτό και σύγχρονο Ερασιτέχνη ΠΑΟΚ δεν γεννήθηκε σήμερα, ούτε έχει να κάνει αποκλειστικά με τις εξελίξεις γύρω από το νέο γήπεδο της Τούμπας. Είναι ένα διαχρονικό θέμα, το οποίο έχω επισημάνει επανειλημμένα τα τελευταία χρόνια, τόσο μέσα από τα γραπτά μου όσο και από τη δημόσια παρουσία μου στα ΜΜΕ. Όποτε μου δίνεται η ευκαιρία να τοποθετηθώ δημόσια, δεν διστάζω να αναδείξω την ανάγκη ο φίλαθλος κόσμος του ΠΑΟΚ να συμμετέχει ενεργά στα κοινά του συλλόγου και ειδικότερα στον ΑΣ ΠΑΟΚ, που αποτελεί τη ρίζα και το θεμέλιο του Δικεφάλου.
Δεν είμαι από αυτούς που θυμήθηκαν τον Ερασιτέχνη μόνο όταν προέκυψε το θέμα του γηπέδου. Αντιθέτως, πιστεύω ακράδαντα πως ο ΑΣ ΠΑΟΚ χρειάζεται συνεχή φροντίδα, προγραμματισμό και κυρίως συμμετοχή. Ο Ερασιτέχνης είναι η ψυχή του συλλόγου, εκεί όπου γεννιούνται οι αξίες, τα ιδανικά και η κουλτούρα που τροφοδοτεί και τις επαγγελματικές ομάδες.
Η ανανεωμένη συμμετοχή, η προσέλκυση νέων ανθρώπων, η ψηφιακή οργάνωση και η διαφάνεια στη λειτουργία του ΑΣ δεν είναι πολυτέλειες,είναι προϋποθέσεις επιβίωσης. Ένας σύλλογος χωρίς φρέσκιες ιδέες, χωρίς ανοιχτές διαδικασίες και χωρίς διάλογο με τη βάση του, είναι καταδικασμένος να μένει στάσιμος.
Το ζητούμενο παραμένει ξεκάθαρο: ένας ΠΑΟΚ ανοιχτός, δημοκρατικός, προσιτός και δυναμικός, που θα δίνει χώρο και ρόλο σε όλους όσοι θέλουν να προσφέρουν ουσιαστικά. Ένας Ερασιτέχνης που θα αγκαλιάζει τη νέα γενιά, θα ενώνει τη μεγάλη «οικογένεια του ΠΑΟΚ» και θα αποτελεί πηγή υπερηφάνειας για όλους.
Τα έγραφα αυτά με αφορμή την επανεκλογή του Θανάση Κατσαρή ως προέδρου του ΑΣ ΠΑΟΚ, μια στιγμή που τότε θεωρήθηκε ευκαιρία για επανεκκίνηση. Ένα χρόνο μετά, η ανάγκη αυτή παραμένει και είναι ευθύνη όλων μας να τη μετατρέψουμε σε πράξη.
