Η υπόθεση της δολοφονίας του Κλεομένη φέρνει στο προσκήνιο και τις πολιτικές διαστάσεις στη διαχείριση της οπαδικής βίας, εκθέτοντας τα κενά της κυβερνητικής στρατηγικής. Μετά τη δολοφονία του Γιώργος Λυγγερίδης, η κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε αυστηροποίηση του πλαισίου, δίνοντας έμφαση κυρίως στους χώρους των γηπέδων.
Ωστόσο, το νέο περιστατικό ανέδειξε ότι η βία έχει μετατοπιστεί εκτός αγωνιστικών χώρων, σε γειτονιές και σημεία συνάντησης οπαδών, όπου το ισχύον πλαίσιο εμφανίζεται ανεπαρκές. Η αρχική αποφυγή σύνδεσης της δολοφονίας με οπαδικά κίνητρα ενίσχυσε την κριτική περί πολιτικής αμηχανίας.
Λίγες ημέρες αργότερα, ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης αναγνώρισε δημόσια τη μετατόπιση της βίας εκτός γηπέδων, σηματοδοτώντας ουσιαστικά την ανάγκη επαναξιολόγησης της στρατηγικής. Το περιστατικό επαναφέρει στο επίκεντρο τη συζήτηση για την αποτελεσματικότητα των μέτρων και την ανάγκη πιο συνολικής αντιμετώπισης του φαινομένου.
